Kliński

herb Kliński I

Kliński h. Junosza (odm.) (in. Kliński, herb własny), vel Rautenberg-Kliński, Klinski, na Pomorzu i ziemiach pruskich. Pisali się z Klińcza, a jedna linia od połowy XVI wieku pisała się z Rautenbergu vel Rautembergu (de Rautenberg). 

Klińscy mają się wywodzić od Rosperskich herbu Junosza. Właściwym ich gniazdem jest zatem dawne woj. sieradzkie. Kapica wymienia dokument z 1406 r., w którym Dersław z Klewa (Klowa) wydzierżawia swoją część dziedzictwa w Klewie, Klemensowi, dziedzicowi Rosprzy (Kap.). 

Nazwisko swoje wzięli Klińscy od wsi Wielki Klincz (Klińcz), w woj. pomorskim, pow. Kościerzyna, gdzie osiedleni zostali zapewne w czasie wojny z Zakonem Krzyżackim. Ścibor z Klińcza występuje w aktach 1413 r. (Kętrz.). Właścielem Klińcza był w 1567 r. Maciej Kliński (Bon.). Wawrzyniec, Maciej, Marcin i Franciszek Klińscy, bracia, dziedzice 1526 r. Gurczyna, w woj. pomorskim.

W XVI wieku Klińscy nabyli Radziejewo, czyli Rautenberg, w pow. starogardzkim i pierwszym dziedzicem tego majątku był Leonard Kliński, poseł stanów pruskich 1533 r. do króla Zygmunta I-go. Synów jego dwóch: Krzysztof na Radziejewie, dzierżawca starostwa rogozińskiego 1556 r. i Jerzy na Niedamowie (Kętrz.). Linia po Krzysztofie używała przydomku „de Rautenberg”.

Fabian Kliński (zm. 1604), dworzanin Zygmunta Augusta, następnie sędzia ziemski tczewski, otrzymał 1567 r. w dożywocie Lankaff, w woj. chełmińskim. Anna, żona Fabiana Pisińskiego około 1640 r. Michał, podpisał z woj. pomorskim elekcję Jana Kazimierza 1648 r.

Antoni, sądowy tucholski, deputat na Trybunał koronny z woj. pomorskiego 1718 r. Franciszek (zm. 1764), sędzia ziemski tczewski 1722 r. Augustyn, sądowy ziemski tucholski i Jan, sądowy ziemski mirachowski, posłowie z Prus na sejm 1730 r. Roch, sądowy ziemski mirachowski, poseł pow. tczewskiego, podpisał konfederację generalną warszawską 1733 r. Proboszczem w Malborku był 1739 r. Augustyn Tadeusz de Klincz von Rautemberg Kliński, syn Franciszka Klińskiego, sędziego gdańskiego (SGKP t. 5/955).

Józef, porucznik pow. szadkowskiego, podpisał z woj. sieradzkim elekcję Stanisława Augusta 1764 r. Piotr i Jan podpisali 1763 r. manifest szlachty litewskiej. Jan, regent ziemski i grodzki upicki 1770 r.

Józef, dziedzic dóbr Zarzecze, w pow. kwidzyńskim 1770 r., żonaty z Heleną Łaszewską. Józefa, żona Stanisława Dobrskiego 1798 r. Józefa Cecylia, za Janem Minasowiczem 1867 r.

Klińscy herbu Junosza wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862. 

Odmiana herbu – baran po boki we krwi, a w szczycie hełmu trzy pióra strusie. Herbarze wymieniają ponadto Klińskich herbów: Newlin oraz Świat.

Genealogia
(osób: 43)

• ALEKSANDER Kliński h. Junosza (ok. 1810-po 1850), s. Piotra i Józefy NN., dziedzic dóbr Tądów Górny, parafia Jeziorsko, pow. Sieradz; mieszkał w Bydgoszczy (Nejm.; MK Jeziorsko); jego córka Józefa Cecylia była za Janem Minasowiczem (Bon.); ż. (4 XI 1839 Jeziorsko) Józefa Brodzka h. Nałęcz? (ok. 1820-po 1850), c. Wojciecha i Marianny Marcjanny Umińskiej; ślub w parafii Jeziorsko, miejscowość: Tądów Górny (MK Jeziorsko); dzieci: Aurelia, Bolesław, Jan, Józefa, Władysław.

• JÓZEFA Klińska h. Junosza (ok. 1780-ok. 1841), c. Franciszka i Barbary Sokolnickiej; około 1822 r. zrzeka się dóbr Konarzewo w W. Ks. Poznańskim na rzecz dzieci; według błędnych informacji p. Nejman, ta Józefa miała być córką Józefa Klińskiego i Heleny Łaszewskiej (Nejm.; MK Turek); 1m. (10 XI 1798 Turek) Stanisław Dobrski (ok. 1770-ok. 1822), dziedzic dóbr Wiechucin, Psary w ziemi sieradzkiej (ib.); ślub w parafii Turek, uwagi: on „Mgfic” (MK Turek); dzieci: 1/ Aniela Jadwiga (ok. 1799-1837), 1v. (ok. 1816) Cyryl Stawowski (ok. 1790-po 1830), s. Franciszka i Petroneli Ślaskiej; rozwiedzeni; 2v. (1817) Stanisław Wyssogota-Zakrzewski h. Wyskota (1783-1841), s. Benedykta i Apolinary Rychłowskiej, z Wólki Marzyńskiej (Marzeńskiej), kapitan wojsk polskich; 2/ Franciszek, 3/ Franciszka, 4/ Ignacy, 5/ Feliks, 6/ Marianna, 7/ Brunon – Dobrscy.

Źródła: Bon. t. 10/140-141; Bork. Spis 156; Kap. 172, nr 214; Nejm.; Nies.; Urus. t. 6/391-392; Wikipedia.