Goliński

Wyskota

Goliński

Goliński h. Wyskota odm. (in. Zabawa odm., herb własny), vel Łoś-Goliński, czasem Goleński, przydomku Łoś, czy właściwie Los (Losa, Lossa), szlachta wielkopolska. 

Około 1396 r. Dersław z Goliny dzieli się swymi dobrami, Golina, Gierlachowo i część Konarzewa, z synami swej rodzonej siostry (KWP). Piotr Goliński 1396 r., a Jan (Janek) z Goliny Goliński 1399 r. na sądzie w Poznaniu. Jakub (Jakusz) i syn jego Przybek z Goliny Golińscy, na sądach w Kościanie 1400 r. (Leksz.). 

Dziedziczyli na Golinie 1580 r.: Stanisław Pakosz, Stanisław i Jan Golińscy, a na Golince: Krzysztof, Adam i Jadwiga Golińscy (Paw). Jan, współwłaściciel Kołacina, w pow. kościańskim 1580 r. (Paw.), żonaty z Zofią Kołacką, miał syna Hieronima, kanonika gnieźnieńskiego 1602 r., zmarłego 1603 r. i pochowanego u św. Trójcy w Krakowie, z którego to nagrobku, podał nam opis herbu Niesiecki. 

Adam Łoś-Goleński pisał się z woj. kaliskim na elekcję Jana Kazimierza 1648 r., a Jan Goliński z woj. poznańskim, na obiór Augusta II-go 1697 r. Chryzostom, żupnik wielkopolski 1676 r. (Sig.). Wojciech Łoś-Goliński, pisarz ziemski poznański 1734 r. Anna, żona Kacpra Rogalińskiego 1752 r. Ludwik Łoś-Goliński, podczaszy wschowski 1739 r.

Golińscy herbu Wyskota wylegitymowali się ze szlachectwa w Galicji, w sądzie grodzkim trembowelskim 1782 r.

Herb — na tarczy dwudzielnej, w polu pierwszym błękitnym, dwie lilie srebrne, jedna nad drugą, w swej prawej połowie widzialne, a w drugim – szachownicę czerwono-srebrną. W szczycie hełmu trzy pióra strusie (Ostr. nr 857). 

Genealogia 
(osób: 33)

• ANTONI Łoś-Goliński h. Wyskota odm. (ok. 1725-4 IX 1778), s. Wojciecha i Urszuli Bielińskiej, pisarzewicz ziemski poznański, łowczy gnieźnieński 1768 r., cześnik gnieźnieński 1777 r.; dziedzic wsi Kuszyn, w pow. kaliskim, 1763; w aktach także: Los-Goliński (Bon.; Urus.; Dw. Teki; AGZ Kalisz); ż. (1755) Anna Błociszewska z Błociszewa h. Ostoja (ok. 1730-po 1760), c. Franciszka i Wiktorii Ludwiki Drzewickiej; dzieci: Franciszka, Urszula, Ludwik.

• URSZULA Łoś-Golińska h. Wyskota odm. (ok. 1760-1821), c. Antoniego i Anny Błociszewskiej h. Ostoja, łowczanka gnieźnieńska (Dw. Teki); m. (23 VII 1792 Jarogniewice) Celestyn Wojciech hr. Sokolnicki h. Nowina (1752-6 IV 1819), s. Kazimierza i Katarzyny Walknowskiej h. Wieruszowa, stolnik, następnie podstoli poznański, generał-adiutant króla Stanisława Augusta, poseł na sejmy; właściciel dóbr Jarogniewice; kawaler orderu Orła Białego i św. Stanisława; otrzymał 11 V 1817 r. dziedziczny tytuł hrabiowski pruski od Fryderyka Wilhelma III; ur. Ceradz k/ Buku, według niektórych źródeł 1745, zm. Poznań, poch. Gostyń; dzieci: 1/ Stanisław, 2/ Teodora, 3/ Józef (1793-1853), właściciel dóbr Jarogniewice; ur. Jarogniewice, zm. Biała; voto: (1815 Kobylepole) Seweryna Mycielska h. Dołęga (1798-1824) – hr. Sokolniccy. 

Źródła: Bon. t. 6/192; Bork. Spis 104; Dw. Gen.; Dw. Teki (Regesty); Nies.; Urus. t. 4/239-240.