SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
gromadzenie oraz analiza danych
dostęp do aktualnej bazy - kontakt
pobierz pliki za darmo
- download files for free



Materiały do Polskiego Słownika Biograficzno-Genealogicznego

Materials for Polish Biographical and Genealogical Dictionary

edycja 26ta - Listopad / November 2012

blisko 3000 stron — nearly 3000 pages
356 rodzin — 356 families
ponad 40 000 biogramów — over 40 000 short biographies
pobierz / download

piątek, 12 maja 2017

Groblewski

Groblewski h. Prus III, vel Grobelski, w północnym Mazowszu. Nazwisko wzięli zapewne od jednej spośród licznych wsi o nazwie Grobla, m. in. w powiecie Radomsko, gminie Przedbórz. Tomasz, sędzia kapturowy liwski 1764. Antoni, oficer wojsk Ks. Warszawskiego, kawaler Legii Honorowej. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.

• ANTONI Prus-Groblewski (ok. 1782-19 II 1860), s. Tomasza i Marianny Dąbrowskiej, porucznik wojsk Ks. Warszawskiego, kawaler Legii Honorowej; następnie asesor kolegialny, pisarz magazynu solnego w Szczekocinach, kontroler komory celnej drugiego rzędu w miejscowości Cianowice 1824-1835, ekspedytor solny w Cianowicach 1835, w Krasieńcu 1842; jego syn został wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1851 r. z herbem Prus III; ur. parafia juniwładysławska, inne źródła: Wlk. Ks. Poznańskie; zm. Częstochowa lub Szczekociny, lat 78 (Urus.; Sęcz.; Szl. Król.; Kur. Warsz. 80 i 148/1860; MK Smardzowice); ż. (1824 Smardzowice) Elżbieta Bierońska (1798-po 1835), c. Onufrego i Salomei Wichrowskiej; ur. parafia Szaniec; ślub w parafii Smardzowice, obecnie gmina Skała, pow. Kraków, miejscowość: Cianowice (MK Smardzowice); dzieci: Marianna, Helena, Jan, Józef, Magdalena.

• HELENA Maria Groblewska (1828-28 V 1882), c. Antoniego i Elżbiety Bierońskiej; ur. Cianowice, wg innych źródeł Szczekociny, parafia Smardzowice, obecnie gmina Skała, pow. Kraków, chrz. 1828, uwagi: ojciec: kontroler komory celnej; zm. Lwów, lat 54, poch. Cm. Łyczakowski, gr. rodz. (MK Smardzowice; Dz. Pozn. 123/1882); m. (ok. 1850) Jan Nepomucen Gniewosz z Oleksowa h. Rawicz (1827-9 IX 1892), s. Franciszka i Teofili Szokalskiej, publicysta, pamiętnikarz, wydawca, kolekcjoner obrazów malarzy polskich, przemysłowiec, powstaniec 1846, 1848 i 1863; więzień stanu z 1846 w Moabicie; ur. Ponik, zm. Krosno, poch. tamże Stary Cmentarz (PSB t.8/144-146; Dz. Pozn. 209/1892; Wikipedia); dzieci: m. in. Elżbieta Gniewosz (1859-1901), wyszła za Juliana Timoftiewicza.

 

Źródła: Dw. Teki; Sęcz.; Szl. Król.; Urus. t.4/377; B. Łuszczyński, Silva Heraldica.

środa, 10 maja 2017

Löwis

Löwis h. własnego, vel Loewis, von Löwis of Menar, dawniej Lewis of Menar, rodzina kurlandzka pochodzenia szkockiego, osiedlona w Niemczech i w Rosji. Ich pierwotnym dziedzictwem był Castle Manor (Menar) w dawnym hrabstwie Peebleshire. Protoplasta rodu, William Lewis of Menar (ok. 1580-1645), z południa Szkocji przeniósł się około 1605 roku do Szwecji, gdzie został oficerem w służbie króla szwedzkiego, Gustawa Adolfa. Razem z armią szwedzką uczestniczył w wojnie trzydziestoletniej, toczącej się na terytorium Niemiec. 17 VIII 1631 został w obozie Altbrandenburg mianowany pułkownikiem armii szwedzkiej. 
W nagrodę zasług otrzymał od króla dobra Panton i Nurmis w Livonii, będącej częścią Kurlandii (dawne Inflanty, dzisiaj Estonia). Dobra te dziedziczyli później potomkowie Williama, którzy zmienili nazwisko z Lewis na Löwis (Loewis). Do tych potomków należał Fryderyk (Friedrich) von Löwis of Menar, dowódca armii rosyjskiej, podczas oblężenia Gdańska w 1813 roku.



gen. Fryderyk von Löwis of Menar
(1767-1824)

• EDWARD von Löwis of Menar (18 I 1845-23 X 1918), s. Gustawa i Pauliny Trynborn (Trinborn), pułkownik armii carskiej; zamieszkały ok. 1877 Chersoń, Rosja; dziedzic dóbr Trójca k/ Zawichostu ok. 1880, parafia Trójca, dawniej pow. Opatów, obecnie pow. Sandomierz, woj. świętokrzyskie; ur. Sewastopol, Rosja, zm. Trójca, lat 74 (MK Zawichost-Trójca); ż. Łucja Piętka (ok. 1850-27 VI 1916), c. Kazimierza i NN.; także: Łucja Piątek; ur. Sewastopol, Rosja, zm. Elizamertrad, pow. Chersoń, Rosja; dzieci: Natalia.

• NATALIA von Löwis of Menar (ok. 1877-1958), c. Edwarda i Łucji Piętka, dziedziczka po ojcu dóbr Trójca k/ Zawichostu, parafia Trójca, dawniej pow. Opatów, obecnie pow. Sandomierz, woj. świętokrzyskie; dzisiaj Trójca jest częścią miasta Zawichost; ur. Chersoń, Rosja, zm. Zgorzelec, poch. Trójka (?), pow. Konin, woj. wielkopolskie (MK Zawichost-Trójca); m. (5 II 1919 Trójca) Jan Mieczysław Barański (ok. 1884-1946), s. Stanisława i Bronisławy Ornatkiewicz, organista, ziemianin; właściciel dóbr Trójca k/ Zawichostu; ur. Trójca, chrz. tamże, zm. Zgorzelec, woj. dolnośląskie (MK Zawichost-Trójca); ślub w parafii Trójca k/ Zawichostu, miejscowość: Trójca, uwagi: on lat 35, ona lat 42 (MK Zawichost-Trójca); dzieci: córka NI.


Źródła: Wikipedia: 1, 2; Scots in Eastern and Western Prussia online.

poniedziałek, 8 maja 2017

Grochowalski

Grochowalski h. Prus I, wyszli chyba ze wsi Grochowalsk, dawniej Grochowarsko, w ziemi dobrzyńskiej, powiat Lipno, obecnie woj. kujawsko-pomorskie. Za Jagiełły wieś ta była gniazdem Jastrzębców-Boleściców, jednak w latach 1543-1568 siedzą tu jedynie G. herbu Nałęcz, gałąź Witoskich vel Witowskich z Witoszyna, pow. Dobrzyń, których zresztą Boniecki wymienia błędnie pod Boleścicami. Być może w tym Grochowalsku dziedziczyła też szlachta innych herbów. Według Słownika Geograficznego Król. Polskiego w 1578 r. we wsi Grochowalsk, obok części szlacheckich, nazywanych Grochowalsk Bolesz i G. Wilkanowski, należących do parafii Drozdowo, istnieją działy szlachty zagrodowej: G. Wnuki i G. Kiełki (razem 4 łany), należące do parafii Baboszewo. W XIX wieku obszar ten nosił nazwę Kiełki. Istniała wówczas ponadto wieś Grochowarsk w powiecie płońskim. Grochowalscy herbu Prus zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.

• ANTONINA Helena Grochowalska (6 III 1823-po 1843), c. Tomasza i 1ż. Marianny (Marcjanny) Krasuskiej; ur. prawd. Brzezie in. Brzyzie, parafia Świętomarz, dawniej pow. Iłża, obecnie Starachowice, gmina Pawłów, woj. świętokrzyskie, chrz. 1823 (MK Świętomarz); m. (4 X 1840 Świętomarz) Feliks Tchórzewski (ok. 1810-po 1843), s. Franciszka i Marianny Karniewskiej; ślub w parafii Świętomarz, miejscowość: Warszówek in. Warszuwek (MK Świętomarz); dzieci: Ludwika Agnieszka Paulina Tchórzewska (ur. 21 I 1843), ur. Bronkowice, parafia Tarczek, chrz. 1843 (MK Tarczek).

• TOMASZ Jan Grochowalski (ok. 1795-po 1835), s. Andrzeja i Tekli Wolskiej, właściciel majątków we wsi Brzezie in. Brzyzie, parafia Świętomarz, oraz Jadowniki, parafia Tarczek, dawniej pow. Iłża, obecnie Starachowice, gmina Pawłów, woj. świętokrzyskie; jego synowie zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1852 r. z herbem Prus I (Urus.; Szl. Król.; MK Świętomarz); 1ż. (29 VII 1819 Tarczek) Marianna Marcjanna Krasuska (ok. 1800-25 VIII 1832), c. Szymona i Heleny Woszczyckiej; zm. Brzyzie, parafia Świętomarz; ślub w parafii Tarczek, dawniej pow. Iłża, obecnie Starachowice, gmina Pawłów, miejscowość: Tarczek (MK Tarczek); dzieci: Klementyna, Teofila, Józef (I), Antonina, Erazm, Józef (II), Ignacy; 2ż. (10 II 1833) Julianna Tchórzewska (ok. 1810-po 1835), c. Franciszka i Marianny Karniewskiej; ślub w parafii Świętomarz, miejscowość: Brzezie in. Brzyzie (MK Świętomarz); dzieci: Feliks.


Źródła: Bil. nr 56/63; Bon.; SGKP t.15 cz.1/534; Szl. Król.; Urus. t.4/382.

poniedziałek, 1 maja 2017

Grodzki

Grodzki h. Radwan, vel Grocki, w północnym Mazowszu, dziedziczyli we wsiach Grodzkie Nowe i Grodzkie-Ponikły-Stok. Ta druga wieś istnieje dzisiaj zapewne pod nazwą Górskie Ponikły-Stok i znajduje się w woj. podlaskim, pow. Zambrów, gminie Rutki. W parafii Kulesze Kościelne, pow. Wysokie Mazowieckie, znajdują się wsie Grodzkie Stare, Grodzkie Nowe i Grodzkie Szczepanowięta, gdzie mieszkali liczni Grodzcy herbu Rola (Kap.). Grodzcy herbu Belina mają pochodzić ze wsi Grodź in. Grudź, pow. Łuków Podlaski, parafia Wilczyska. Nieznani Grodzcy wyszli ze wsi Grodzie in. Grudzie, pow. Ostrów Mazowiecka, woj. mazowieckie. Grodzcy herbu Radwan zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.

Źródła: Kap. nr 154; SGKP t. 2/845; Szl. Król.; Urus. t.4/399.

niedziela, 30 kwietnia 2017

Gromadzki

Gromadzki h. Dąbrowa, vel Gromacki, Gromadziński, na Mazowszu i Podlasiu, pisali się z Gromadzina in. Gromadzyna. Wsie Gromadzyn Stary (Gromadzin, Gromadzyno) i Gromadzyn Wykno, w parafii i powiecie Kolno, obecnie woj. podlaskie, są to gniazda rodu Gromadzkich, wspominane już w dokumentach z XVI wieku.  
Byli także Gromadzińscy ze wsi Gromadzyn w woj. mazowieckim, obecnie pow. Płońsk, gmina Sochocin.

• ANNA Gromadzka (ok. 1790-po 1815), c. Marcina i Florentyny Tyszka, dziedziczka części wsi Gromadzyn in. Gromadzyno Wykno, parafia i powiat Kolno, obecnie woj. podlaskie; ur. Gromadzyno Wykno, parafia Kolno (MK Kolno); m. (1810 Kolno) Antoni Rydzewski (ok. 1785-po 1815), s. Baltazara i Katarzyny Kossakowskiej; ślub w parafii Kolno, miejscowość: Gromadzyno Wykno (MK Kolno); dzieci: Paweł Rydzewski (ok. 1815-1881), zm. Skroda Mała, parafia Grabowo, żonaty z Rozalią Skrodzką (MK Grabowo).

• MIKOŁAJ Gromadzki (ok. 1780-po 1816), s. Józefa i Franciszki Gromadzkiej, dziedzic części wsi Gromadzyn in. Gromadzyno Stare, parafia i powiat Kolno, obecnie woj. podlaskie (MK Kolno); ż. (1810 Kolno) Anna Chludzińska (ok. 1790-po 1816), c. Franciszka i Katarzyny Gromadzkiej; ślub w parafii Kolno, miejscowość: Gromadzyno Stare (MK Kolno); dzieci: Marianna, Franciszek.

Źródła: Bon. t.7/107; SGKP t.2/848; Urus. t.5/2-3; Żern. t.1/312.


Gromadzki h. Oksza vel Gromacki, stara rodzina małopolska, biorąca nazwisko od wsi Gromadzice w parafii Szewna, dawny powiat Opatów, obecnie Ostrowiec Świętokrzyski. Początkowo dziedzicami Gromadzic byli Wieniawici. Jan, syn Przecława z Gromadzic, 1420 r., a Marcin, syn Stefana, 1458 r. byli studentami na Uniwersytecie Krakowskim. Jan z Gromadzic h. Wieniawa, świadczył 1473 r. przy wywodzie szlachectwa w Radomiu. W XV i XVI wieku musiała już w Gromadzicach dziedziczyć różnoherbowa szlachta, byli wśród nich  Gromadzcy herbu Abdank i herbu Oksza. Byli też Gromadzcy herbu Dąbrowa, dziedziczący we wsi Gromadzin (Gromadzyn) in. Gromadzyno Stare, na Mazowszu, powiat Kolno. W XVI stuleciu do herbu Oksza dołączyli się także Gromadzcy v. Gromaccy nobilitowani w tymże stuleciu, rozróżnienie zatem tych rodzin jest dość trudne (Urus.). Gromadzcy h. Oksza podpisali elekcje 1632, 1648 i 1674 r. z woj. sandomierskim. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. 

• EWA Gromadzka (ok. 1815-po 1854), c. Marcina i Marianny Pruskiej; ur. Jasień, parafia i gmina Łopuszno, pow. Kielce (MK Łopuszno); m. (25 VIII 1832 Łopuszno) Filip Walczyński (ok. 1800-po 1854), s. Piotra i Marianny Wolskiej; raz zapisany w aktach jako Filip Malczewski; ślub w parafii Łopuszno, miejscowość: Łopuszno (MK Łopuszno); dzieci: Balbina, Wiktoria, Ludwika, Wincenty, Teofila – Walczyńscy.

• FRANCISZEK Gromadzki, Gromacki (ok. 1810-po 1846), s. Marcina i Marianny Pruskiej, po ojcu prawd. właściciel folwarku Jasień, parafia i gmina Łopuszno, pow. Kielce, obecnie woj. świętokrzyskie; ur. Jasień, parafia Łopuszno (MK Łopuszno); ż. (1 X 1832 Łopuszno) Nimfa Salomea Cieślicka (ok. 1810-po 1846), c. Jana i Tekli Luchniak; także: Nymfa Ciechocka, Cichocka; ślub w parafii Łopuszno, miejscowość: Łopuszno (MK Łopuszno); dzieci: Antoni, Jadwiga, Marianna, Michał, Jan.


Źródła: Bon. t.7/106; Krzep. Młp.; Nies.; SGKP t.2/848; Szl. Król.; Urus. t.5/2-3; Żern. t.1/312.

piątek, 28 kwietnia 2017

Gryżewski

Gryżewski h. Sulima, vel Gryziewski, na Mazowszu, w woj. łęczyckim. Byli posłami na sejm i elektorami z ziemi liwskiej 1733 r. W XIX wieku należały do nich dobra Wolskie, parafia Żbików, obecnie gmina Ożarów Mazowiecki, pow. Warszawa Zachodnia. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.

• LUCYNA Józefa Gryżewska (ok. 1849-po 1868), c. Wiktora i Józefy Cywińskiej; ur. Wolskie, parafia Żbików, obecnie pow. Warszawa Zachodnia, gmina Ożarów Mazowiecki (MK Żbików); m. (25 VI 1868 Żbików) Adam Edward Rozdejczer (ok. 1842-po 1868), s. Augusta i Aleksandry Lubińskiej; ur. parafia Kościelec, ówczesna gubernia kaliska; ślub w parafii Żbików, miejscowość: Wolskie, uwagi: on lat 26, ona lat 19 (MK Żbików).

• WIKTOR Gryżewski (ok. 1817-18 IV 1870), s. Franciszka i Magdaleny Ostaszewskiej, urzędnik w Warszawie; dziedzic dóbr Wolskie 1856, parafia Żbików, obecnie pow. Warszawa Zachodnia, gmina Ożarów Mazowiecki; wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1852 r. z herbem Sulima; zm. Wolskie par. Żbików, lat 53 (Urus.; MK Żbików); ż. (ok. 1840) Józefa Cywińska (ok. 1820-po 1870); dzieci: Lucyna.


Źródła: Bon. t.7/153; Szl. Król.; Urus. t.5/34.

Grzejewski

Grzejewski h. Nałęcz, vel Grzejeski, Grzyjewski, na Mazowszu. Byli właścicielami m. in. wsi Telatycze w ziemi mielnickiej 1783. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.

• BENEDYKT Grzejewski (ok. 1790-1847/83), s. Bartłomieja i Katarzyny NN., urzędnik w Płocku 1842; właściciel dóbr we wsi Kosinki Bartosowe 1847, parafia Bogurzyn, obecnie gmina Wiśniewo, pow. Mława, woj. mazowieckie; jego syn został wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1851 r. z herbem Nałęcz (Urus.; Szl. Król.); ż. (ok. 1830) Franciszka Porzycka (ok. 1810-1883), c. Józefa i Wiktorii Machczyńskiej; zm. Warszawa, uwagi: wdowa (MK Warszawa: Wsz. Św.); dzieci: Józef, Stanisław.


• JULIANNA Grzejewska (ok. 1830-po 1850), c. Antoniego i Tekli NN.; zamieszkała w parafii Królewo, obecnie gmina Joniec, pow. Płońsk, woj. mazowieckie; m. (7 II 1850 Królewo) Leon Retmański (ok. 1820-po 1850), s. Józefa i Domiceli NN.; ślub w parafii Królewo, miejscowość: Królewo, uwagi: kawaler, panna (MK Królewo); dzieci: Franciszek Retmański (ur. 1850 Królewo). 

Źródła: Bon. t.7/163; Szl. Król.; Urus. t.5/38.