Kasprzycki h. Starykoń, vel Kacprzycki, Gasprzycki, nobilitowani w Rzeczypospolitej 1658 r. (Obl. Gr. Krak.). Oblata nobilitacji w grodzie czerskim 1695 r. (Perp. Czers.).
Kasprzycki h. Starykoń, vel Kacprzycki, Gasprzycki, nobilitowani w Rzeczypospolitej 1658 r. (Obl. Gr. Krak.). Oblata nobilitacji w grodzie czerskim 1695 r. (Perp. Czers.).
Klecki h. Prus I, vel Klicki, ich gniazdem jest Mazowsze. Stanowią jedną rodzinę z Klickimi tegoż herbu.
Kleniewski h. Zagłoba (in. Zagroba), vel Kleniowski, Klenowski, Klemniewski, na Mazowszu, w dawnym woj. płockim, pow. bielskim, pisali się z Kleniewa. Wymienia ich Paprocki w Herbarzu z 1584 r. Niektórzy używali pierwotnie przydomku czy imioniska Mędala.
Kliński h. Junosza (odm.) (in. Kliński, herb własny), vel Rautenberg-Kliński, Klinski, na Pomorzu i ziemiach pruskich. Pisali się z Klińcza, a jedna linia od połowy XVI wieku pisała się z Rautenbergu vel Rautembergu (de Rautenberg).
Kołacki h. Szreniawa odm., właściwie h. Byliny (in. Bieliny), rodzina wielkopolska, pisali się z Kołacina (Kołacino), w pow. kościańskim. Niektórzy używali przydomku lub imioniska Styczeń.
Kołyszko h. Denis, oraz h. Kotwica, vel Denis-Kołyszko, Kołysko, Kołyszka, w W. Ks. Litewskim i na Wołyniu. Pisali się z Kołyszek (Kołyszki), w pow. lidzkim, parafia Lida, tychże samych co i Kołyszkowie herbu Kotwica (Bon.).
Kociełkowski h. Korab, vel Kociołkowski, Kociałkowski, pisali się z Kociełek (de Kociełki), w pow. sieradzkim. Są zapewne jednego pochodzenia z Sobockimi herbu Korab.
Kokczyński, vel Kukczyński, Kukciński, Kokciński, wielkopolska rodzina szlachecka, pisali się z Kokczyna.

Kołupajło h. Bożawola (in. Boża Wola), vel Kołłupajło, Kołłupayło, Kołupało etc., w W. Ks. Litewskim, m.in. w pow. wołkowyskim.

Kokorzyński h. Łodzia, vel Kokożyński, Kokoszyński, Kokosiński, rodzina wielkopolska, z powiatu kościańskiego. Pisali się także z Rąbina, co wskazuje na ich wspólne pochodzenie z Rąbińskimi herbu Łodzia.
Karwat h. Murdelio (in. Mordelio), vel Karwath, z przydomkami Wojcikiewicz, Wokiciewicz, Wokicewicz, Wojakiewicz etc., rodzina szlachecka, pochodzenia chorwackiego. Pisze o nich Paprocki w 1584 r.
Kniażycki h. Zagłoba odm. (in. Dubina, albo herb własny), vel Dubina-Kniażycki, z przydomkiem Dubina, w W. Ks. Litewskim, w pow. słonimskim, pisali się z Kniażyc.
Karęga h. własnego, vel Karenga (błędnie: Karengo), w W. Ks. Litewskim, w pow. oszmiańskim. Pisali się z przydomkiem „de Quarto”.
Keudel h. własnego, vel Keudell, Keydel, Keydell, Kejdel, Kejdell, Keidel, Kajdel, etc., rodzina pochodzenia niemieckiego, według Ledebura, wywodząca się z Turyngii i Hesji, osiedlona w Prusach i na Litwie.
"Non omnis moriar"Horacy, Pieśni III, 30, 6
„Ci, których kochamy, nie umierają nigdy, bo miłość to nieśmiertelność"Emily Dickinson