Odrowąż
Piramowicz h. Odrowąż, rodzina ormiańska kupiecka, „w nagrodę zasług okazanych Rzeczypospolitej” otrzymała szlachectwo na sejmie ekstraordynaryjnym 1768 r. (Urus.).
Odrowąż
Piramowicz h. Odrowąż, rodzina ormiańska kupiecka, „w nagrodę zasług okazanych Rzeczypospolitej” otrzymała szlachectwo na sejmie ekstraordynaryjnym 1768 r. (Urus.).
Pisarski h. Szreniawa (in. Szreniawa z krzyżem, Śreniawa), rodzina małopolska, w dawnym woj. krakowskim, pisali się „z Grabia”. Według Uruskiego, jej członkowie w XV stuleciu, zwłaszcza także posiadający majątki na Śląsku, tytułowali się baronami.
Piskorski h. Dołęga, vel Piskorzyński, w ziemi dobrzyńskiej. Pisali się z Piskorzyna. W XIV stuleciu jedna ich linia osiedliła się na Litwie.
Pleśniewicz h. Pleśniewicz (herb własny), vel Pleźniewicz, Pleszniewicz, w W. Ks. Litewskim, w pow. kowieńskim. Używali także herbów: Odrowąż oraz Radwan.
Plewako h. Pogoń IV (in. Pogonia) oraz h. Przegonia (in. Przeginia), vel Plewaka, w W. Ks. Litewskim, m.in. w woj. mińskim.
Pogoń II
Pliszkowski h. Pogoń II (in. Pogoń polska, Pogonia II), vel Pliskowski, Pleszkowski, Pleskowski, według Uruskiego, nazwisko mieli wziąć od wsi Pliszków, na Wołyniu, a następnie przenieśli się do woj. bełskiego i na Litwę.
Płaczkowski h. Szreniawa, vel Płaszkowski, w Małopolsce, pisali się z Płaczkowic. Są jednego pochodzenia z Garbowskimi tego herbu.
Odrowąż
Płoszowski h. Odrowąż, vel Płoszewski, jedna gałąź rodziny Kietlińskich herbu Odrowąż, od swego majątku Płoszowice, w woj. sieradzkim, brała w XVI stuleciu nazwisko Płoszowski, pisząc się Płoszowski vel Kietliński.
Płotnicki h. Sas, vel Nozdryn-Płotnicki, pisali się na Płotnicy, wsi w pow. pińskim 1785 r. Używali przydomku Nozdryn vel Nozdryń, Nozdryna (Ks. Grodz. Pińskie).
Podjaski h. Podjaski (in. herb własny), vel Podiaski, rodzina pomorska, jednego pochodzenia z Chośnickimi.
Podniesiński h. Radwan, vel Podniesieński, na Podlasiu, wzięli nazwisko od wsi Podnieśno (Podnieśnie) w ziemi drohickiej, w parafii Suchożebry.

Podwysocki h. Ostoja, w Małopolsce i na Rusi Czerwonej. Piszą się od dóbr Podwysokie, w pow. lwowskim.
Pogirski h. Pobóg, vel Pogierski, w W. Ks. Litewskim, w woj. mińskim, pow. rzeczyckim, a także w woj. trockim i smoleńskim.
Pohorski h. Półkozic, vel Pogorski, Pogórski, rodzina małopolska, osiedlona na Rusi Białej. Pisano ich także Pogórski.
Polakowski h. Pokora, vel Golimont-Polakowski, mieli przydomek Golimont i są jednego pochodzenia z Ciechnickimi tego herbu.
Polewicz h. Hipocentaur (in. Hippocentaurus), oraz h. Pobóg, vel Pollewicz-Jamont, w W. Ks. Litewskim. Według herbarzy mieli przydomek Jamont (Jawmont). Prędzej jednak stanowią odgałęzienie rodu Jamontów, a Polewicz był pierwotnie przydomkiem.
Politkowski h. własnego, według Uruskiego, ta sama rodzina co Poletyka i jednocześnie z nią osiedlona w Rosji.
Pollini h. własnego, vel Pollini de Pollin, Polligny, Pollin, Polini, Polin, otrzymali nobilitację w Galicji 1801 r.
Porajski h. Poraj, vel Porayski, na Mazowszu i w Małopolsce. Są może jednego pochodzenia z Porajowskimi vel Porajewskimi herbu Poraj.
Porębiński h. Prus I, vel Prus-Porembiński, Porąbiński, Porombiński etc., otrzymali szlachectwo 1593 r. Pisali się z Porąbki. Zamieszkiwali na Podlasiu w XVII wieku.
Potapowicz h. Lubicz, oraz h. Ostoja, vel Potapowicz-Gajdowski, P.-Sielecki, Potopowicz, w dawnym woj. mińskim i kijowskim.
"Non omnis moriar"Horacy, Pieśni III, 30, 6
„Ci, których kochamy, nie umierają nigdy, bo miłość to nieśmiertelność"Emily Dickinson