Pajewski h. Jelita, gniazdem tej rodziny ziemia ciechanowska, a wieś Pajewo. Jedna ich linia już na początku XV wieku przeniosła się na Podlasie, gdzie w ziemi bielskiej założyła osadę, zwaną także Pajewo-Szlachta.
Pajewski h. Jelita, gniazdem tej rodziny ziemia ciechanowska, a wieś Pajewo. Jedna ich linia już na początku XV wieku przeniosła się na Podlasie, gdzie w ziemi bielskiej założyła osadę, zwaną także Pajewo-Szlachta.
Pakosławski h. Prawdzic, według Uruskiego, nazwisko mieli wziąć od bliżej nieznanej wsi Pakosław, w dawnym woj. sieradzkim, która w XVI stuleciu przestała być ich własnością. Z nich: 1 senator – kasztelan w 1672 r. Są jednego pochodzenia z Latalskimi i dlatego pisali się z Łabiszyna.
Pakoszewski h. Radwan, vel Pakoszowski, w Małopolsce, następnie na Rusi Czerwonej i na Podolu. Pisali się z Pakoszówki, w ziemi sanockiej, a także z Laliny (de Lalina).
Pakszyński h. własnego, vel Paksiński, Paxiński, pisali się z Pakszyna (dawniej Paksina), w Wielkopolsce, w pow. gnieźnieńskim.
Pałucki h. Prawdzic, na Mazowszu, czasem błędnie Pałuski. Nazwisko wzięli od wsi Pałuki pod Przasnyszem, w ziemi ciechanowskiej.
Panek h..., w Małopolsce, w woj. krakowskim. Niektórzy z nich zapewne zmienili nazwisko na Pankowski (Pańkowski) albo Pankiewicz.
Papłoński h. Lubicz, vel Papłoński-Wilbutowicz (Wilbułtowicz), Popłoński, na Litwie i na Białej Rusi, głównie w woj. witebskim. Mieli przydomek Wilbutowicz (Wilbułtowicz). Według Uruskiego, właściwym ich nazwiskiem jest Popłoński.
Paraziński h. Paraski, vel Parażyński, Paraszyński, Parasiński etc., na Kaszubach. Stanowią odgałęzienie rodziny Paraskich. Używali przydomku Zdun.
Parfianowicz h. Ogończyk, oraz h. Sas, vel Parfienowicz, Parfinowicz, Parfanowicz, Parafinowicz, w W. Ks. Litewskim, w woj. wileńskim.
Parzęczewski h. Paparona (in. Gąska), vel Parzęnczewski, Parzenczewski, Parzynczewski etc., błędnie Parzniczewski, pisali się z Parzęczewa (Parzynczewa), w ziemi łęczyckiej, obecnie pow. Zgierz.
Paschalski h. Sas odm. (in. Paschalski), oraz h. Sas II, na Podlasiu i w Lubelskiem.
Paszyc h. Łuk, stara rodzina litewska. Pisali się z Wersoki, w pow. lidzkim. Niekiedy nazywano ich, lecz mylnie, Paszczyc.
"Non omnis moriar"Horacy, Pieśni III, 30, 6
„Ci, których kochamy, nie umierają nigdy, bo miłość to nieśmiertelność"Emily Dickinson