SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
gromadzenie oraz analiza danych
dostęp do aktualnej bazy - kontakt
pobierz pliki za darmo
- download files for free



Materiały do Polskiego Słownika Biograficzno-Genealogicznego

Materials for Polish Biographical and Genealogical Dictionary


środa, 31 sierpnia 2016

Maruszewski

Maruszewski h. Mogiła (in. Mohyła), niektórzy z Maruszewskich herbu Rogala, zostali mylnie wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862 z herbem Mogiła. Do herbu Mogiła należeli

poniedziałek, 29 sierpnia 2016

Mazowiecki

Mazowiecki h. Dołęga, vel Dołęga-Mazowiecki, stara rodzina w ziemi dobrzyńskiej, pisała się z Mazowsza. Jeden z nich 1441 r. był podko- niuszym księcia mazowieckiego Bolesława i od tej godności jego

Mazurkiewicz

Mazurkiewicz h. Pobóg, w woj. sandomierskim i ruskim. Byli właści- cielami m. in. dóbr Sołohubówka w ziemi mielnickiej 1775, Popkowice w pow. zamojskim, Przespolewo w guberni kaliskiej. Zapisani do ksiąg szlacheckich w Galicji 1783.

niedziela, 28 sierpnia 2016

Mączewski

Mączewski h. Bem (in. Behem) vel Monczewski, Mączowski, na Mazowszu, w woj. płockim. Pisali się z Mączewa Wielkiego, powiat Raciąż (Urus.). Wieś Mączewo w parafii Unierzyż, obecnie leży w gminie Strzegowo, pow. Mława, woj. mazowieckie. Mateusz, w 1727 r. dziedzic dóbr Chudyno, Kostki i Bońkowo (Akta Płockie). Byli też właścicielami m. in. dóbr Kotlewo, Sałkowo i Kwasieborzyno Sujki, parafia Gralewo, obecnie pow. Płońsk, Łebki in. Łepki, pow. Mława. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Z Mączewa-Popkowa, leżącego także w dawnym pow. raciąskim, wiedli się Mączewscy herbu Ciołek.

Merecki


Merecki h. Szeliga, chyba w rzeczywistości Mareccy. Wątpliwe, czy 
jedni z Mireckimi, pochodzącymi od Magierów vel Magerów herbu Szeliga. Chociaż w dawnych herbarzach Mireckich wywodzą z Mircza w

sobota, 27 sierpnia 2016

Merlini

 

Merlini h..., rodzina włoska. Dominik, architekt (budowniczy) nadworny króla Stanisława Augusta, wystawił wiele gmachów w Warszawie i urządzał łazienki królewskie, za co otrzymał nobilitację 1768 r. i w 1775 r. został zwolniony od skartabelatu. Jego potomkowie zostali wylegity- mowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.

piątek, 26 sierpnia 2016

Męczkowski

Męczkowski h. Białynia (in. Białycz) vel Menczkowski, Męćkowski, rodzina mazowiecka, wywodząca się ze wsi Męczki in. Męczki Sułkowo w ziemi wiskiej, parafia Wizna, powiat Łomża, obecnie woj. podlaskie. Ich pierwotne nazwisko Męcz i Męczko (Mancz, Manczko), pochodzi od staropolskiego imienia Męcimir. Piotr i Męcimir, synowie Kiełcza, otrzymali w nagrodę zasług w 1436 r. od Władysława ks. mazowieckiego 20 włók ziemi, zwanej Sułkowe Nowiny w ziemi wiskiej, na której Męcimir wybudował wieś zwaną Męćki in. Męczki, od której jego potomkowie wzięli nazwisko Męczkowski (Urus.). Naganieni w szlachectwie 1608 r. przed sądem dowiedli, iż są herbu podkowa i krzyż ze strzałą, który zowią Białycz. Z nich: Bartłomiej, podstarości wiski 1548-1553. Józef, skarbnik wiski 1728, sędzia ziemski i marszałek kapturowy ziemi wiskiej 1736. Męczkowscy podpisali elekcję 1733 r. z woj. mazowieckim. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.

czwartek, 25 sierpnia 2016

Mianowski

herb Przerowa

 herb Przerowa odm.

Mianowski h. Przerowa (odm.) vel Przerowa-Mianowski, nazwisko wzięli może od wsi Mianowo w ziemi wiskiej. Pochodzący zapewne z rodziny Mianowskich herbu Przerowa, Antoni Wincenty, instygator miasta

Michalski

Michalski h. Korczak, w Wielkopolsce. Antoni Jan, miecznik dobrzyński 1783. Franciszek, starosta selutyński 1785, żonaty z Franciszką Cichocką, stolnikówną chełmińską (Metr. Kor.; Wyr. Tryb. Piotrk. i Lubel.).

środa, 24 sierpnia 2016

Michniewski

herb Brodzic

herb Trąby

Michniewski h. Trąby vel Michniowski, Michnowski, według Uruskiego w województwie sieradzkim, gdzie mieli posiadać w 1721 r. nieznany bliżej majątek Michnowszczyzna. Nie od niego jednak powstało nazwisko, może od wsi Michny in. Kurzątki, parafia Romany, powiat Kolno, woj. podlaskie (SGKP). Jeśli tak, wnioskując z nazwy Michny-Kurzątki, może są wspólnego pochodzenia z Kurzątkowskimi herbu Brodzic. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. 

poniedziałek, 22 sierpnia 2016

Mieczyński

Mieczyński h. Łabędź, vel Dunin-Mieczyński, Mieczeński, Mieciński, Miciński, przydomku Dunin, stanowią odgałęzienie starego rodu rycerskiego Duninów. Za Długosza byli w ziemi radomskiej 1470.

niedziela, 21 sierpnia 2016

Mieszkowski

Mieszkowski h. Odrowąż vel Odrowąż-Mieszkowski, Mięszkowski, Mięskowski, rodzina wielkopolska, dawniej pisana Mięszkowski z Mięszkowa (Nies.), w XVIII i XIX wieku pisali się już stale Mieszkowski. Umieszcza ich Paprocki w Herbarzu 1584 r., pisze też o nich Długosz. Nazwisko wzięli od wsi parafialnej Mieszków (Mięszków) w pow. kaliskim. Obecnie wieś ta leży w gminie Jarocin, powiat Jarocin, woj. wielkopolskie. Podpisali elekcje 1632 r. z woj. kaliskim, 1648 r. z poznańskim, 1669 r. z kaliskim, 1697 r. z sieradzkim. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Zdaje się, iż do herbu Odrowąż przechodzili czasem Mieszkowscy innych herbów. 

czwartek, 18 sierpnia 2016

Miłodrowski

Miłodrowski h. Ślepowron, vel Miłodroski, Miłodrawski, Milodroski, Milodrowski, na Mazowszu. Wymieniają ich konstytucje sejmowe w woj. płockim 1648 r. (Con.).

sobota, 13 sierpnia 2016

Mioduszewski

Mioduszewski h. Ostoja vel Mioduszowski, licznie rozrodzona, drobnoszlachecka rodzina podlaska, której gniazdem jest wieś Miodusy in. Miodusze Wielkie, w parafii Jabłonka Kościelna, obecnie pow. Wysokie

piątek, 12 sierpnia 2016

Mirewicz

Mirewicz h. Szeliga, notowani w aktach na Wołyniu 1770 r. (Akta Włodzimierskie). Byli właścicielami dóbr Gałązki w pow. łomżyńskim 1858. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, z herbem Szeliga. 

Miszewski

Miszewski h. Lubicz vel Miszowski, Misiewski, Misiowski, Mniszewski, dawna i można rodzina na Mazowszu. Jak pisze Uruski, ich przodkiem był Mikołaj Sowa, który w 1403 r. otrzymał przywilej od Jana ks. mazo- wieckiego na wieś Miszew in. Mniszew. Stąd też jego potomkowie pisali

Mitte

Mitte h. Nagody (in. Jelita), pisali się ze Świątnicy. Zostali wylegitymo- wani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, podając za swój herb rodowy Nagody. Zawołanie herbowe Nagody związane jest z herbem Jelita. Z nich: Mikołaj, subdelegt grodzki wiślicki ok. 1770. 

środa, 10 sierpnia 2016

Młyński

Młyński h. Prus III, na Mazowszu, pisali się z Młyńca. Być może chodzi tu o wieś Młyniec w parafii Ciechocin, w dawnym pow. lipnowskim, obecnie pow. Golub-Dobrzyń, woj. kujawsko-pomorskie. Notowani w Prusach 1668. Podpisali elekcje 1733 r. z woj. mazowieckim, 1764 r. z woj. płockim. Dziedziczyli m. in. we wsi Leśniewo w parafii Janowiec Kościelny, niegdyś powiat mławski, obecnie pow. Nidzica, woj. warmińsko-mazurskie. Dział który posiadali w tej wsi nosił nazwę Leśniewo Młyńskie. Byli członkami Stanów galicyjskich, przyjęci do grona Stanów 1817 i 1839 r. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Galicji 1782 r. oraz w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Z nich: Eustachy, dziedzic dóbr Chyczewo, Kotlewo i inne w woj. płockim, chorąży wojsk koronnych 1762, komornik ziemski, porucznik woj. płockiego, poseł na sejm i elektor 1764 r. z woj. płockiego, komornik graniczny stężycki 1773, wojski raciąski i pułkownik wojsk koronnych 1785. 

wtorek, 9 sierpnia 2016

Moczydłowski

Moczydłowski h. Nowina, na Podlasiu, Mazowszu, w Prusach 1642. 
Byli też na Litwie, w woj. mińskim, skąd byli posłami na sejm i elektorami 1764 r.

Modl

Modl h..., vel Model, w Wielkopolsce. Ernest August Modl, superintendent wyznania ewangelickiego, pastor w Kaliszu, otrzymał prawa nowego szlachectwa w Królestwie 1843 r. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w 1861 r., bez przedstawienia herbu. Z nich: Franciszek, generał, weteran wojny krymskiej. 

poniedziałek, 8 sierpnia 2016

Modrzewski

Modrzewski h. Jelita, nazwisko wzięli być może od wsi Modrzew in. Modrzewie i Modrzewek, położonych w parafii Kraśnica, pow. Opoczno, obecnie woj. łódzkie. Byli posłami na sejm i elektorami 1648 r. z woj.

niedziela, 7 sierpnia 2016

Modzelewski

Modzelewski h. Bończa, vel Modzelowski, Modzolewski, na Mazowszu i Podlasiu, przeważnie szlachta zagrodowa.

Morzkowski

Morzkowski h. Ślepowron, vel Korwin-Morzkowski, Moszkowski, Mor- szkowski, Morżkowski, pisani nader rozmaicie, wiodący się z Morzkowa w ziemi drohickiej, na Podlasiu (Dw.).

piątek, 5 sierpnia 2016

Motylowski

Motylowski h. Pomian vel Motylewski, Motelewski, notowani 1658 r. w aktach ziemi kujawskiej. Nazwisko wzięli być może od wsi Motylewo, powiat Chodzież, woj. wielkopolskie. Z nich: Adam, poseł z ziemi liwskiej

czwartek, 4 sierpnia 2016

Mroczkowski

Mroczkowski h. Prus III, wywodzą się ze wsi Mroczki na Podlasiu, parafia Przytuły, obecnie powiat Łomża, województwo podlaskie. Według Żernickiego pisano ich także Mrozowski. Notowani w aktach ziemi wiskiej od 1436 r. Wymienia ich Paprocki w Herbarzu z 1584 r. Mroczko, syn Kiełcza, za zasługi dostał od ks. mazowieckiego Władysława w 1436 r. na zasadzie prawa lennego 13 włók gruntu między rzekami Kamienny-Stok i Wissą i na tym gruncie założył osadę Mroczki-Kamienny-Stok, od której jego potomkowie wzięli w XVI stuleciu nazwisko Mroczkowski. Była to w większości szlachta zagrodowa. Jednakże, byli wśród nich posłowie na sejm i elektorowie królów polskich, m. in. Stanisław, elektor 1632 r. z ziemi zakroczymskiej, Walenty i Wojciech podpisali elekcję 1697 r. z ziemią nurską, Andrzej, Jan i Michał, elektorowie 1733 r. z woj. mazowieckiego. Niektórzy sprawowali powiatowe urzędy grodzkie i ziemskie. Aleksander, sędzia grodzki czerski 1777. Felicjan, stolnik czerski 1779. Tadeusz, łowczy warszawski 1783. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Stanowią być może jedną rodzinę z Mroczkami herbu Prus. 

środa, 3 sierpnia 2016

Mrozowski

Mrozowski h. Prus III, w północnym Mazowszu, w ziemi wiskiej; licznie rozrodzeni w ziemi łomżyńskiej. Prawdopodobnie stanowią jedną rodzinę z Mrozińskimi – tak jak oni wyszli ze wsi Mrozy. Wydaje się, że ich gniazdem rodowym jest wieś Mrozy w parafii Różan, powiat Maków Mazowiecki, obecnie woj. mazowieckie. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, a także w Cesarstwie Rosyjskim, gdzie byli zapisani do ksiąg szlachty guberni wileńskiej. Z tej samej wsi Mrozy wywodzą się zapewne także Mrozowscy herbu Nałęcz. 

wtorek, 2 sierpnia 2016

Munckenbeck


Munckenbeck h. własnego (in. Jeleń biały) vel Münckenbeck, Munken- beck, Munkenbek, Minkenbek, otrzymali nobilitację od Stanisława Augusta, króla polskiego 1790 r., zaś potwierdzenie tejże nobilitacji 10 XII 1791 r. (Vol. Leg.). Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Możliwe, że z pochodzenia Gdańszczanie. Krzysztof Munckenbeck (zm. 1573), kapitan kaprów króla Zygmunta Augusta (PSB t.22). Inni Münkenbekowie trudnili się przeważnie kupie- ctwem. Jan Dawid Münkenbeck (ok. 1760-1816), kupiec warszawski; od 1793 r. właściciel składu towarów żelaznych w Warszawie.
Herb — w polu zielonym jeleń srebrny z nogą przednią prawą podnie- sioną. Nad hełmem w koronie trzy pióra strusie. Herb nadany wraz z nobilitacją.