Pukiński

Rudnica

Pielesz

Pukiński h. Rudnica, oraz h. Pielesz, vel Pukieński, piszą się z Pukinina, w dawnym woj. rawskim, skąd przenieśli się na Litwę.

Wieś Pukinin (dawniej także Pukienin) leży obecnie w gminie i powiecie Rawa Mazowiecka, należy do parafii Regnów. Maciej, oboźny wojsk koronnych, ustąpił 1494 r. wieś Pukienin wnukom swoim: Maciejowi i Michałowi.

Sebastian, syn Łukasza, 1545 r. otrzymał w dożywocie wieś Pukinin. Katarzyna ustąpiła 1548 r. wieś Głuchów i grunt Pisarzowski bratu Sebastjanowi (Metr. Kor.). Piotr, syn Sebastiana, sprzedał 1631 r. Głuchówek i Pukinin (Ks. Gr. Sochacz.).

Pukińscy herbu Rudnica wylegitymowali się ze szlachectwa 1861 r., zostali zapisani do ksiąg szlachty ówczesnej guberni kowieńskiej. Pukińscy herbu Pielesz wylegitymowali się także w guberni kowieńskiej 1799 r.

Genealogia
(osób: 24)

• JÓZEFA Pukińska (ok. 1790-po 1811) (MK Indura, Kobryń); m. (ok. 1810) Jan Bielski h. Pogoń litewska (ok. 1780-po 1811); dzieci: 1/ Józef Jerzy Bielski h. Pogoń litewska (1811-1866); voto: (20 XI 1842 Indura) Eugenia Rymsza h. Gozdawa (ok. 1822-4 IX 1911), c. Ksawerego Piotra i Petroneli Wołkowickiej (Wołkowyckiej); ur. zapewne Żytorodź, parafia Indura, pow. Grodno, zm. lat 89, poch. Kobryń, cm. parafialny (MK Indura, Kobryń); ślub w parafii Indura, pow. Grodno, miejscowości: Ateczyzna dwór, parafia Krupczyce, i Żarnówek, uwagi: on kawaler lat 30, ona panna lat 20 (MK Indura).

• TADEUSZ Pukiński h. Pielesz (ok. 1760-po 1798), łowczy smoleński; zamieszkały w parafii Widze, pow. Nowoaleksandrowsk (MK Widze); ż. (22 I 1798 Widze) Petronela Zakrzewska (ok. 1770-po 1798); ślub w parafii Widze (MK Widze).

Źródła: SGKP t. 9/279; Urus. t. 15/79.