SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
gromadzenie oraz analiza danych
dostęp do aktualnej bazy - kontakt
pobierz pliki za darmo
- download files for free



Materiały do Polskiego Słownika Biograficzno-Genealogicznego

Materials for Polish Biographical and Genealogical Dictionary

edycja 26ta - Listopad / November 2012

blisko 3000 stron — nearly 3000 pages
356 rodzin — 356 families
ponad 40 000 biogramów — over 40 000 short biographies
pobierz / download

czwartek, 16 lutego 2017

Jaroszewicz

Jaroszewicz h. Prus I, przydomku Kwaczyński, w woj. witebskim. Jerzy Piotr Jaroszewicz-Kwaczyński, namiestnik 1713, regent grodzki witebski 1716, sekretarz królewski 1722, żonaty z Eufrozyną Kownacką, wziętą w niewolę turecką. Zapewnili go, że umarła i zaślubił Kopakowską. Gdy pierwsza żona z niewoli wróciła, porzucił drugą i żył z pierwszą, aż do jej śmierci i następnie poślubił Judytę Rachelę Rymaczewską. Konsystorz wileński uznał drugie jego małżeństwo za nieważne, lecz, że je zawarł nie przekonawszy się dokładnie, o śmierci pierwszej żony, skazany został 1708 r. na zapłacenie 15 fl. na szpitale, i na pokutę kościelną, leżenie krzyżem w ciągu siedmiu Mszy (Ist. Jur. Mat.). Jaroszewiczowie tego herbu byli elektorami 1733 r., głosując na Augusta III; 1764 r. pisali się z woj. mścisławskim na elekcję Stanisława Augusta (Obl. Gr. Warsz.). Podpisali manifest szlachty litewskiej 1763 r. (Vol. Leg.). Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, zaś w guberni podolskiej 1845-1890. 

Źródła: Bon. t.8/263-264; Sęcz.; Szl. Król.; Urus. t.5/388.

wtorek, 14 lutego 2017

Jarzyński

Jarzyński h. Trzaska, licznie rozrodzeni na Mazowszu. Pochodzą niewątpliwie od Jarzynów tego herbu. Podpisali elekcję 1764 r. z województwem płockim. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. 

• JÓZEF Jarzyński (ok. 1810-po 1862), s. Jana i Marianny Skulskiej; zamieszkały Szczechowo, parafia Gójsk, obecnie gmina Szczutowo, pow. Sierpc, woj. mazowieckie; tenże zapewne Józef został wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1851 r. z herbem Trzaska (Bon.; Urus.; Szl. Król.; MK Gójsk); 1ż. Julianna Koperczyńska (ok. 1820-p. 1862); 2ż. (1862 Gójsk) Marianna Kwiatkowska (ok. 1830-po 1862), c. Józefa i Franciszki Rosieńskiej; ślub w parafii Gójsk, miejscowość: Szczechowo (MK Gójsk).

• ZOFIA Justyna Jarzyńska (ok. 1870-po 1891), c. Feliksa i Teofili Kołakowskiej; zamieszkała w Warszawie; m. (1891 Warszawa) Aleksander Konstanty Zaleski (ok. 1865-po 1891), s. Józefata i Wandy Egger; ślub w parafii św. Aleksandra (MK Warszawa: św. Aleksander).

Źródła: Bon. t.8/282; Szl. Król.; Urus. t.5/396.

niedziela, 12 lutego 2017

Jasieński

Jasieński h. Jastrzębiec vel Jasiński, prawdopodobnie z Mazowsza przenieśli się na Litwę, gdzie ich spotykamy już w XVI wieku. Józef, archidiakon wileński 1543 (Metr. Lit. 41). Brat jego Wojciech, cześnik litewski 1538 r. i marszałek Holszańskiego, biskupa wileńskiego, otrzymał od niego w 1542 r. Lipnicę (Metr. Lit. 30 i 39). Jan, podkomorzy wileński 1632. Jasińscy herbu Jastrzębiec podpisali manifest szlachty litewskiej 1763 r. (Vol. Leg.). Podpisali elekcję 1764 r. z woj. wileńskim i ks. żmudzkim. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w sądzie grodzkim lwowskim 1782, w guberni wileńskiej 1803, w Stanach galicyjskich 1837, Królestwie Polskim w latach 1836-1862, w galicyjskim Wydziale Krajowym 1893. 


Feliks Stanisław Jasiński
(1862-1901)

• EUFROZYNA Rozalia Leokadia Jasińska (1824-15 II 1845), c. Feliksa i 1ż. Eufrozyny Ujazdowskiej; zm. Kalisz, lat 21, poch. Malanów, obecnie pow. Turek, woj. wielkopolskie (Kur. Warsz. 79/1845); m. (1841 Warszawa) Cyprian Nikodem Gorczycki h. Jastrzębiec (1817-23 III 1896), s. Antoniego Onufrego i Franciszki Jasińskiej, patron Trybunału cywilnego guberni augustowskiej; wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1844 r. z herbem Jastrzębiec (Sęcz.); właściciel dóbr Malanów; ur. Wichertów, parafia Boleszczyn, obecnie gmina Przykona, pow. Turek, woj. wielkopolskie (MK Boleszczyn); ślub w parafii Nawiedzenia NMP (MK Warszawa: Nawiedzenie NMP); 2v. żonaty z Walerią Korzeniowską h. Nałęcz, c. Antoniego Filipa i Pelagii de Tylli h. Struś, 3v. (1856 Goszczanów) z Hersylią Józefą Rudnicką h. Lis, c. Florentego i Salomei Suchorzewskiej h. Zaremba.

• STANISŁAW Onufry Bogumił Jasiński (ok. 1835-11 XI 1887), s. Feliksa i 2ż. Marianny Gieżowskiej, powstaniec 1863 r., emigrant; po upadku powstania razem z rodziną udał się na emigrację do Belgii; mieszkał stale w Brukseli (Kur. Warsz.); wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1851 r. z herbem Jastrzębiec (Urus.; Szl. Król.); zm. St.-Josseten-Noode k/ Brukseli (Dz. Pozn. 214/1887); ż. (1861 Warszawa) Zofia Julia Münchheimer, Minheimer (15 V 1842-po 1862), c. Jana Salomona i Teresy Jakobi (PSB); ślub w parafii św. Krzyża (MK Warszawa: św. Krzyż); dzieci: Feliks, Gustaw.

Źródła: Bon. t.8/291-293; Nies.; Szl. Król.; Urus. t.6/5,9; Wikipedia.

Jasieński h. Sas vel Sas-Jasieński, Jasiński, według Niesieckiego byli w woj. łęczyckim, aczkolwiek wyjść musieli z woj. ruskiego, gniazda Sasów. Spotykamy w ziemi sanockiej Jasieńskich albo Jasińskich, piszących się z Jasionowa, lub też z Jasienia, i być może, że to byli Sasowie. Imiona ich jednak wskazują, iż dużo wcześniej od innych Sasów, porzucili wschodni porządek. Być może, że jeden z nich otrzymał Jasieniec w powiecie łęczyckim, który był królewszczyzną, i tam osiadł (Bon.). Jasieńscy herbu Sas należeli do elektorów królewskich 1648, 1669 i 1697 r. z woj. łęczyckiego, 1648 r. z woj. ruskiego, 1669 r. z ziemi przemyskiej. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w sądzie grodzkim trembowelskim 1782, w Wydziale Stanów galicyjskich w latach 1822-1849, w galicyjskim Wydziale Krajowym 1881, 1886, w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Z nich: Adam, biskup przemyski 1859. Aleksander, generał Wojska Polskiego 1919.


Aleksander Jasiński
(1823-1897)

• ALEKSANDER Florenty Jasiński (23 II 1823-1897), s. Józefa i Florentyny Lewartowskiej, także: Jasieński, notariusz, działacz polityczny i społeczny, poseł na Sejm Krajowy galicyjski 1870-1882, prezydent miasta Lwów, regent lwowski; osierocony przez rodziców w wieku ośmiu lat, wychowywał się u dziadka Jana bar. Lewartowskiego w Raju k/ Brzeżan; uczeń gimnazjum w Brzeżanach, następnie w Buczaczu, matura 1842, absolwent prawa na Uniw. Lwowskim; otworzył własną kancelarię prawniczą we Lwowie 1862, którą kierował do końca życia; radny miasta Lwowa 1868, wiceprezydent tego miasta 1871; poseł do Sejmu Krajowego galicyjskiego 29 X 1872; prezydent miasta Lwowa 11 czerwca 1873, następnie 1874 i 1877, w lutym 1880, zrzekł się urzędu; pełnił również funkcje prezydenta Izby Notarialnej 1892, naczelnego dyrektora Galicyjskiej Kasy Oszczędności 1893; honorowy obywatel miasta Lwowa 1880, tegoż roku otrzymał od cesarza Franciszka Józefa Order Żelaznej Korony 3 klasy; ur. Wólka Grądzka, zm. Lwów, lat 73, poch. Cm. Łyczakowski (PSB t.11/37; L. Dziubiński, Poczet prezydentów (...) miasta Lwowa. Lwów 1896, s. 4-6); ż. (ok. 1850 Lwów) Maria Słucka (ok. 1830-po 1860); wg innych opracowań: Maria Ślaska vel Śląska (Wikipedia); ślub w bazylice lwowskiej (MK Lwów: Bazylika); dzieci: Zofia, Maria, Zygmunt, Stanisław, Aleksander, Franciszek.

• ELEONORA Jasińska (ok. 1820-po 1840), c. Michała i Małgorzaty Martynowicz; ur. prawd. Podszumlańce, dawniej pow. Halicz, Galicja (Bon.); m. (1838) Bernard Zalewski (ok. 1810-po 1840).

Źródła: Bon. t.8/300-302; Nies.; Szl. Król.; Urus. t.6/7, 10.

sobota, 11 lutego 2017

Jastrzębski

Jastrzębski h. Jastrzębiec vel Jastrzęmbski, Jastrzembski, z Jastrzębi w powiecie łęczyckim. Jastrzębscy tego herbu podpisali manifest szlachty litewskiej 1763 r. (Vol. Leg.). Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, a w guberni wileńskiej 1800-1832. Z herbem Jastrzębiec wylegitymowali się też niektórzy spośród Jastrzębskich Ślepowrończyków.
Genealogia
(osób: 55)


• JOANNA Marianna Jastrzębska (ok. 1800-po 1830), c. Dydaka i Eufrozyny Wielogłowskiej (Bon.); m. (ok. 1820) Antoni Jan Paszyc (ok. 1790-po 1830); dzieci: Antoni Mścisław Paszyc (ur. 1824), ur. Ilkowice, parafia i gmina Słaboszów, pow. Miechów, obecnie woj. małopolskie, chrz. 1824 (MK Słaboszów).

• KAJETAN Jastrzębski (1795-1869), s. Dydaka i Eufrozyny
Wielogłowskiej, właściciel dóbr Ilkowice, parafia i gmina Słaboszów, pow. Miechów, obecnie woj. małopolskie; wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1839 r. z herbem Jastrzębiec; zm. Ilkowice, parafia Słaboszów, lat 73 (Bon.; Urus.; Szl. Król.; MK Słaboszów); 1ż. (30 V 1829 Proszowice) Marianna Maria Wielogłowska (ok. 1810-ok. 1840), c. Andrzeja i Józefy Piegłowskiej; ślub w parafii Proszowice, miejscowość: Szczytniki (MK Proszowice); dzieci: Czesław; 2ż. (ok. 1840) Józefa Cybulska (ok. 1820-po 1850), odziedziczyła po Janie i Teresie Rudnickich Piekary i Ciborowice; matka naturalnej córki Jana Rudnickiego Teresy Tetmajerówny; w latach 1847-1848 o rękę jej zabiegał Julian Dorau; wyszła ostatecznie za Kajetana Jastrzębskiego (Girt. Pam.); dzieci: Ignacy.

Źródła: Bon. t.8/314-315; Nies.; Szl. Król.; Urus. t.6/19-20.


Jastrzębski h. Ślepowron (in. Bujny) vel Korwin-Jastrzębski, Jastrzęmbski, Jastrzembski, wyszli z Jastrzębek w ziemi łomżyńskiej, skąd następnie przeszli na Podlasie, gdzie założyli sześć wsi noszących nazwy: Jastrzębie-Łupiny, J.-Daćbogi, J.-Mroczki, J.-Pluty, J.-Śmiary i J.-Tworki. Wszystkie te wsie należą do parafii Domanice, w której znajdują się akta urodzeń tychże Jastrzębskich. Z czasem, licznie rozrodzeni, osiedlili się i w pow. łukowskim, gdzie także spotykamy wsie nazywające się Jastrzębie, i powoli rozeszli się po całym kraju (Bon.). Dla rozróżnienia nosili przydomki, jak np. Boruta, Gołąb, Jakubowicz, Leśkowicz, Marcinowicz, Michoń, Niedźwiedź, Pisarczyk, Puszcz, Sikora. Jastrzębscy podpisali elekcje 1669 r. z woj. lubelskim, 1674 r. z woj. czerniechowskim, 1697 r. z ziemią halicką. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Galicji, w sądzie ziemskim lwowskim, grodzkim przemyskim i halickim 1782 r., w Wydziale Stanów we Lwowie 1808 r., w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, gdzie niektórzy podali Jastrzębca, jako ich herb rodowy, a także na Litwie, przed deputacją wywodową wileńską w 1819.
Genealogia
(osób: 58)


• AMELIA Jastrzębska (1871-1941), c. Stanisława i Marii Dembińskiej (Bon.); m. (6 VII 1894 Kraków) Mieczysław Eustachy Adolf hr. Poniński (16 VI 1869-1942), s. Władysława i Olgi Ewy ks. Czetwertyńskiej; zamordowany przez Niemców w obozie koncentracyjnym Dachau; dzieci: Michalina, Julia, Maria – hr. Ponińscy.

• WOJCIECH vel Albert Józef Jastrzębski (ok. 1800-po 1840), s. Józefata i 1ż. Barbary
Gajewskiej, właściciel dóbr Dziekanowice, parafia i gmina Działoszyce, obecnie pow. Pińczów, woj. świętokrzyskie (Bon.; MK Działoszyce); ż. Teresa Tetmajer (ok. 1810-po 1840); nieślubna córka Józefy Cybulskiej (późniejszej żony Kajetana Jastrzębskiego h. Jastrzębiec) i Jana Rudnickiego, wychowanka jego żony Teresy Rudnickiej, odziedziczyła po Rudnickich Działoszyce; adoptowana przez Karola Tetmajera, adwokata tarnowskiego (Girt. Pam.); dzieci: Edmund, Stanisław.

Źródła: Bon. t.8/319-324; Nies.; Szl. Gal. 95; Szl. Król.; Urus. t.6/21-23.

piątek, 10 lutego 2017

Jaszewski

Jaszewski h. Ślepowron vel Jaszowski, w ziemi czerskiej i na Litwie. Wyszli zapewne ze wsi Jaszewo w ziemi czerskiej. Wieś ta dzisiaj nosi nazwę Jesówka, leży w parafii Jazgarzew, gminie i powiecie Piaseczno, w woj. mazowieckim. Jaszewscy herbu Ślepowron zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.
Na Jaszewie w ziemi czerskiej, dziedziczyli też Jaszewscy, których mylnie ks. T. Lubomirski w „Księdze Ziemi Czerskiej”, a za nim hr. Borkowski, do Ciołków zaliczają. Ród, do którego należeli, niewiadomy, że się jednak Kołmaszami nazywali, być bardzo może, że do tego rodu należeli. Jaszewo z czasem zamieniło się na Jeszewo i często tych Jaszewskich zwano Jeszewskimi, a nawet Jeżewskimi (Bon.). Zobacz też Jaszowski herbu Lubicz.


• IGNACY Jan Boży Jaszewski (ok. 1810-po 1857), s. Jana i Julianny Roszkowskiej, urzędnik górniczy; zamieszkały Dąbrowa Kolonia k/ Będzina, obecnie woj. śląskie (MK Będzin: Trójca Przenajśw.); razem z synami wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1853 r. z herbem Ślepowron (Urus.; Szl. Król.); ż. (ok. 1845) Aniela Anna Sokulska (ok. 1820-po 1857); także: Sokólska; dzieci: Zygmunt, Leon, Michał, Klara, Bronisława.

• KLARA Jaszewska (ok. 1850-po 1869), c. Ignacego i Anieli Sokulskiej; ur. Dąbrowa Kolonia, parafia Trójca Przenajśw., Będzin, obecnie woj. śląskie (MK Będzin: Trójca Przenajśw.); m. (1869 Będzin) Józef Bronisław Tomasz Chlebowski (ok. 1840-po 1869), s. Bonawentury i Antoniny Jankowskiej; ślub w parafii Trójcy Przenajśw. w Będzinie, miejscowość: Kolonia Reden (MK Będzin: Trójca Przenajśw.).


Źródła: Bon. t.8/331-336; Szl. Król.; Urus. t.6/27.

wtorek, 7 lutego 2017

Jaworowski

Jaworowski h. Lubicz, na Podlasiu, dom licznie rozrodzony. Początkowo zamieszkiwali w północnym Mazowszu, ale już w początkach XV stulecia przenieśli się na Podlasie i założyli w ziemi bielskiej osadę o nazwie Jaworówka. Obecnie Jaworówka to wieś w gminie Dobrzyniewo Duże, powiat Białystok. Jaworowscy herbu Lubicz złożyli przysięgę wierności, po przyłączeniu 1569 r. Podlasia do Korony. Już w XVII wieku spotykamy ich na Litwie. Podpisali elekcje: 1648 r. z woj. nowogrodzkim, 1669 r. z ziemią przemyską, 1697 r. z ziemią nurską, 1764 r. z woj. płockim i ziemią drohicką. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w sądzie ziemskim orszańskim 1774, w Wydziale Stanów galicyjskich 1789, w obwodzie białostockim 1817, w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. 
Genealogia
(osób: 37)


• FORTUNAT Jaworowski (17 IV 1809-po 1842), s. Apolinarego i Jadwigi Łaguna, właściciel we wsi Goleszyn, parafia Goleszyn, gmina i powiat Sierpc, woj. mazowieckie; ur. Goleszyn, chrz. 1809 (MK Goleszyn); wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1842 r. z herbem Lubicz (Urus.; Szl. Król.); ż. (1836 Drobin) Marianna Julianna Słupecka (1810-po 1840), c. Jana i Agnieszki Zglinickiej (Glinickiej); ur. parafia Góra, pow. Płock (MK Góra); ślub w parafii Drobin, pow. Płock (MK Drobin); dzieci: Józefa, Fortunat, Walenty, Waleria.

• JÓZEFA Jaworowska (ok. 1840-po 1881), c. Fortunata i Marianny Słupeckiej; ur. Goleszyn, parafia Goleszyn, gmina i powiat Sierpc, woj. mazowieckie (MK Goleszyn); m. (1865 Goleszyn) Aleksander Podlecki h. Nałęcz (ok. 1840-po 1881), s. Tomasza i Marianny Kisielewskiej (Kiszelewskiej), właściciel we wsi Babiec-Rżały, parafia Łukomie, gmina Rościszewo, pow. Sierpc; ślub w parafii Goleszyn (MK Goleszyn); dzieci: Eufrozyna (ok. 1866-po 1881), Tomasz (ok. 1880-po 1909), żonaty (1909 Słupia) z Antoniną Zalewską, c. Adama i Marianny Szwejkowskiej (Szewjakowska), 1v. Radwańską, ślub w par. Słupia, gm. Zawidz, pow. Sierpc, miejscowość: Mańkowo (MK Słupia), Emil (ur. 1881 Babiec Rżały) – Podleccy.

Źródła: Bon. t.8/344-346; Nies.; Szl. Król.; Urus. t.6/32-33.

Jaworowski h. Pobóg, wzięli nazwisko od wsi Jawory w ziemi łomżyńskiej, w parafii Rutki, od której też jeszcze w XVII stuleciu nazywali się Jawor, a jedna linia dochowała to nazwisko do początków XIX wieku. Piotr, właściciel części wsi Jawory, notowany w aktach wąsoskich 1430 r. Albert, podsędek łomżyński 1552 r. Maciej, burgrabia zambrowski 1629 r. Obecnie wieś ich gniazdowa nosi nazwę Jawory-Klepacze, znajduje się w gminie Rutki, pow. Zambrów, woj. podlaskie. Jaworowscy herbu Pobóg zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Są zapewne jednego pochodzenia z Rutkowskimi tegoż herbu. 

• KAZIMIERZ Jaworowski (ok. 1760-po 1800), s. Michała i NN., właściciel części we wsi Gackie, parafia Białaszewo, ówczesny pow. augustowski, obecnie gmina i powiat Grajewo, woj. podlaskie (MK Białaszewo); jego syn został wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1854 r. z herbem Pobóg (Urus.; Bon.; Szl. Król.); ż. (ok. 1780) Apolonia Rutkowska (1764-po 1800), c. Krzysztofa i Franciszki NN.; ur. Gackie, parafia Białaszewo, chrz. 1764 (MK Białaszewo); dzieci: Marianna, Zofia, Wiktoria, Jan.

• WIKTORIA Jaworowska (ok. 1800-po 1830), c. Kazimierza i Apolonii Rutkowskiej; ur. Gackie, parafia Białaszewo, ówczesny pow. augustowski, obecnie gmina i powiat Grajewo, woj. podlaskie (MK Białaszewo); m. (1819 Białaszewo) Andrzej Mścichowski (1797-po 1830), s. Kazimierza i Marianny Mścichowskiej, wnuk Pawła M.; ur. Pieniążki, parafia Białaszewo, chrz. 1797; ślub w parafii Białaszewo, miejscowość: Gackie (MK Białaszewo); dzieci: Mikołaj (ok. 1825-po 1851), Marianna (ok. 1830-po 1849), Ksawery (ok. 1830-po 1865), żonaty (1865 Białaszewo) z Marianną Ołdakowską, c. Jana i Anny Dymińskiej – Mścichowscy.

Źródła: Bon. t.8/347; Szl. Król.; Urus. t.6/33.

sobota, 4 lutego 2017

Jelnicki

Jelnicki h. Nowina, na Wołyniu 1627 r. (Akta Woł.). Jan, subdelegat opoczyński 1739. Nazwisko wzięli zapewne od wsi Jelnica, obecnie gmina Międzyrzec Podlaski, pow. Biała Podlaska, woj. lubelskie. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.

• LEONIA Jelnicka (1870-30 I 1898), c. Edwarda i Józefy Daszyńskiej; ur. Warszawa, zm. Ostrów Mazowiecka, obecnie woj. mazowieckie, lat 28 (MK Ostrów Mazowiecka); m. Edward Ogrodzki (ok. 1860-po 1898).


• TEODOR Leonard Karol Jelnicki (6 XI 1834-1902), s. Karola i Florentyny Dittman, urzędnik w Warszawie 1865, następnie radca Tow. Kredytowego Ziemskiego w Piotrkowie Trybunalskim; wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1853 r. z herbem Nowina; chrz. 1836 Kielce, zm. Bukowa, parafia, gmina i powiat Bełchatów (Bon.; Urus.; Szl. Król.; MK Kielce: Katedra, MK Bełchatów); ż. (10 II 1863 Bęczkowice) Salomea Matylda Kulikowska (ok. 1840-po 1875), c. Onufrego i Anieli Kmita; ślub w parafii Bęczkowice, obecnie gmina Łęki Szlacheckie, pow. Piotrków Tryb., woj. łódzkie, miejscowość: Cieśle (MK Bęczkowice); dzieci: Zdzisław, Władysław, Kazimierz, Jadwiga, Zygmunt, Stefan, Roman.

Źródła: Bon. t.8/396; Szl. Król.; Urus. t.6/55.