Ostrogradzki h. Rawicz, na Mazowszu i Kujawach.
Ostrołęcki h. Ciołek, rodzina mazowiecka, gałąź rodu Ciołków. Pisali się z Ostrołęki w ziemi czerskiej.
Ostrowicki h. Dołęga, vel Ostrowiecki, stara rodzina w ziemi dobrzyńskiej i na Kujawach. Pisali się z Ostrowitego (O. Wielkie).
Ostrzykowski h. Brodzic, nazwisko wzięli od wsi Ostrzykowo, w ziemi wyszogrodzkiej, który zostawał w ich posiadaniu jeszcza na początku XX wieku.
Osztorp h. Gołocki, rodzina podlaska; według Wielądka otrzymali zatwierdzenie szlachectwa od króla Zygmunta I-go w 1529 r.
Otorowski h. Pomian, w Wielkopolsce; pisali się z Otorowa. Mieliby być jednego pochodzenia z Gnuszyńskimi (Urus.).
Otruszkiewicz h. Drogosław, vel Otruszkowicz, w W. Ks. Litewskim, w pow. wiłkomierskim i kowieńskim. Ich pierwotnym nazwiskiem jest Otrusz.
Ottenhausen h. Bończa (in. Jednorożec), vel Ottenhauz, rodzina inflancka, osiedlona na Litwie w XVII stuleciu. Byli wyznania kalwińskiego. Właściwym ich herbem jest Kielich kapłański (in. Ottenhausen, herb własny).
Owsieński
Owsiński h. Orla (odm.), vel Owsieński, rodzina małopolska, z dawnego woj. krakowskiego. Pisali się z Owsianki.
Pabierowski h. Paprzyca (in. Kuszaba), vel Pabirowski, rodzina mazowiecka, licznie rozrodzona w ziemi czerskiej. Pisali się z Pabierowic w pow. grójeckim, w parafii Jasieniec.
Packisch h. Wieruszowa, vel Packisch von Festenberg, Pakisz, Pakisch, Pakusch, właściwie Pakosz, na Śląsku, rodzina pochodzenia polskiego, gdzie w 1817 r. posiadali majątek Rackelsdorff.
Paczkowski h. Lubicz, na Mazowszu, pisali się z Paczkowa. Ponieważ są także Pączkowscy tego herbu, nasuwa się pytanie, czy nie stanowią z nimi jednej rodziny.
Padarzewski h. Nałęcz, vel Padarewski, wzięli nazwisko od dzierżawionej przez kilka pokoleń wsi królewskiej Padarzewo, w pow. gnieźnieńskim.
Padlewski h. Ślepowron, vel Skorupka-Padlewski, błędnie Podlewski, przydomku Korwin, na Podlasiu. Stanowią odgałęzienie rodu Skorupków herbu Ślepowron, którzy od swego majątku Padlewo, nazwali się Padlewskimi. Niektórzy nawet z członków tej rodziny do nazwiska Padlewski dodają przydomek de Skorupa, a nie Skorupka (Urus.).
Pajewski h. Jelita, gniazdem tej rodziny ziemia ciechanowska, a wieś Pajewo. Jedna ich linia już na początku XV wieku przeniosła się na Podlasie, gdzie w ziemi bielskiej założyła osadę, zwaną także Pajewo-Szlachta.
Pakosławski h. Prawdzic, według Uruskiego, nazwisko mieli wziąć od bliżej nieznanej wsi Pakosław, w dawnym woj. sieradzkim, która w XVI stuleciu przestała być ich własnością. Z nich: 1 senator – kasztelan w 1672 r. Są jednego pochodzenia z Latalskimi i dlatego pisali się z Łabiszyna.
Pakoszewski h. Radwan, vel Pakoszowski, w Małopolsce, następnie na Rusi Czerwonej i na Podolu. Pisali się z Pakoszówki, w ziemi sanockiej, a także z Laliny (de Lalina).
Pakszyński h. własnego, vel Paksiński, Paxiński, pisali się z Pakszyna (dawniej Paksina), w Wielkopolsce, w pow. gnieźnieńskim.
Pałucki h. Prawdzic, na Mazowszu, czasem błędnie Pałuski. Nazwisko wzięli od wsi Pałuki pod Przasnyszem, w ziemi ciechanowskiej.
Panek h..., w Małopolsce, w woj. krakowskim. Niektórzy z nich zapewne zmienili nazwisko na Pankowski (Pańkowski) albo Pankiewicz.
"Non omnis moriar"Horacy, Pieśni III, 30, 6
„Ci, których kochamy, nie umierają nigdy, bo miłość to nieśmiertelność"Emily Dickinson