Pakosławski

Prawdzic

Pakosławski h. Prawdzic, według Uruskiego, nazwisko mieli wziąć od bliżej nieznanej wsi Pakosław, w dawnym woj. sieradzkim, która w XVI stuleciu przestała być ich własnością. Z nich: 1 senator – kasztelan w 1672 r. Są jednego pochodzenia z Latalskimi i dlatego pisali się z Łabiszyna.

Henryk poległ na Podolu 1431 r. w wojnie z Świdrygiełłą. Jan z Pakosławca (!) 1498 r., ożeniony z Anną Wyszogota-Zakrzewską. Piotr, dziedzic Rejowa 1559 r. Wojciech, poborca wieluński 1593 r.

Jan-Stanisław z Łabiszyna, elektor 1648 r. z ziemi wieluńskiej, dworzanin królewski 1666 r., pisarz ziemski wieluński 1669 r. Jan, pisarz grodzki wieluński 1667 r., poseł na sejmy. Mikołaj na Pakosławiu, deputat „ad pacta conventa”, żonaty z Zuzanną Rzuchowską. Stanisław, marszałek sądów kapturowych sandomierskich, i Leonard, elektorowie 1669 r. z woj. sandomierskiego.

Maciej, kasztelan radomski 1672 r., żonaty z Jadwigą Trzemeską, miał córkę Elżbietę, żonę Maksymiliana Trzcińskiego, łowczego sochaczewskiego. Andrzej, dziedzic Wilkówki 1679 r. Józef z woj. sandomierskim i Grzegorz z woj. ruskim podpisali elekcję 1697 r.

Andrzej, skarbnik 1701 r., burgrabia 1711 r. wieluński. Samuel, podstoli wieluński, ekonom grodzieński 1706 r. Aleksander, podstoli wieluński 1711 r. Józef, stolnik inflancki 1712 r., żonaty z Anną Grabkowską, łowczanką różańską. Krzysztof, stolnik żytomierski, żonaty z Rozalią, córką Jana Duchnowskiego, łowczego smoleńskiego, 1735 r.

Mikołaj, podczaszy sochaczewski 1729 r. Jan na Łabiszynie, sędzia grodzki lubelski 1744 r. Jan, elektor 1764 r. z ziemi halickiej (Metr. Kor., Conv. Piotrk., Zap. i Wyr. Tryb. Piotrk. i Lubel., Ks. Gr. Nowokorczyńskie, Sigil.).

Pakosławscy herbu Prawdzic wylegitymowali się ze szlachectwa w Galicji 1783 r., zostali zapisani 1835 r. do Wydziału Stanów we Lwowie.

Źródła: Nies.; Urus. t. 13/174-175.