Grzymisławski h. Prus I, rzadko Grzemisławski, ród wielkopolski, piszący się z Grzymisławic, w dawnym pow. pyzdrskim, będący jednego pochodzenia z Gonickimi vel Gunickimi z Gonic.
Grzymisławski h. Prus I, rzadko Grzemisławski, ród wielkopolski, piszący się z Grzymisławic, w dawnym pow. pyzdrskim, będący jednego pochodzenia z Gonickimi vel Gunickimi z Gonic.
Grenlund, vel Gronlund, Gronland, Grenland, nazwisko rodziny pochodzącej zapewne ze Szwecji, zamieszkującej w Polsce w XIX wieku.
herb Dołęga

Gronwald h. Dołęga oraz h. Półkozic, vel Gronwalt, Grunwald, Grunwalth, Gronttwald, Grondwald, Grąwald etc., na ziemiach pruskich, skąd przenieśli się m.in. na Kujawy i na Mazowsze.
Grajbner h. Lis, vel Graybner, z nich: Henryk Kajetan Graybner, kapitan buławy wielkiej koronnej 1785 r., otrzymał szlachectwo na sejmie 1790 r.
Gronostajski h. Kościesza, vel Gronostayski, Hronostajski, w ziemi łomżyńskiej. Ich rodzinnym gniazdem są Gronostaje, w parafii Puchały, pow. Łomża.
Grzędziński h. Orłosław (in. Orłosław I), vel Grzendziński, Grędziński, nobilitowani 1811 r. przez króla saskiego i ks. warszawskiego Fryderyka Augusta, wraz z nadaniem herbu Orłosław.
Grochowalski h. Prus I, wyszli chyba ze wsi Grochowalsk, dawniej Grochowarsko, w ziemi dobrzyńskiej, powiat Lipno, obecnie woj. kujawsko-pomorskie.
Grodzki h. Belina, vel Grocki, Grodzicki, według Bonieckiego, pierwotnie wyszli ze wsi Grodziec, w ziemi ciechanowskiej. Później dziedziczyli także we wsi Grodzkie, w ziemi łomżyńskiej, oraz Grodź in. Grudź, w pow. łukowskim, w parafii Wilczyska (Krzep.).
Gryżewski h. Sulima, vel Gryziewski, na Mazowszu, w woj. łęczyckim. Byli posłami na sejm i elektorami z ziemi liwskiej 1733 r. W XIX wieku należały do nich dobra Wolskie, parafia Żbików, obecnie gmina Ożarów Mazowiecki, pow. Warszawa Zachodnia. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.
Grzymski h. Cholewa, w woj. łęczyckim, pisali się z Grzymków. Według Bonieckiego, wyszli ze wsi Grzymki w dawnym powiecie orłowskim. Sąd in. Sand z Grzymków w Łęczycy 1394 (Akta Łęczyckie). Dorota z Wąglczewskich Grzymska, w powiecie przedeckim 1606 (AGZ Przedecz). Wojciech, cześnik halicki 1735. Grzymscy zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862."Non omnis moriar"Horacy, Pieśni III, 30, 6
„Ci, których kochamy, nie umierają nigdy, bo miłość to nieśmiertelność"Emily Dickinson