Paszyc

Łuk

Paszyc h. Łuk, stara rodzina litewska. Pisali się z Wersoki, w pow. lidzkim. Niekiedy nazywano ich, lecz mylnie, Paszczyc.

Według Narbuta (Dzieje Litwy) w początkach XVI-go stulecia pieczętowali herbem przedstawiającym węża w prawo, w jego zaś zwinięciu zamieszczony był znak podobny do litery S. 

Ludwik-Kazimierz 1669 r. z woj. wileńskim, Ludwik 1674 r. z pow. lidzkim i Jan, podczaszy witebski, 1697 r. z woj. wileńskim podpisali elekcje.

Józef, starosta horodecki, pułkownik wojsk litewskich, przystąpił do kontederacji tarnogrodzkiej i od niej w 1715 r. deputat do skłonienia hetmana Pocieja, do połączenia się z konfederacją, deputat do rewizji skarbu koronnego krakowskiego 1730 r. 

Franciszek i Antoni, bracia rodzeni, i z nich Franciszek, miecznik piński, rotmistrz pow. orszańskiego, elektor 1733 r. z woj. witebskiego. Karol, cześnik i poseł pow. kowieńskiego, podpisał elekcję 1733 r. z woj. trockim.

Antoni, starosta horodecki 1724 r., elektor 1733 r. z woj. krakowskiego, żonaty z Teresą Gumieniecką, miał córkę Jadwigę, żonę Stanisława bar. Gostkowskiego, wojskiego sądeckiego. Wojciech, elektor 1733 r. z woj. krakowskiego. Kacper, elektor 1733 r. z woj. krakowskiego, kustosz i oficjał sądecki 1758 r., kanonik krakowski 1771 r. (Zap. i Wyr. Tryb. Lubel., Sigil.).

Paweł żonaty 1770 r. z Zuzanną Jordanówną, starościanką siemichowską. Antoni (ur. 1792), podpułkownik wojsk polskich, uczestnik kampanii napoleońskich, otrzymał krzyż srebrny kawalerski Legii Honorowej (Ks. Wojskowe). Jan, dziedzic dóbr Iwkowy, w Galicji 1833 r.

Paszycowie herbu Łuk wylegitymowali się ze szlachectwa w Galicji 1782 i 1817 r.

Źródła: Bork. Spis 305; Urus. t. 13/239.