Pernus h. własnego, vel Pyrnus, rodzina pochodzenia czeskiego, wyszli z mieszczan krakowskich. Indygenowani w Polsce w XVI wieku.
Właściwym ich nazwiskiem było Kippenhahn. Osiedli w Krakowie w końcu 1442 r. Zajmowali się handlem i należeli do „najzamożniejszego obywatelstwa” tego miasta.
Melchior, doktor medycyny, fizyk toruński 1540 r., ożeniony z Agnieszką Fogelweder. N. sufragan i dziekan ołomuniecki, biskup nikopolski 1540 r. Stanisław, którego żona Jadwiga kupiła w 1536 r. od Polanowskich majątek Polanowice, w pow. inowrocławskim.
Paweł, syn powyższego Stanisława, dzielnie odznaczył się w obronie Krakowa przeciw arcyksięciu Maksymilianowi i w nagrodę tego dostał w 1589 r. od Zygmunta III-go zatwierdzenie szlachectwa i herbu, nadanych jego rodzinie przez cesarzy niemieckich.
Tobiasz, żonaty z Katarzyną Piórowską 1639 r., osiedlił się na Litwie. Daniel z Jadwigi Koziegłowskiej pozostawił syna Franciszka. Jan, nabył 1619 r. wieś Siedlec. Jan, sekretarz królewski 1681 r., podpisał elekcję 1697 r. z woj. krakowskim (Metr. Kor., Wyr. Tryb. Lubel., Ks. Gr. Czerskie).
Herb: w polu niebieskim belka biała, ukosem od prawej ku lewej stronie, na niej rzędem trzy gruszki pół czerwone, pół złote, każda na szypułce o dwóch zielonych listkach; nad hełmem w koronie łeb z większą częścią szyi koguta w prawo (Urus.).
Źródła: Dw. Teki (Monografie); Nies. t. 7/273-274; Urus. t. 13/280-281; PSB t. 25/633; T. Gajl, Herbarz polski online.
Posty
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz