Kołacki

Kołacki h. Szreniawa odm., właściwie h. Byliny (in. Bieliny), rodzina wielkopolska, pisali się z Kołacina (Kołacino), w pow. kościańskim. 

Mikołaj, syn Filipa z Kołacina, 1479 r. na Uniw. Krakowskim. Baltazar Gądkowski, użytkowanie łanu pustego tzw. Strugalińskiego we wsi Gądki, w pow. poznańskim, daje  1565 r. dożywotnio żonie Dorocie Kołackiej (AGZ Poznań). Kacper Kołacki, dziedzic Chwalibogowa, w pow. pyzdrskim 1579 r. (Paw.).

Część Kołacina, w pow. kościańskim, należała w 1580 r. do Anny Kołackiej i Jana Golińskiego (Bon.). Zofia Kołacka z Kołacina h. Szreniawa, żona Jana Golińskiego, matka Hieronima, kanonika gnieźnieńskiego 1602 r. (Kor.).

W dawnych dokumentach występują także Kołaccy z Kołat, w pow. gnieźnieńskim, oraz Kołacina, w pow. rawskim. T. Gajl, wymienia Kołackich herbu Dąbrowa.

Źródła: Bon. t. 9/328; Dw. Teki (Regesty); ks. St. Kozierowski, Ród Bylinów, Lwów 1913, s. 25; Urus. t. 7/106; T. Gajl, Herbarz polski online.