Pikuz h. Prus (I), vel Pikus, Pikuss, na Podlasiu i na Litwie.

Pilatowski h. Nowina, vel Pielatowski, na Kujawach, w Wielkopolsce i na Podolu. Według Uruskiego, piszą się z Pilatowic, w ziemi podolskiej, lecz ich piewotnym gniazdem jest zapewne Pilatowo (Pielatowo), w pow. bydgoskim. Są niewątpliwie jednego pochodzenia z Pilatami (Piłatami) tego herbu.

Pilawski h. Ostoja, vel Piławski, Pilaski, byli w woj. podlaskim, na Wołyniu, Rusi Czerwonej i na Podolu. Pisano ich także Piławski (Urus.). Wittyg umieszcza ich z herbem Nałęcz.
Piliński h. Bełty odm. (in. Piliński, herb własny), vel PYLIŃSKI, pisali się także Pyliński i zamieszkiwali w pow. pińskim i na Rusi Czerwonej.
Pintowski h. Grzymała, na Mazowszu. Udowodnili swoje szlachectwo w grodzie warszawskim 1689 r.
Odrowąż
Piramowicz h. Odrowąż, rodzina ormiańska kupiecka, „w nagrodę zasług okazanych Rzeczypospolitej” otrzymała szlachectwo na sejmie ekstraordynaryjnym 1768 r. (Urus.).
Pisarski h. Szreniawa (in. Szreniawa z krzyżem, Śreniawa), rodzina małopolska, w dawnym woj. krakowskim, pisali się „z Grabia”. Według Uruskiego, jej członkowie w XV stuleciu, zwłaszcza także posiadający majątki na Śląsku, tytułowali się baronami.
Piskorski h. Dołęga, vel Piskorzyński, w ziemi dobrzyńskiej. Pisali się z Piskorzyna. W XIV stuleciu jedna ich linia osiedliła się na Litwie.
"Non omnis moriar"Horacy, Pieśni III, 30, 6
„Ci, których kochamy, nie umierają nigdy, bo miłość to nieśmiertelność"Emily Dickinson