Dzwonowski

Dzwonowski h. Prawdzic, wyszli zapewne z ziemi kujawskiej lub dobrzyńskiej, a pisali się z Wielkich Dzwonowic. 

Dropiński

Dropiński, vel Dropieński, Drobiński, w XIX wieku notowani aktach m.in. w pow. sieradzkim i łęczyckim.

Dzimiński

Dzimiński h. Dołęga, vel Dziemiński, w XVIII wieku notowani w aktach w pow. kościańskim, piotrkowskim, gostyńskim i łowickim.

Dowbor

Dowbor h. Przyjaciel (odm.), vel Dowbór, Dowbar, Dawbor, Dawbar, Daubor, Daubar, także Dowbor-Muśnicki, Dawbar-M. etc., rodzina litewska (żmudzka), której gniazdem są Dowbory na Żmudzi, w pow. telszewskim. Pisali się także po litewsku Dowborajtis, lub zmieniali nazwisko na Dowborowicz.

Dworzański

Dworzański h. Rola (in. Rolicz), vel Dworzeński, Dworzyński, Dwórzyński etc., właściwie Dworzeński, na Mazowszu, w ziemi warszawskiej, pisali się z Dworzna. Przeniósłszy się do woj. krakowskiego, pisali się Dworzańskimi. Osiedlili się także na ziemiach pruskich i na Podolu.

Dobrzyniecki

Prus III

Dobrzyniecki h. Prus III, oraz h. Rawicz, vel Dobrzeniecki, Dobreniecki, Dobraniecki, Dobryniecki, Dobrynicki etc., w północnym Mazowszu i w ziemi dobrzyńskiej. Niektórzy z nich bardzo wcześnie przenieśli się na Ruś Czerwoną. 

Drążewski

herb Grabie odm.

Drążewski h. Grabie (odm.), vel Drożewski, rodzina mazowiecka, pisali się z Drążewa (Drożewa), w ziemi ciechanowskiej. Osiedlili się także na Kujawach i na ziemiach pruskich.

Drożęcki

Drożęcki h. Trzaska, vel Drożencki, Drożecki, Drożeński, Dreżeński, rodzina mazowiecka, w ziemi łomżyńskiej. Pisali się z Drożęcina, notowani w aktach od 1411 r.

Dobraczyński

Dobraczyński h. Korczak, rodzina czerwonoruska, pisali się „z Dobraczyna”. 

Dobrosławski

Dobrosławski h. Nałęcz, pisali się „z Dobrosławia”, wsi w pow. wieluńskim, parafia Lututów.

Domagalski

Domagalski h. Bończa, w Wielkopolsce, gdzie mieli posiadać dobra Szyszkowo, w woj. poznańskim.

Doufrene

Doufrene, vel Doufren, Dufren, Duffren, rodzina zapewne pochodzenia francuskiego.

Drabikowski

Drabikowski h. Trzy kosy, vel Drobikowski, w Małopolsce, ich pierwotnym nazwiskiem jest zapewne Drabik. 

Drake

Drake h. Drake (herb własny), rodzina pochodzenia angielskiego, osiedlona początkowo w Wielkopolsce 1796 r. (Urus.). 

Do tej samej rodziny miał podobno należeć Franciszek Drake (zm. 1596), słynny pirat, a później korsarz i admirał angielski, nobilitowany 1581 r. Ledebur wymienia dwie rodziny szlacheckie – Drache oraz Drahe, pierwszą pochodzącą z Turyngii, a drugą z Hesji, obie w XVIII wieku zamieszkałe także w Prusach. 

Jan Ryszard Drake, urzędnik państwowy, komisarz ekonomiczny przy Komisji rządowej przychodów i skarbu, otrzymał prawo nowego szlachectwa w Królestwie Kongresowym 1837 r. Został zapisany do ksiąg szlachty ówczesnej guberni radomskiej, oddział kielecki, bez przedstawienia herbu.

• GABRIELA Konstancja Aleksandra Drake h. wł. (29 I 1819-po 1862), c. Jana Ryszarda i Józefy Heppen; ur. Krzeszowice, pow. Kraków, chrz. 1819 r. w parafii ewangelickiej (MK Kraków: św. Marcin); m. (1862 Częstochowa) Antoni Michalski (ok. 1810-po 1862), s. Wojciecha i Jadwigi Kowalskiej; ślub w parafii św. Zygmunta, uwagi: on wdowiec (MK Częstochowa: św. Zygmunt).

• JAN Ryszard Drake h. wł. (ok. 1770-1850), s. Rogera i NN., poseł na sejmy krakowskie, urzędnik ekonomiczny w Królestwie Kongresowym od 1816 r.; osiedliwszy się w Wielkopolsce około 1796 r., został zarządzającym majątkami hr. Potockich; jako urzędnik „odznaczył się prawością i gorliwością w służbie”; otrzymał prawo nowego szlachectwa w Królestwie Kongresowym 1837 r., z zasady posiadanego Orderu św. Włodzimierza; nabył też majątek ziemski Blanowice (obecnie część miasta Zawiercie), w ówczesnej guberni kieleckiej; zm. Częstochowa (Urus.; Sęcz.); ż. (ok. 1810) Józefa Ludwika Fryderyka de Heppen h. wł. (5 III 1786-po 1830), c. Adama Augusta (Augustyna) i Antoniny Rottermund; ur. Kraków-Kleparz, chrz. 1786; w aktach pisana także: Józefa Hepen (MK Kraków: św. Florian); dzieci: ponad 20-ścioro, m.in. Ludwik, Jan, Alfons, August, Karolina, Gabriela, Wanda, Izabela, Cecylia, Rozalia.

Źródła: Enc. Szl. t. 5/141; Led. t. 1/179, t. 3/240; Sęcz.; Urus. t. 3/243-244; T. Gajl, Herbarz polski online.

Dwojakowski

Dwojakowski h. Sas, vel Dwojakoski, na Mazowszu, Podlasiu i w Lubelskiem. Pochodzą zapewne od Dwojaków (Dwojak).

Dymowski

Dymowski h. Tępa podkowa, na Podlasiu i woj. lubelskim. 

Dyski

Dyski h. Korab, na Podlasiu, w ziemi mielnickiej. 

Dziubandowski

Dziubandowski h. Pogoń (in. Pogoń IV, Pogonia), vel Dzibandowski, na Wołyniu.

Dziubiński

Dziubiński h. Dołęga, vel Dziubieński, Dzióbiński, na Mazowszu i w Sandomierskiem, pisali się „z Dziubina”. 

Dobiejewski

Dobiejewski h. Wczele (in. Szachownica), vel Dobiejowski, Dobiejeski, Dubiejowski, Dubiejewski, rodzina wielkopolska, biorąca nazwisko od wsi Dobiejewo, w dawnym pow. gnieźnieńskim, obecnie pow. Wągrowiec. Pisali się „z Ruszcza”, dzisiaj wieś Rusiec, parafia Dziewierzewo, gm. Wapno, pow. Wągrowiec.