SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
gromadzenie oraz analiza danych
dostęp do aktualnej bazy - kontakt
pobierz pliki za darmo
- download files for free



Materiały do Polskiego Słownika Biograficzno-Genealogicznego

Materials for Polish Biographical and Genealogical Dictionary


sobota, 30 września 2017

Dmowski

Dmowski h. Pobóg, vel Dmoski, Dmochowski, szlachta zagrodowa na Mazowszu, Podlasiu i w Lubelskiem, jeden dom z Dmochowskimi, ze wsi Dmochy w ziemi nurskiej (Bon.).

sobota, 23 września 2017

Dobrzelewski

Dobrzelewski h. Poraj, vel Poraj-Dobrzelewski, Dobrzeleski, Dobrze- lowski, pisali się z Dobrzelowa. Według Paprockiego dom starodawny w województwie sieradzkim. Ich gniazdem jest wieś Dobrzelów, w parafii Bogdanów, powiat i gmina Bełachatów, woj. łódzkie.

czwartek, 21 września 2017

Dołęgowski

Dołęgowski h. Dołęga, pochodzą od Dołęgów, ze wsi Dołęgi w ziemi wiskiej, parafia Wąsosz, gdzie dziedziczą Dołęgowscy 1585 r. (Wyr. Lub.). Wieś Dołęgi jest wymieniana w dokumentach w XVI wieku jako Dołęgi-Turza Łąka (SGKP). Obecnie znajduje się w gminie Szczuczyn, pow. Grajewo, woj. podlaskie. Paweł, 1650 r. w Chełmie (Akta XXIII). Marcin i Grzegorz, synowie Andrzeja i Barbary, urodzeni 1736 r. w parafii Moszcza (Akta Legit. Galic.). Dołęgowscy, potomkowie Rocha, dziedzica na Dołęgach 1749 r., zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.

wtorek, 12 września 2017

Domański

Domański h. Larysa (in. Laryssa, Larysza), vel Dumański, pisali się z Domanina, w powiecie ostrzeszowskim. Źródłosłowem tego nazwiska jest imię własne Doman, które jest z kolei skróconą formą staropolskiego imienia Domasław. Domańscy nazwali się od miejscowości Domanin, której nazwa oznacza „włości Domana”. Niesiecki wspomina, że Pietrasz z Domanina, zeznał zapis na ołtarz w Ostrzeszowie 1436 r., a 1578 r. zeznany został w grodzie ostrzeszowskim dział Domańskich. Wcześnie musieli się przenieść w różne strony kraju, a szczególnie do powiatu łukowskiego, gdzie spotykamy dom ten licznie rozrodzony w XVI wieku, dziedziczący na wsi Domanin (Bon.). Już wówczas wieś rozpadła się na osady (zaścianki): Domanin Żyłki (Żełki), D. Gąsiory, D. Rzymy (Rzymki), D. Borkaty i D. Kępki. Z zaścianków tych do czasów współczesnych przetrwały wsie Domanin Rzymki, D. Gąsiory, D. Kępki i D. Żyłki. Obecnie wymienione wsie leżą w woj. lubelskim, pow. Radzyń Podlaski. Wyroki lubelskie z lat 1580-1599 i regestra poborowe z 1580 r. wymieniają licznych Domańskich, dziedziczących na tych kilku Domaninach. Dla rozróżnienia mieli rozmaite przydomki, jak Czapla, Idźkowicz, Janusz, Januszowicz, Kozioł, Kruk, Królik, Przasnek, Siemień, Szczerba, etc. Domańscy podpisali elekcje 1648 r. z woj. brzeskim litewskim, 1669 r. z lubelskim i ziemią czerską, 1697 r. z trockim i ruskim. Zostali wylegity- mowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, w guberni podolskiej 1845 i 1850.

sobota, 9 września 2017

Domaradzki

Domaradzki h. Jastrzębiec (odm.) vel Domaracki, Domeradzki, Domarecki, Dymaracki, w ziemi łęczyckiej, pisali się z Domaradzina. Nazwisko pochodzi od staropolskiego imienia własnego Domarad (Domarat). Ich gniazdem jest wieś Domaradzyn, dawniej Domaradzin, gmina Głowno, powiat Zgierz, woj. łódzkie. Stanisław i Paweł z Domaradzina, świadczą na przywileju lokacyjnym Głowna. Łukasz, burgrabia grodzki bobrownicki 1541. Krzysztof, dziedzic części Ostrołęki i Krasowa, w pow. rawskim 1579 (Paw.). Domaradzcy podpisali elekcje 1669 r. z woj. łęczyckim, 1697 r. z woj. łęczyckim, inowrocławskim i sieradzkim. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. 

czwartek, 7 września 2017

Dąbrowicz

Dąbrowa

Dołęga
 
Dąbrowicz h. Dąbrowa vel Dąmbrowicz, Dombrowicz, w W. Ks. Litewskim, pochodzą od Dąbrowów. Dziedziczyli w powiecie kowieńskim i na początku XVIII wieku posiadali dobra Budy, nabyte od Polanowskich, lecz w roku 1744 sprzedali ten majątek Grzymkowskim. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1844-1858. Stanowią zapewne jedną rodzinę z Dombrowiczami herbu Dołęga.

środa, 6 września 2017

Donej

Donej vel Doney, Donay, rodzina być może pochodzenia francuskiego. Benedykt, w 1808 r. oficjalista przy ministrze francuskim, a w Królestwie Kongresowym szef wydziału Komisji wojny, w stopniu pułkownika 1824. Jego dzieciom w 1852 r. zostało przyznane szlachectwo w Królestwie z zasady stopnia urzędniczego ich ojca.

Doruchowski

Doruchowski h. Niesobia vel Wierzbięta-Doruchowski, jedna z najstarszych rodzin wielkopolskich, pisała się z Doruchowa. Nazwisko wzięła od wsi Doruchów w pow. ostrzeszowskim. Piotr z Doruchowa, miał syna Wierzbiętę, dziedzica na Kępnie 1402 r., od którego pochodzą Kępińscy (pisani też jako Kempińscy). Piotr, Mikołaj i Jakub robili między sobą rozdział majątku Tokarzewo, w pow. ostrzeszowskim 1502. Stanisław Doruchowski, surogator ostrzeszowski 1613, sekretarz królewski, poseł na sejm 1627 r. i deputat na Trybunał radomski (Vol. Leg.). Jakub, scholastyk poznański i łęczycki 1619, referendarz koronny 1635-1640. Antoni, kanonik chełmski 1767-1772, deputat na Trybunał koronny. Doruchowscy podpisali elekcję 1669 r. z ziemią wieluńską. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.

poniedziałek, 4 września 2017

Drągowski

Drągowski h. Jastrzębiec (odm.), vel Jastrzębiec-Drągowski, Drongowski, stara rodzina mazowiecka, szlachta po większej części zagrodowa (Urus.). Nazwisko wzięła od wsi Drągi, niegdyś w ziemi bielskiej, później łomżyńskiej, obecnie woj. podlaskie, powiat Wysokie Mazowieckie, gmina i parafia Sokoły. Na skutek rozrodzenia dziedziców, dobra te rozpadły się na kilka wsi. W XIX wieku były to Drągi Wypychy, Drągi Koszuty in. Kosuty, Drągi Stare i Drągi Nowe. Jedna gałąź przesiedliła się na Podlasie, a stamtąd na Litwę. Drągowscy zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, w guberni grodzieńskiej 1849. Z nich: Kazimierz, komornik ziemski bielski 1768. Jakub, podwojewodzi bielski 1767-1772, miecznik bielski 1790, należał do patriotycznych posłów sejmu grodzieńskiego 1793.
Odmiana herbu — podkowa ocelami na dół, w niej krzyż kawalerski, na tej jastrząb trzyma podkowę w dziobie.

Drozdowicz

Drozdowicz h. Jastrzębiec, według informacji zamieszczonych w Herbarzu Uruskiego, niektórzy z Drozdowskich herbu Jastrzębiec, przesiedliwszy się na Litwę, zmienili nazwisko na Drozdowicz. Jan, stolnik wołkowyski 1660, konsyliarz związku wojsk litewskich 1661-1663. Seweryn, chorąży wojsk koronnych 1783. Ignacy, kanonik łucki 1791. Drozdowiczowie podpisali obiór króla Michała 1669 r. z woj. nowogrodzkim, a także konfederację sandomierską 1705. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa przed Deputacją Wywodową wileńską 1803, w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, w guberni wileńskiej 1844, mińskiej 1860.