vel Piliński
Piliński h. Bełty odm. (in. Piliński, herb własny), vel PYLIŃSKI, pisali się także Pyliński i zamieszkiwali w pow. pińskim i na Rusi Czerwonej.
Piliński h. Bełty odm. (in. Piliński, herb własny), vel PYLIŃSKI, pisali się także Pyliński i zamieszkiwali w pow. pińskim i na Rusi Czerwonej.
Pintowski h. Grzymała, na Mazowszu. Udowodnili swoje szlachectwo w grodzie warszawskim 1689 r.
Odrowąż
Piramowicz h. Odrowąż, rodzina ormiańska kupiecka, „w nagrodę zasług okazanych Rzeczypospolitej” otrzymała szlachectwo na sejmie ekstraordynaryjnym 1768 r. (Urus.).
Pisarski h. Szreniawa (in. Szreniawa z krzyżem, Śreniawa), rodzina małopolska, w dawnym woj. krakowskim, pisali się „z Grabia”. Według Uruskiego, jej członkowie w XV stuleciu, zwłaszcza także posiadający majątki na Śląsku, tytułowali się baronami.
Piskorski h. Dołęga, vel Piskorzyński, w ziemi dobrzyńskiej. Pisali się z Piskorzyna. W XIV stuleciu jedna ich linia osiedliła się na Litwie.
Pleśniewicz h. Pleśniewicz (herb własny), vel Pleźniewicz, Pleszniewicz, w W. Ks. Litewskim, w pow. kowieńskim. Używali także herbów: Odrowąż oraz Radwan.
Plewako h. Pogoń IV (in. Pogonia) oraz h. Przegonia (in. Przeginia), vel Plewaka, w W. Ks. Litewskim, m.in. w woj. mińskim.
Pogoń II
Pliszkowski h. Pogoń II (in. Pogoń polska, Pogonia II), vel Pliskowski, Pleszkowski, Pleskowski, według Uruskiego, nazwisko mieli wziąć od wsi Pliszków, na Wołyniu, a następnie przenieśli się do woj. bełskiego i na Litwę.
"Non omnis moriar"Horacy, Pieśni III, 30, 6
„Ci, których kochamy, nie umierają nigdy, bo miłość to nieśmiertelność"Emily Dickinson