Papłoński h. Lubicz, vel Papłoński-Wilbutowicz (Wilbułtowicz), Popłoński, na Litwie i na Białej Rusi, głównie w woj. witebskim. Mieli przydomek Wilbutowicz (Wilbułtowicz). Według Uruskiego, właściwym ich nazwiskiem jest Popłoński.
Papłoński h. Lubicz, vel Papłoński-Wilbutowicz (Wilbułtowicz), Popłoński, na Litwie i na Białej Rusi, głównie w woj. witebskim. Mieli przydomek Wilbutowicz (Wilbułtowicz). Według Uruskiego, właściwym ich nazwiskiem jest Popłoński.
Paraziński h. Paraski, vel Parażyński, Paraszyński, Parasiński etc., na Kaszubach. Stanowią odgałęzienie rodziny Paraskich. Używali przydomku Zdun.
Parfianowicz h. Ogończyk, oraz h. Sas, vel Parfienowicz, Parfinowicz, Parfanowicz, Parafinowicz, w W. Ks. Litewskim, w woj. wileńskim.
Parzęczewski h. Paparona (in. Gąska), vel Parzęnczewski, Parzenczewski, Parzynczewski etc., błędnie Parzniczewski, pisali się z Parzęczewa (Parzynczewa), w ziemi łęczyckiej, obecnie pow. Zgierz.
Paschalski h. Sas odm. (in. Paschalski), oraz h. Sas II, na Podlasiu i w Lubelskiem.
Paszyc h. Łuk, stara rodzina litewska. Pisali się z Wersoki, w pow. lidzkim. Niekiedy nazywano ich, lecz mylnie, Paszczyc.
Paulewicz h. własnego, vel Pawlewicz, otrzymali szlachectwo galicyjskie w XIX wieku, wraz herbem (Siebmacher).
Pawelski h. własnego (in. Pawels), vel Pawels, Pawelsken, rodzina kaszubska, pisano ich także Pawels i Pawelsken.
Pełkowski h. Jastrzębiec, także Pełczyński, ich pierwotnym nazwiskiem było Pełka, a gniazdem rodziny Śląsk (Urus.).
Peredko h. Junosza, vel Peredko-Wostołcho, Peretko, w W. Ks. Litewskim, w pow. lidzkim i wileńskim. Używali przydomku Wostołcho (Wostołok).
Pernet h. Kotwica odm. (in. Pernet, herb własny), vel Pernett, rodzina pochodzenia francuskiego, otrzymała w Polsce nobilitację w XVIII wieku.

Peszlewicz h. Szeptycki, vel Peślewicz, Peslewicz, Pieszlewicz, Pieślewicz etc., w W. Ks. Litewskim. Pisano ich także Peślewicz lub Peslewicz.
Petrozelin h. Ślepowron, vel Korwin-Petrozelin, Petrozolin, w W. Ks. Litewskim, na Witebszczyźnie.
Petzold, vel Pecold, Pecolt, Pacelt (?) etc., rodzina pochodzenia niemieckiego, przybyła do Polski zapewne w czasach saskich (1697-1763). Otrzymali prawa nowego szlachectwa w Królestwie Kongresowym, na zasadzie sprawowanego urzędu państwowego.
Pęcherski h. Pierzchała (in. Roch II), vel Pęcharski, na Mazowszu, pisali się ze wsi Pęchery w ziemi czerskiej. Niektórzy przenieśli się do woj. kujawskiego.
"Non omnis moriar"Horacy, Pieśni III, 30, 6
„Ci, których kochamy, nie umierają nigdy, bo miłość to nieśmiertelność"Emily Dickinson