Potyralski h. Ślepowron, vel Poturalski?, zamieszkiwali m.in. w Małopolsce.
Rogala
Powalski h. Rogala, vel Lewalt-Powalski, w Prusach, skąd przenieśli się na Kujawy i do Wielkopolski. Pochodzą od rodziny Lewald (Lewalt) i tego nazwiska używali potem jako przydomku.
Prątnicki h. Prątnicki (in. herb własny), vel Prontnicki, w dawnych Prusach Zachodnich, nazwisko wzięli od wsi Prontnica.
Prejs h. Jastrzębiec, oraz h. Nabram (in. Waldorff), vel Preyss, Preiss, Prajs, rodzina pruska, pisali się z Groel.
Prokuli h. Jastrzębiec, w pow. wieluńskim 1767 r. Wywodzą się być może ze szlachty bukowińskiej. W aktach pisani także, aczkolwiek błędnie: Prokul.
Radwan
Proniewicz h. Radwan, vel Proniewicz-Załamaj, na Litwie, w woj. nowogrodzkim 1648 r., oraz na Białej Rusi. Używali przydomku Załamaj, który (według Borkowskiego) był ich właściwym nazwiskiem.
Prostyński h. Lubicz, wedle Uruskiego, mają być dwie rodziny tego nazwiska, lecz nie wiadomo, czy jednego herbu. Jedna pochodzi od Prostków herbu Lubicz (Prostek), a druga wzięła nazwisko od majątku Prostynia, w ziemi drohickiej.
Prusiecki h. Prus III, vel Prusicki, w dawnym woj. sieradzkim. Osiedlili się m.in. w Wielkopolsce i na ziemiach pruskich.
Przeczkowski h. Szeliga, rodzina mazowiecka, jednego pochodzenia z Mierzejewskimi herbu Szeliga. Pisali się z Mierzejewa-Przęczek, parafia Troszyn, pow. Ostrołęka. Nazwisko mieliby wziąć od wsi Przeczków, w ziemi łomżyńskiej. Takiej wsi nie wymienia Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego.
Przestrzelski h. Ślepowron (in. Bujno, Bujny), na Mazowszu, pisali się z Przestrzelca, później z Przestrzeli. Niektórzy z nich używali przydomku Wasiewicz. Jedna gałąź osiedliła się na Rusi Czerwonej.
Syrokomla
Przybora h. Nałęcz III (in. Nałęcz niezwiązany), vel Przebora, Przebór, w W. Ks. Litewskim, woj. mińskim i na Polesiu. Niesiecki pisze ich Przebora, dodając, że używali także nazwiska Przebór (Przebor).
Pomian
Przystanowski h. Pomian, vel Przestanowski, rodzina wielkopolska, wyszła ze wsi Przystanki in. Przestanki w pow. poznańskim.
Pukiński h. Rudnica, oraz h. Pielesz, vel Pukieński, piszą się z Pukinina, w dawnym woj. rawskim, skąd przenieśli się na Litwę.
Raciborowski h. Jelita, według Uruskiego, nazwisko wzięli od wsi Raciborowice, w dawnym księstwie oświęcimsko-zatorskim, obecnie pow. Kraków. Jest wieś tej samej nazwy także w pow. piotrkowskim, w parafii Wolbórz.
Raczkowski h. Poraj (in. Róża), według Niesieckiego stanowią gałąź rodziny Garnyszów z Garnka (Garnek), w dawnym woj. sieradzkim, obecnie pow. Częstochowa. Niektórzy z nich osiedlili się na Litwie. Żyli w pow. szawelskim jeszcze w XIX wieku.
Radłowski h. Trzy radła (in. Wilczewski), na Podlasiu. Stanisław w woj. bełskim 1553 r. Jan, elektor 1733 r. z woj. ruskiego, żonaty z Anną Wężówną (Wąż). Jan z ziemią bielską podpisał elekcję 1764 r.
Radowicki h. Grzymała, vel Radowiecki, gniazdem tej rodziny jest wieś Radowice, w ziemi dobrzyńskiej. Za czasów Niesieckiego są w woj. chełmińskim. Jedna ich linia osiedliła się w W. Ks. Litewskim.
Radyszkiewicz h. Pypka, czasem także Radyskiewicz, Rudyszkiewicz, rodzina podlaska, osiedlona m.in. na Mazowszu.
Radzicki h. Nałęcz, vel Róg-Radzicki, Radziecki, w Wielkopolsce, z której w XVII stuleciu przenieśli się do ziemi zakroczymskiej. Używali przydomku Róg i pisali się z Radzicza.
Radziński h. Poraj (odm.), vel Radzyński, na Podlasiu, w ziemi drohickiej, dokąd przenieśli się zapewne spod Kutna. Pisali się z Radzynia.
"Non omnis moriar"Horacy, Pieśni III, 30, 6
„Ci, których kochamy, nie umierają nigdy, bo miłość to nieśmiertelność"Emily Dickinson