Pisieński

Pisieński h. Poraj odm. (herb własny), vel Pisiński, Piesiński, Pieszyński, rodzina niemiecka von Renkl, czy też von Rongelin (Roengelin, Rengelin), osiedlona w Prusach Królewskich, spolszczyła w XVI stuleciu swoje nazwisko na Pisieński.

Ich gniazdem była Piesienica (Pisienica, niem. Pischnitz), parafia katolicka Pinczyn, za I-ej Rzeczypospolitej pow. tczewski, obecnie gm. Zblewo, pow. starogardzki, woj. pomorskie. Według taryfy z 1648 r., płaciła tu pobór pani Pisińska w sumie 6 florenów i 16 groszy (SGKP).

Katarzyna, żona Fabiana Cemy, wojewody malborskiego 1560 r. Jerzy, asesor ziemski czchowski 1572 r., dziedzic dóbr Sycymin, żonaty z Anną Dulską. Jan, scholastyk krakowski, kanonik chełmiński i warmiński 1598 r. Jerzy, sądowy 1617 r., a sędzia ziemski tczewski 1624 r. Jan, dziedzic części wsi Księżopole, na Podlasiu 1707 r.

Odmiana herbu — w polu białym róża pełna czerwona; w koronie ręka w zbroi odwrócona (Urus.).

• FABIAN Pisiński h. Poraj odm. (ok. 1610-p. 1700); zamieszkujący w Wielkopolsce, a zapewne wywodzący się z Prus Królewskich; razem z żoną Anną z Klińskich nie żyli w 1700 r., gdy córka ich Zofia była wtedy wdową po Samuelu Wiesiołowskim (Dw. Teki; AGZ Nakło); ż. Anna Klińska (ok. 1610-p. 1700); dzieci: Zofia.

• ZOFIA Pisińska h. Poraj odm. (ok. 1645-1700/11), c. Fabiana i Anna Klińskiej; wdowa po Samuelu Wiesiołowskim 1700 r.; celem podniesienia sumy 6. 000 zł praw oprawnych ol. matce jej na wsi Sycymin, mianuje plenipotentem syna swego Kazim. W. (Dw. Teki; AGZ Nakło); m. (ok. 1670) Samuel Wiesiołowski (ok. 1640-p. 1700); dzieci: 1/ Anna (ok. 1670-po 1699); voto: (ok. 1695) Wojciech Mleczko (ok. 1670-po 1699), s. Pawła i NN. (AGZ Nakło); 2/ Kazimierz Ludwik (ok. 1670-po 1711); voto: (ok. 1700) Elżbieta Janikowska (ok. 1680-po 1711), c. Mariana i Marianny Poczernickiej (ib.) – Wiesiołowscy.

Źródła: Bork. Spis 318; Dw. Teki (Monografie); Nies. t. 7/316; SGKP t. 8/106; Urus. t. 14/48; Żern. t. 2/204; T. Gajl, Herbarz polski online.