SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
gromadzenie oraz analiza danych
dostęp do aktualnej bazy - kontakt
pobierz pliki za darmo
- download files for free



Materiały do Polskiego Słownika Biograficzno-Genealogicznego

Materials for Polish Biographical and Genealogical Dictionary


sobota, 28 maja 2016

Petrulewicz

Petrulewicz h. Prus III, rodzina wymieniona w Herbarzu Kuropatnic- kiego 1789 r. Wzięli nazwisko od osady Petrule na Żmudzi. Tomasz, dziedzic wsi Petrule-Kuki i Uhryny na Żmudzi 1773 r. Karol, dziedzic dóbr Bukońce 1882 r., w guberni kowieńskiej.

piątek, 27 maja 2016

Pęski

Pęski h. Ramułt vel Penski, Peski, Peński, rodzina mazowiecka, wywodząca się z ziemi łomżyńskiej, zapewne ze wsi Pęsy in. Pęsie (Pęse) Lipno w parafii Rutki, gminie Kossaki. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. 

Wodecki

Wodecki h. Nałęcz, rodzina wielkopolska, pisała się z Wódek in. Wodek (de Wodki). Jej gniazdem jest wieś Wódki w powiecie gnieźnieńskim. Wodeccy zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w XIX wieku.

wtorek, 24 maja 2016

Piechowski

Piechowski h. Leliwa odm. (in. Monsztern, Monstern) vel Piechoski, Pichowski, niegdyś w Prusach Królewskich, pisali się z Piechowic i Kosobud in. Kosabut, Kosbut. Nazwisko utworzyli od wsi Piechowice koło

czwartek, 19 maja 2016

Pietrasiewicz

Pietrasiewicz h. Leliwa (odm.) vel Pietraszewicz, Pietrasewicz, na Podlasiu – przybysze z Litwy, gdzie są notowani w aktach od 1536 roku. Byli właścicielami wsi Kapuśniaki w ziemi drohickiej, parafia Mokobody, obecnie pow. siedlecki, Płudwiny w pow. łęczyckim, Nowe w pow. wągrowieckim. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.

poniedziałek, 16 maja 2016

Piędzicki

Piędzicki h. Topacz vel Pieńdzicki, Pińdzicki, Piedzicki, w województwie łęczyckim. Byli właścicielami dóbr Mroga Dolna, Błażejowice, Śliwniki w woj. łęczyckim. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Z nich: Kazimierz (zm. 1795), susceptant łęczycki 1791-1794. Jan Nepomucen, burgrabia łęczycki 1792 (Wyr. i Zap. Tryb. Piotrk.). 

sobota, 14 maja 2016

Piętka

Piętka h. Pomian, rodzina drobnoszlachecka na Podlasiu, licznie rozrodzona. Osiedliła się później również na Litwie, w powiatach pińskim i rzeczyckim.

Pilitowski

Pilitowski h. Brodzic vel Piltowski, błędnie Politowski, w północnym Mazowszu, w woj. płockim 1584 (Pap.), w ziemi zakroczymskiej 1754, w dawnym powiecie sąchockim. Pisali się z Postruża a nazwisko wzięli od wsi Pilitowo in. Piltowo w pow. płońskim, dawniej w gminie Wójty Zamoście, obecnie w gminie i parafii Płońsk (SGKP). Posłowali na sejm i byli elektorami z woj. płockiego i ziemi wyszogrodzkiej 1669 r., z ziemi ciechanowskiej 1697. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. 

czwartek, 5 maja 2016

Płodowski

Płodowski h. Lubicz (odm.) vel Płódowski, Płudowski, Płotowski, rodzina podlaska, nazwisko wzięła od wsi Płody, obecnie Płudy, w ziemi łukowskiej, gminie i parafii Trzebieszów. Jedna gałąź jest 1600 r.

Płoński

Płoński h. Prus I, licznie rozrodzona rodzina podlaska, przeważnie szlachta zagrodowa, pisząca się z Płonki w ziemi bielskiej. Nazwisko wzięli od rozległej wsi Płonka w powiecie Ostrów Mazowiecka, położonej w gminach Kowalewszczyzna i Sokoły, która w XIX wieku stanowiła już tzw. okolicę szlachecką. Wzmiankowana w dokumentach z XV i XVI wieku (Gloger, Ziemia bielska), mieściła w swym obrębie wieś parafialną Płonka Wielka in. Kościelna, z kościołem erygowanym 1502 r. przez dziedziców wsi Płońskich, a także wsie Płonka Kozły, P. Matyski i P. Strumianka. Łącznie wsie te liczyły w 1827 r. 684 mieszkańców (SGKP). Różne gałęzie Płońskich bardzo wcześnie przeniosły się do innych województw. Już w XVI stuleciu byli na Rusi Czerwonej i na Litwie. Używali przydomków Chabuś, Kołpak, Kutko, Leszuk, Makownik, Małanek (Matanek?), Monwid, Raba, Samulik i innych. Byli posłami i elektorami 1648 r. z woj. podlaskiego, 1669 r. z ziemi bielskiej i woj. sieradzkiego. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Galicji 1782 r. oraz w Królestwie Polskim i w Cesarstwie Rosyjskim w latach 1836-1862. 

niedziela, 1 maja 2016

Podbielski

Podbielski h. Trzaska (in. Biała), szlachta zagrodowa mazowiecka, pisząca się Podbiela. Podobnie jak Zabielscy, są chyba gałęzią rodziny Bielskich. Wyszli ze wsi Podbiele Wielkie w ziemi nurskiej 1584 (Pap.). Trojan z Podbiela jest tam dziedzicem 1441 r. Obecnie wieś Podbiele Wielkie należy do powiatu łomżyńskiego, gminy i parafii Lubotyń. W 1827 r. była wsią szlachecką i liczyła 66 mieszkańców (SGKP). Podbielscy byli posłami na sejm i elektorami 1632 i 1697 r. z ziemi nurskiej, 1733 r. z woj. mazowieckiego, 1764 r. z ziemi łomżyńskiej i mielnickiej. Niektórzy przenieśli się na Ruś Czerwoną. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Z nich: Tomasz, komornik ziemski nurski 1761, burgrabia nurski 1788. Adam, burgrabia grodzki zambrowski, poseł ziemi łomżyńskiej 1764.

Podgórski

Podgórski h. Odrowąż, vel Podgorski, Podgurski, w Małopolsce i na Mazowszu. Według Uruskiego stanowią jedną rodzinę ze Straszami herbu Odrowąż i dlatego jeszcze w XVI stuleciu używali przydomku Strasz.