SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
gromadzenie oraz analiza danych
dostęp do aktualnej bazy - kontakt
pobierz pliki za darmo
- download files for free






Materiały do Polskiego Słownika Biograficzno-Genealogicznego

Materials for Polish Biographical and Genealogical Dictionary

edycja 26ta - Listopad / November 2012

blisko 3000 stron — nearly 3000 pages
356 rodzin — 356 families
ponad 40 000 biogramów — over 40 000 short biographies
pobierz / download





poniedziałek, 9 października 2017

Dęby

Dęby h. Ślepowron vel Dęmby, Demby, zapewne także Dębski, licznie rozrodzona, drobnoszlachecka rodzina na Mazowszu i Podlasiu, być może jednego pochodzenia z Romanami herbu Ślepowron. Jak pisze Uruski, jej nazwisko sięga bezprzecznie połowy XIV wieku, gdyż jest zarazem nazwą jej gniazdowej wsi Dębe in. Dembe w ziemi ciecha- nowskiej, w parafii Krzynowłoga Wielka, powiat Przasnysz. W XIX wieku wieś ta dzieliła się na Dębe (Dembe) Wielkie i Dębe Kąski. Przedstawiciele rodu Dębych udowodnili swoje szlachectwo 1635 r. w grodzie warszawskim. Podpisali elekcje 1697 r. i 1764 r. z ziemią ciechanowską. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.

niedziela, 8 października 2017

Dietrich

Dietrich h. Zaremba odm., vel Ditrich, Dittrich, Dietrych, Dytrych, otrzymali szlachectwo na sejmie 1790 r., na co dyplom 1792. Byli właścicielami dóbr Siedliszczany 1781 (Bon.). Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, bez podania herbu. Z nich: Jakub, kapitan fizylierów koronnych 1790. Odmiana herbu — pole błękitne i w murze nie trzy, a cztery kamienie złote, w złotej oprawie, trzy i jeden (Kancl.).
Dwaj bracia Dietrichowie otrzymali w 1851 r. przyznanie szlachectwa w Królestwie z zasady stopnia oficerskiego ich ojca.

czwartek, 5 października 2017

Długokęcki

Długokęcki h. Lis, vel Długokencki, Długokącki, ze wsi Długokąty, dawniej Długie Kąty, w parafii Grzebsk, powiat Mława, niegdyś woj. płockie. Długokąty w XIX wieku dzieliły się na Długokąty Wielkie i Długokąty Kobiałki (SGKP). Duczadło z Długich Kątów, obrabowany 1411 r. przez Krzyżaków, w czasie pokoju, na 30 grzywien. Długokęccy notowani są jako dziedzice w Długokątach w latach 1536-1544 (Gr. Płoc. Wiecz.). Licznie rozrodzeni, wedle Żernickiego, zapisywani byli także jako Długokańscy i Długokeńscy. Podpisali elekcję króla Augusta II w 1697 roku z województwem płockim. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, bez podania herbu. Nowsze opracowania dają tej rodzinie herb Lubicz.

sobota, 30 września 2017

Dmowski

Dmowski h. Pobóg vel Dmoski, Dmochowski, szlachta zagrodowa na Mazowszu, Podlasiu i w Lubelskiem, jeden dom z Dmochowskimi, ze wsi Dmochy w ziemi nurskiej (Bon.). Licznych Dmowskich zamieszkujących we wsi Dmochy w latach 1583-1596 wymieniają wyroki Trybunału lubelskiego (Wyr. Lub.). Wieś Dmochy, leżąca w parafii Andrzejów, gmina Czyżew, pow. Wysokie Mazowieckie, woj. podlaskie, z czasem rozpadła się na wiele części. W roku 1578 w ówczesnej parafii Czyżewo były już Dmochy Krzeczkowo, D. Przeczki, D. Łętowo i D. Marki. W roku 1827 wieś stanowiła tzw. okolicę szlachecką, w skład której wchodziły Dmochy Glinki, D. Kąbórki, D. Kudły, D. Marki, D. Mrozy, D. Przeczki, D. Radzanki, D. Sadły, D. Wochy, D. Wypychy i D. Bąbole – liczące ogółem około 450 mieszkańców (SGKP). Stanisław Dmowski, dziekan i proboszcz parafii Łosice 1580. Dmowscy używali różnych przydomków, m. in. Bućko. Podpisali elekcję 1697 r. z ziemią liwską. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, w guberni kijowskiej 1813. Herbarze wymieniają ponadto Dmowskich herbu Denis.

sobota, 23 września 2017

Dobrzelewski

Dobrzelewski h. Poraj, vel Poraj-Dobrzelewski, Dobrzeleski, Dobrze- lowski, pisali się z Dobrzelowa. Według Paprockiego dom starodawny w województwie sieradzkim. Ich gniazdem jest wieś Dobrzelów, w parafii Bogdanów, powiat i gmina Bełachatów, woj. łódzkie. Rodzina ta wydała kilku znanych duchownych i hierarchów kościelnych, wśród nich: Wojciech, proboszcz łaski, archidiakon poznański, kanonik gnieźnieński, kujawski i łęczycki, opat lubiński, dwukrotnie 1663 i 1668, administrator diecezji poznańskiej. Wacław, kanonik i kanclerz chełmski 1770-1783. Dobrzelewscy podpisali elekcje 1669, 1697, 1764 r. z woj. sieradzkim. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Galicji 1787, w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.

czwartek, 21 września 2017

Dołęgowski

Dołęgowski h. Dołęga, pochodzą od Dołęgów, ze wsi Dołęgi w ziemi wiskiej, parafia Wąsosz, gdzie dziedziczą Dołęgowscy 1585 r. (Wyr. Lub.). Wieś Dołęgi jest wymieniana w dokumentach w XVI wieku jako Dołęgi-Turza Łąka (SGKP). Obecnie znajduje się w gminie Szczuczyn, pow. Grajewo, woj. podlaskie. Paweł, 1650 r. w Chełmie (Akta XXIII). Marcin i Grzegorz, synowie Andrzeja i Barbary, urodzeni 1736 r. w parafii Moszcza (Akta Legit. Galic.). Dołęgowscy, potomkowie Rocha, dziedzica na Dołęgach 1749 r., zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.

wtorek, 12 września 2017

Domański

Domański h. Larysa (in. Laryssa, Larysza), vel Dumański, pisali się z Domanina, w powiecie ostrzeszowskim. Źródłosłowem tego nazwiska jest imię własne Doman, które jest z kolei skróconą formą staropolskiego imienia Domasław. Domańscy nazwali się od miejscowości Domanin, której nazwa oznacza „włości Domana”. Niesiecki wspomina, że Pietrasz z Domanina, zeznał zapis na ołtarz w Ostrzeszowie 1436 r., a 1578 r. zeznany został w grodzie ostrzeszowskim dział Domańskich. Wcześnie musieli się przenieść w różne strony kraju, a szczególnie do powiatu łukowskiego, gdzie spotykamy dom ten licznie rozrodzony w XVI wieku, dziedziczący na wsi Domanin (Bon.). Już wówczas wieś rozpadła się na osady (zaścianki): Domanin Żyłki (Żełki), D. Gąsiory, D. Rzymy (Rzymki), D. Borkaty i D. Kępki. Z zaścianków tych do czasów współczesnych przetrwały wsie Domanin Rzymki, D. Gąsiory, D. Kępki i D. Żyłki. Obecnie wymienione wsie leżą w woj. lubelskim, pow. Radzyń Podlaski. Wyroki lubelskie z lat 1580-1599 i regestra poborowe z 1580 r. wymieniają licznych Domańskich, dziedziczących na tych kilku Domaninach. Dla rozróżnienia mieli rozmaite przydomki, jak Czapla, Idźkowicz, Janusz, Januszowicz, Kozioł, Kruk, Królik, Przasnek, Siemień, Szczerba, etc. Domańscy podpisali elekcje 1648 r. z woj. brzeskim litewskim, 1669 r. z lubelskim i ziemią czerską, 1697 r. z trockim i ruskim. Zostali wylegity- mowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, w guberni podolskiej 1845 i 1850.