Ogrodzki h. nieustalony, vel Ogrocki, rodzina szlachecka odnotowana w źródłach heraldyczno-genealogicznych. Jej przynależność heraldyczna wymaga dalszych badań. Nazwisko występuje w dawnej Rzeczypospolitej.
Ogrodzki h. nieustalony, vel Ogrocki, rodzina szlachecka odnotowana w źródłach heraldyczno-genealogicznych. Jej przynależność heraldyczna wymaga dalszych badań. Nazwisko występuje w dawnej Rzeczypospolitej.
Ohryzko h. Ogończyk, vel Ohryszko, Ogryzko, rodzina szlachecka pochodzenia białoruskiego, związana z pow. borysowskim, w dawnym woj. mińskim.
Okmiański h. Radwan, vel Okmiński, w W. Ks. Litewskim, na Żmudzi i w woj. wileńskim i mińskim. Stanowią zapewne jedną rodzinę z Okmińskimi herbu własnego.
Okolski h. Rawicz, vel Okólski, Okulski, rodzina małopolska z dawnego woj. sandomierskiego, wymieniona w Herbarzu Paprockiego (1584). Pisali się z Okoła. Istniały odrębne gałęzie tej rodziny: sandomierska, okalewska, wołyńska oraz linia z Okszowa i Maliny.
Okoński h. Nałęcz, vel Okuński, w ziemi dobrzyńskiej, pisali się z Okonina (Okunina). Niektórzy z nich osiedlili się na ziemiach pruskich, inni w Wielkopolsce.
Okrasa h. nieustalony, rodzina występująca w dawnym woj. krakowskim 1586 r. (Cracov. Inscript.), następnie w rawskim i sieradzkim.
Okraszewski h. Lubicz, na Mazowszu, skąd przesiedlili się na Wołyń. Pochodzą może od Okrasów (Okrasa).
Okuń
Okuniewski h. Glaubicz, vel Okuniowski, Okoniewski, w Wielkopolsce, w dawnym woj. poznańskim. Są jednego pochodzenia z Rokossowskimi.
Okurowski h. Lubicz, vel Okorowski, rodzina mazowiecka, w ziemi łomżyńskiej. Pisali się z Okurowa.
Olbięcki h. Janina, vel Olbiecki, Olbieński, Olbiński, w Małopolsce, w woj. lubelskim. Pisali się z Olbięcina.
Oleszkiewicz h. Korab, vel Oleśkiewicz, Oleszkowicz, rodzina pochodząca od bojarów rusko-litewskich.
Olkowski h. Jastrzębiec (oraz innych herbów), szlachta mazowiecka, pisząca się z Olków w dawnym pow. różańskim.
Omański h. Olszewski (in. Kościesza odm.), w dawnym woj. sandomierskim oraz w woj. wołyńskim, pow. żytomierskim.
Onichimowski h. Kotwica, w W. Ks. Litewskim, licznie rozrodzeni, m.in. w woj. nowogrodzkim i witebskim.
Onoszko h. Jacyna, vel Onuszko, Onyszko, rodzina pochodzenia rusko-litewskiego, osiadła na Wołyniu.
Oratowski h. Poraj, na Podolu i w woj. kijowskim; według Uruskiego, nazwisko wzięli od wsi Oratowa.
Ordon h. nieustalony, rodzina, której najbardziej znanym przedstawicielem był Konstanty Julian Ordon (15 X 1810, Warszawa – 4 V 1887, Florencja), oficer artylerii wojsk polskich i uczestnik powstania listopadowego. 6 IX 1831 r. dowodził baterią artylerii w reducie nr 54 podczas obrony Warszawy.
Orgelbrand, warszawska rodzina pochodzenia żydowskiego, zasłużona dla polskiej kultury, zwłaszcza dla rozwoju księgarstwa, drukarstwa i edytorstwa.
Orlikowski h. Abdank (in. Habdank), w ziemi wiskiej, pisali się z Orlikowa. Stanowią odgałęzienie Mianowskich z Mianowa.
Ormiński h. Prus I, vel Ormieński, w Małopolsce i w dawnym woj. bełskim, jednak wywodzą się zapewne z Mazowsza.
Orszulski h. Gozdawa, oraz h. Lew (in. Orszulski, herb własny), w ziemi czerskiej i w woj. sandomierskim.
Wąż
Oryński h. Wąż, vel Wężyk-Oryński, Oreński, w ziemi łęczyckiej; używali przydomku Wężyk. Według Niesieckiego, są herbu Wąż „bo się piszą Oryński Wężyk”.
Osędowski h. Lis, vel Ossędowski, Osendowski, Ossendowski, w Łęczyckiem, Sieradzkiem i w Małopolsce.
Osiecimski h. Lubicz (odm.), vel Oświecimski, Osieciński, w W. Ks. Litewskim.
Łodzia
Osipowicz h. Łodzia, na Podlasiu, w ziemi drohickiej, skąd przenieśli się m.in. na Ruś Białą i na Litwę.
Osostowicz h. Leliwa, vel Osostewicz, w woj. łęczyckim. Jest to przydomek Strykowskich vel Stryjkowskich herbu Leliwa.
Ossowiński h. Prus III, vel Osowiński, w ziemi liwskiej i na Podlasiu. Są jednego pochodzenia z Dobrzynieckimi tego herbu.
"Non omnis moriar"Horacy, Pieśni III, 30, 6
„Ci, których kochamy, nie umierają nigdy, bo miłość to nieśmiertelność"Emily Dickinson