SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
gromadzenie oraz analiza danych
dostęp do aktualnej bazy - kontakt
pobierz pliki za darmo
- download files for free



Materiały do Polskiego Słownika Biograficzno-Genealogicznego

Materials for Polish Biographical and Genealogical Dictionary


wtorek, 27 września 2016

Łazicki

Łazicki h. Jastrzębiec vel Łaziski, rodzina małopolska, wywodząca się ze wsi Łaziska Grocholickie, parafia Bogoria, dawniej pow. Sandomierz, obecnie gmina i powiat Staszów, woj. świętokrzyskie. Pietrasz z Łazisk świadczył 1405 r. w Opatowie (Kod. Młp.). Jan Łazicki, student Uniwersytetu w Bazylei 1558. Jan, Krzysztof i Mikołaj Łaziccy, dziedzice Łazisk 1578 r. (Paw.). Łaziccy byli elektorami 1669 i 1697 r. z woj.  sandomierskiego, 1733 r. z woj. bełskiego. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Inni wylegity- mowali się w Ces. Rosyjskim, w guberni kijowskiej 1854 r., wpisani do ksiąg szlachty tejże guberni 1896 roku. 

Łaźniewski


Łaźniewski h. Prawdzic (in. Prawda), vel Łaźnieski, Łaźniowski, pisali się z Łaźniewa in. Łaźniowa Wielkiego w ziemi warszawskiej. Obecnie wieś Łaźniew położona jest w gminie Błonie, pow. Warszawa Zachodnia, woj.

poniedziałek, 26 września 2016

Łojewski

Łojewski h. Jasieńczyk vel Łojowski, rodzina mazowiecka, pisząca się niegdyś z Łojów w ziemi ciechanowskiej. Wieś Łoje znajduje się w parafii Krzynowłoga Mała, obecnie pow. Przasnysz, woj. mazowieckie. Wojciech, syn Jana, wnuk Macieja, prawnuk Mikołaja, dziedzica wsi Łoje w parafii krzynowłoskiej, wywiódł się ze szlachectwa z herbem Jasieńczyk w grodzie warszawskim 1634 r. (Donacje warszawskie). Z ziemią ciechanowską podpisali Łojewscy elekcje królewskie 1669 i 1697 r. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, podobno niektórzy z herbem Radwan. 

niedziela, 25 września 2016

Łukaszewicz


Łukaszewicz h. Trójstrzał vel Łukasiewicz, nobilitowani w r. 1791 w czasie Sejmu Wielkiego (Bon.). Herb nadany przedstawia w polu błękitnym koronę złotą dwoma złotymi strzałami, ukośnie skrzyżowanymi, żeleźcami do góry przeszytą. Nad hełmem w koronie, na pięciu piórach strusich ręka zbrojna ze strzałą w poprzek wzniesioną (Ostr.). Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Z nich: Józef (zm. 1873), zasłużony badacz dziejów ojczystych i autor dzieł historycznych, bibliotekarz biblioteki Raczyńskich w Poznaniu, dziedzic Targoszyc. 

piątek, 23 września 2016

Maciorkowski

Maciorkowski h. Krzywda, vel Maciórkowski, Maciurkowski, rodzina drobnoszlachecka, na Podlasiu i Wołyniu. W 1772 r. byli właścicielami wsi Sikory-Piotrowięta, parafia Kobylin Borzymy, dawny pow. Brańsk, obecnie pow. Wysokie Mazowieckie, woj. podlaskie. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, oraz w Cesarstwie Rosyjskim, zapisani do ksiąg szlachty guberni wołyńskiej. 
Z nich: N., został 1697 roku miecznikiem orszańskim (Metr. Lit.).

środa, 21 września 2016

Magnuski

Magnuski h. Abdank (in. Habdank, Awdaniec), w województwie sieradzkim, jednego pochodzenia z Kozubskimi. Wyszli ze wsi Magnusy czyli Magnusze, dawniej pow. Szadek, obecnie gmina Wodzierady, pow. Łask, woj. łódzkie. Byli elektorami 1632, 1648, 1733, 1764 r. z woj. sieradzkiego, 1669 r. z ziemi gostyńskiej, 1733 r. z woj. wołyńskiego, 1764 r. z woj. płockiego i kaliskiego. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Z nich: Aleksander (zm. 1684), dziedzic Jemielina, kanonik gnieźnieński i krakowski 1659, kujawski i łowicki 1665, nominat arcybiskupstwa gnieźnieńskiego 1678.

Majeranowski

Majeranowski h. Jelita vel Majeranoski, Majeronowski, wyszli zapewne z województwa krakowskiego, gdyż tam notują ich oblata 1687 r. (Ks. obl. krak. 114 p. 1205). Z tej rodziny Tomasz otrzymał 1713 r. nominację na sekretarza królewskiego (Metr. Kor.). Jedna gałąź osiadła w Wielkopolsce. Józef, subdelegat grodzki wschowski 1760. Majeranowscy zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, choć jak pisze Dworzaczek „szlachta to niewątpliwie bardzo świeżej daty”. Mają być też Majeranowscy herbu Dąbrowa.

niedziela, 18 września 2016

Majewski

Majewski h. Nałęcz, w ziemi chełmskiej, z którą podpisali elekcję 1697 r. W XVIII wieku posiadali majątki Radziechów, Masław, Fałatycze i inne w ziemi mielnickiej (Akta Mielnickie). Zostali wylegitymowani ze szlachectwa

Makarewicz

Makarewicz h. Samson vel Makarowicz, na Litwie. Pochodzący po Józefie, mostowniczym kowieńskim, dziedzicu dóbr Dubno w 1743 r. (Akta Trockie), zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. 

poniedziałek, 12 września 2016

Makowski

Makowski h. Jelita vel Pieniążek-Makowski, Saryusz-Makowski, Makoski, rodzina małopolska, przydomku Saryusz. Są odgałęzieniem rodu Pieniążków i podobnie jak oni, pisali się z Witowic. Nazwisko biorą od wsi Maków w parafii Szreniawa, obecnie gmina Gołcza, pow. Miechów, woj. małopolskie. W XV wieku dziedzicem Makowa jest Jan Pieniążek herbu Jelita. Około 1500 r. Jan Makowski z Witowic, sprzedał Witowice rodzinie Czernych. Licznie rozrodzeni na Mazowszu, w ziemi wiskiej, używali m. in. przydomków Bury, Janiak, Chełchun. Ich protoplastą jest pewnie Piotr z Makowa, któremu w 1424 r. ks. mazowieccy Jan i Bolesław nadali dwadzieścia włók nad rzeką Kamionką. W dokumencie z r. 1465 występuje Jan zwany Bury z Makowa, wójt w Kamionce („Joannes Bury advocatus de Kamianki”, Kap. 258). Ten Jan nabył w 1475 r. osiem włók w Kamionce in. Makowie od Wojciecha ze Świebotczyna, kasztelanica wiskiego. Wieś zwana pierwotnie Kamionki in. Kamianki, później Makowo Bure, a obecnie Makowskie, położona była niegdyś w pow. Kolno, dzisiaj znajduje się w parafii Burzyn, gminie Jedwabne, pow. Łomża, woj. podlaskim. W 1577 r. Makowo Bure obejmuje w drobnych działach 8 włók (SGKP). Makowscy byli elektorami 1632 r. z woj. lubelskiego, 1669 r. z woj. bełskiego i trockiego, 1697 r. z ziemi wiskiej i woj. ruskiego, 1733 r. z woj. połockiego. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Galicji 1782 r., w Galicji Zachodniej 1808 r. oraz w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Niektórzy przy legitymacjach podali herb Ogończyk. Byli licznie rozrodzeni w woj. lubelskim, gdzie dziedziczyli na Tucznie. Makowscy tego herbu byli także w woj. kijowskim, skąd podpisali elekcje. W 1815 r. zostali zapisani do ksiąg szlachty guberni kijowskiej. Wielu mieszkało na Litwie, w 1841 r. wylegitymowali się w gub. grodzieńskiej. 

środa, 7 września 2016

Malinowski

Malinowski h. Pobóg, vel Malinoski, rodzina podlaska, licznie rozrodzona i w większej części zagrodowa szlachta, pisała się z Kalnicy (de Kalnica) w ziemi bielskiej, wsi graniczącej z dobrami Kierznowo.

poniedziałek, 5 września 2016

Małkowski

Małkowski h. Bombek, otrzymali nobilitację 1673 r. Z nich: Stanisław, porucznik pancerny, od młodości był przy Janie III Sobieskim, był pod Wiedniem 1683 r. Antoni, towarzysz pancerny, konfederat barski. W XIX wieku byli właścicielami części wsi Bieńki-Śmietanki, pow. Przasnysz, woj. mazowieckie. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Jest wieś Małki w gminie Rzewnie, pow. Maków Mazowiecki, woj. mazowieckie.

niedziela, 4 września 2016

Mamiński

Mamiński h. Radwan (in. Wierzbowa), ród mazowiecki ze wsi Mamino w ziemi sieluńskiej, w dawnym powiecie różańskim, parafii Gąsewo. W XIX wieku Mamino było wsią szlachecką liczącą w roku 1827 około 250 mieszkańców. W jej skład wchodziły wówczas Mamino Wyszki, Mamino Średniaki (Średnice) i Mamino Lipniki. Obecnie wieś Mamino leży w gminie Sypniewo, pow. Maków Mazowiecki, woj. mazowieckie. Mamińscy podpisali elekcje 1632 r. z ziemią różańską, 1669 r. z ziemią różańską i woj. sandomierskim, 1733 r. z woj. mazowieckim. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Z nich: Krzysztof (zm. po 1680), wójt czerekowski 1667, stolnik różański 1680 (Poczob. Pam.).