Dzwonowski

Dzwonowski h. Prawdzic, wyszli zapewne z ziemi kujawskiej lub dobrzyńskiej, a pisali się z Wielkich Dzwonowic. 

Szymon, stolnik chełmiński 1662 r. Teodor podpisał z ziemią przemyską obiór króla Michała 1669 r. (Con.). Kazimierz, starosta piotrkowski 1686 r. (Wyr. Tryb. Piotrk.). Marcin, skarbnik smoleński 1766 r. Marceli, nazywany w aktach cześnikiem gostyńskim 1765 r., a wiskim 1766 r. (Gr. Sanoc.).

Dzwonowscy herbu Prawdzic wylegitymowali się ze szlachectwa w Galicji, w sądzie ziemskim sanockim 1782 r. (Szl. Gal.).

Genealogia 
(osób: 24)

• ANNA Dzwonowska h. Prawdzic (ok. 1760-1827), c. Grzegorza i NN. (Bon.); m. Andrzej Błoński h. Bibersztein (ok. 1760-po 1800), s. Michała i Marianny Kossowieckiej, dziedzic części dóbr Nowosielce (ibid.); dzieci: 1/ Grzegorz (ok. 1790-1836), nadzorca leśny rządowy; zabity 1836 r.; 2/ Onufry, w straży wojskowej granicznej; 3/ Piotr; 4/ Teodora; 5/ Helena, za Pietruszewiczem; 6/ Marianna – Błońscy. 

• MARCELI Dzwonowski z Wielkich Dzwonowic h. Prawdzic (ok. 1730-po 1766), s. Jana i Agnieszki Bronikowskiej h. Osęk, nazywany w aktach cześnikiem gostyńskim 1765 r., a wiskim 1766 r.; dziedzic dóbr Dźwiniacz, w pow. sanockim; jego  syn wylegitymował się ze szlachectwa w Galicji, w sądzie ziemskim sanockim 1782 r. (Bon.; Gr. Sanoc.); ż. Ewa Sikorska (ok. 1730-po 1760); dzieci: Antoni.

Źródła: Bon. t. 5/221; Nies.; Szl. Gal.