Paczkowski h. Lubicz, na Mazowszu, pisali się z Paczkowa. Ponieważ są także Pączkowscy tego herbu, nasuwa się pytanie, czy nie stanowią z nimi jednej rodziny.
Paczkowski h. Lubicz, na Mazowszu, pisali się z Paczkowa. Ponieważ są także Pączkowscy tego herbu, nasuwa się pytanie, czy nie stanowią z nimi jednej rodziny.
Padarzewski h. Nałęcz, vel Padarewski, wzięli nazwisko od dzierżawionej przez kilka pokoleń wsi królewskiej Padarzewo, w pow. gnieźnieńskim.
Padlewski h. Ślepowron, vel Skorupka-Padlewski, błędnie Podlewski, przydomku Korwin, na Podlasiu. Stanowią odgałęzienie rodu Skorupków herbu Ślepowron, którzy od swego majątku Padlewo, nazwali się Padlewskimi. Niektórzy nawet z członków tej rodziny do nazwiska Padlewski dodają przydomek de Skorupa, a nie Skorupka (Urus.).
Pajewski h. Jelita, gniazdem tej rodziny ziemia ciechanowska, a wieś Pajewo. Jedna ich linia już na początku XV wieku przeniosła się na Podlasie, gdzie w ziemi bielskiej założyła osadę, zwaną także Pajewo-Szlachta.
Pakosławski h. Prawdzic, według Uruskiego, nazwisko mieli wziąć od bliżej nieznanej wsi Pakosław, w dawnym woj. sieradzkim, która w XVI stuleciu przestała być ich własnością. Z nich: 1 senator – kasztelan w 1672 r. Są jednego pochodzenia z Latalskimi i dlatego pisali się z Łabiszyna.
Pakoszewski h. Radwan, vel Pakoszowski, w Małopolsce, następnie na Rusi Czerwonej i na Podolu. Pisali się z Pakoszówki, w ziemi sanockiej, a także z Laliny (de Lalina).
Pakszyński h. własnego, vel Paksiński, Paxiński, pisali się z Pakszyna (dawniej Paksina), w Wielkopolsce, w pow. gnieźnieńskim.
"Non omnis moriar"Horacy, Pieśni III, 30, 6
„Ci, których kochamy, nie umierają nigdy, bo miłość to nieśmiertelność"Emily Dickinson