Rożanowicz h. Ślepowron, vel Różanowicz, według Wielądka, rodzina ta pochodzi z Korony, skąd przenieśli się na Wołyń i na Litwę.
Rożanowicz h. Ślepowron, vel Różanowicz, według Wielądka, rodzina ta pochodzi z Korony, skąd przenieśli się na Wołyń i na Litwę.
Rupiński h. Radwan, vel Rupieński, na Mazowszu, wyszli ze wsi Rupin in. Rupino, w dawnym pow. różańskim, obecnie pow. Maków Mazowiecki, parafia Sieluń. Osiedlili się m.in. w W. Ks. Litewskim.
Rustejko h. własnego, vel Rusteyko, Rustejkowicz, Rusteykowicz, rodzina żmudzka, w XVI i XVII wieku pisano ich także Rusteykowicz.
Rybałtowski h. Ślepowron, pisali się z Rybałt i Olszewa, na Podlasiu, w ziemi bielskiej. Są jednego pochodzenia z Olszewskimi z Olszewa, i zapewne z Olszańskimi z Olszanki, w parafii Rusków.
Rykaczewski h. Dołęga, ród mazowiecki, piszący się z Rykaczewa. Są jednego pochodzenia z Ujazdowskimi oraz z Rykackimi z Rykacz.
Ryło h. Wieniawa, oraz h. Pomian, vel Narkiewicz-Ryło, Ryłło, Ryłowicz, Ryłłowicz, stara rodzina szlachecka w W. Ks. Litewskim, wywodząca się z bojarów włości wasiliskiej. Są jednego pochodzenia z Jundziłami (Jundziłł) i Narkiewiczami tego herbu. Ryłowie używali czasem przydomków Jundziłł (Jundziłło) lub Narkiewicz.
Rymsza h. Gozdawa, w Litwie i na Białej Rusi. Niektórzy z nich używali patronimicznych form tego nazwiska: Rymszyc i Rymszewicz.
Rząśnicki h. Dołęga, oraz h. Ostoja, vel Rzonśnicki, Rząźnicki, Rzęśnicki etc., na Mazowszu, pisali się z Rząśnika.
Rzechowski h. Dąbrowa, vel Żechowski, na Mazowszu. W XVIII stuleciu licznie zamieszkiwali w ziemi zakroczymskiej, ciechanowskiej i różańskiej.
Rzempołuski h. Prawomir, vel Rzępołuski, Rzęmpołuski, Żempołuski etc., warszawska rodzina mieszczańska, nobilitowana 1823 r.
Rzepnik h. Białynia, vel Repnik, na Podlasiu i w W. Ks. Litewskim, m.in. w pow. trockim i kowieńskim.
Rose h. Róże, rodzina mieszczańska w Wielkopolsce. Otrzymali przyznanie praw nowego szlachectwa w Królestwie Kongresowym 1848 r. (Ostr.).

Rykalski h. Doliwa, ród mazowiecki, w ziemi czerskiej, pisali się z Rykał. Już w 1600 r. jedna ich gałąź dziedziczyła na Ukrainie. Wieś swą gniazdową Rykalscy sprzedali około 1660 r. Rudzkim herbu Abdank.
Rubaszewski h. Sas, vel Rubaszowski, Robaszewski, Robaszowski, Robiszewski, Rubieszewski etc., na Podlasiu, Litwie i w Galicji, w XVIII i XIX wieku. Zapewne właściwym ich herbem była Ostoja.
Rypiński h. Radwan, vel Rypieński, rodzina białoruska, w woj. połockim. Pisano ich Rypiński, a częściej jeszcze Rpiński.
Rouba h. Drogomir (oraz h. Rola), vel Roube, Rauba, Raube, błędnie Roubo, w W. Ks. Litewskim i na Podlasiu.
"Non omnis moriar"Horacy, Pieśni III, 30, 6
„Ci, których kochamy, nie umierają nigdy, bo miłość to nieśmiertelność"Emily Dickinson