Syrokomla
Przybora h. Nałęcz III (in. Nałęcz niezwiązany), vel Przebora, Przebór, w W. Ks. Litewskim, woj. mińskim i na Polesiu. Niesiecki pisze ich Przebora, dodając, że używali także nazwiska Przebór (Przebor).
Syrokomla
Przybora h. Nałęcz III (in. Nałęcz niezwiązany), vel Przebora, Przebór, w W. Ks. Litewskim, woj. mińskim i na Polesiu. Niesiecki pisze ich Przebora, dodając, że używali także nazwiska Przebór (Przebor).
Przystanowski h. Pomian, vel Przestanowski, rodzina wielkopolska, wyszła ze wsi Przystanki in. Przestanki w pow. poznańskim.
Pukiński h. Rudnica, oraz h. Pielesz, vel Pukieński, piszą się z Pukinina, w dawnym woj. rawskim, skąd przenieśli się na Litwę.
Raciborowski h. Jelita, według Uruskiego, nazwisko wzięli od wsi Raciborowice, w dawnym księstwie oświęcimsko-zatorskim, obecnie pow. Kraków. Jest wieś tej samej nazwy także w pow. piotrkowskim, w parafii Wolbórz.
Raczkowski h. Poraj (in. Róża), według Niesieckiego stanowią gałąź rodziny Garnyszów z Garnka (Garnek), w dawnym woj. sieradzkim, obecnie pow. Częstochowa. Niektórzy z nich osiedlili się na Litwie. Żyli w pow. szawelskim jeszcze w XIX wieku.
Radłowski h. Trzy radła (in. Wilczewski), na Podlasiu. Stanisław w woj. bełskim 1553 r. Jan, elektor 1733 r. z woj. ruskiego, żonaty z Anną Wężówną (Wąż). Jan z ziemią bielską podpisał elekcję 1764 r.
Radowicki h. Grzymała, vel Radowiecki, gniazdem tej rodziny jest wieś Radowice, w ziemi dobrzyńskiej. Za czasów Niesieckiego są w woj. chełmińskim. Jedna ich linia osiedliła się w W. Ks. Litewskim.
Radyszkiewicz h. Pypka, czasem także Radyskiewicz, Rudyszkiewicz, rodzina podlaska, osiedlona m.in. na Mazowszu.
Radzicki h. Nałęcz, vel Róg-Radzicki, Radziecki, w Wielkopolsce, z której w XVII stuleciu przenieśli się do ziemi zakroczymskiej. Używali przydomku Róg i pisali się z Radzicza.
Radziński h. Poraj (odm.), vel Radzyński, na Podlasiu, w ziemi drohickiej, dokąd przenieśli się zapewne spod Kutna. Pisali się z Radzynia.
Rakuza h. Bogoria, vel Rakusa, Rakusa-Suszczewski, Rakoza, na Litwie i Białej Rusi, w woj. lubelskim 1674 r. Niektórzy piszą się Rakusa i mają przydomek Suszczewski (Szuszczewski, Soszczewski).
Rędzina h. Łada odm., vel Rendzina, na Mazowszu, w ziemi warszawskiej, gdzie dziedziczyli na Rędzinach in. Rendzinach. Niektórzy z nich zmienili nazwisko na Rędziński (Rendziński).
Rodowicz h. Rudnica, rodzina litewska licznie rozrodzona, której kolebką jest Żmudź. Herbarze wymieniają ponadto Rodowiczów herbów: Jastrzębiec, Lubicz, Prus I oraz Trąby.
Rogienicki h. Trzywdar, vel Rogieński, Rogiński, rodzina mazowiecka z dawnego woj. płockiego, skąd przenieśli się do ziemi łomżyńskiej. Pisali się z Rogienic. Są jednego pochodzenia z Jałbrzykowskimi, Rakowskimi i Wyszyńskimi.
Rogulski h. Rogala, vel Rogólski, otrzymali nobilitację w Rzeczypospolitej w 1595 r. Pochodzą być może z Rogulic, w dawnym woj. łęczyckim, skąd wyszli Rogulscy herbu Jastrzębiec.
Roguski h. Ostoja, rodzina na Mazowszu, w dawnej ziemi liwskiej, licznie rozrodzona. Pisali się z Roguszyna.
Rohoziński h. Leliwa, stara rodzina rusko-wołyńska, wzięła nazwisko od wsi Rohoźno na Wołyniu, z której dostarczała dwóch zbrojnych konnych na potrzeby wojenne 1522 r. (Metr. Lit.).
Rożanowicz h. Ślepowron, vel Różanowicz, według Wielądka, rodzina ta pochodzi z Korony, skąd przenieśli się na Wołyń i na Litwę.
Rupiński h. Radwan, vel Rupieński, na Mazowszu, wyszli ze wsi Rupin in. Rupino, w dawnym pow. różańskim, obecnie pow. Maków Mazowiecki, parafia Sieluń. Osiedlili się m.in. w W. Ks. Litewskim.
Rustejko h. własnego, vel Rusteyko, Rustejkowicz, Rusteykowicz, rodzina żmudzka, w XVI i XVII wieku pisano ich także Rusteykowicz.
Rybałtowski h. Ślepowron, pisali się z Rybałt i Olszewa, na Podlasiu, w ziemi bielskiej. Są jednego pochodzenia z Olszewskimi z Olszewa, i zapewne z Olszańskimi z Olszanki, w parafii Rusków.
Rykaczewski h. Dołęga, ród mazowiecki, piszący się z Rykaczewa. Są jednego pochodzenia z Ujazdowskimi oraz z Rykackimi z Rykacz.
Ryło h. Wieniawa, oraz h. Pomian, vel Narkiewicz-Ryło, Ryłło, Ryłowicz, Ryłłowicz, stara rodzina szlachecka w W. Ks. Litewskim, wywodząca się z bojarów włości wasiliskiej. Są jednego pochodzenia z Jundziłami (Jundziłł) i Narkiewiczami tego herbu. Ryłowie używali czasem przydomków Jundziłł (Jundziłło) lub Narkiewicz.
Rymsza h. Gozdawa, w Litwie i na Białej Rusi. Niektórzy z nich używali patronimicznych form tego nazwiska: Rymszyc i Rymszewicz.
Rząśnicki h. Dołęga, oraz h. Ostoja, vel Rzonśnicki, Rząźnicki, Rzęśnicki etc., na Mazowszu, pisali się z Rząśnika.
Rzechowski h. Dąbrowa, vel Żechowski, na Mazowszu. W XVIII stuleciu licznie zamieszkiwali w ziemi zakroczymskiej, ciechanowskiej i różańskiej.
Rzempołuski h. Prawomir, vel Rzępołuski, Rzęmpołuski, Żempołuski etc., warszawska rodzina mieszczańska, nobilitowana 1823 r.
Rzepnik h. Białynia, vel Repnik, na Podlasiu i w W. Ks. Litewskim, m.in. w pow. trockim i kowieńskim.
Archimowicz h. Prawdzic, vel Archymowicz, na Mazowszu, w pow. łomżyńskim, i na Podlasiu.
Baryczka h. własnego, podobno węgierska rodzina na Mazowszu 1349, 1433 r. (Kromer). Być może nazwisko wywodzi się od wyrazu „barycz”, który znaczył dawniej „bazar, targowisko” (SGKP t. 1/114).
Borzymowski h. Belina, vel Bożymowski, czasem Borzynowski, Barzymowski etc., pochodzą ze wsi Borzymowice, w woj. brzeskim kujawskim.
Budkiewicz h. Jastrzębiec, oraz h. Trzaska, vel Butkiewicz, Budkowicz, Butkowicz, w W. Ks. Litewskim, bojarowie żmudzcy w XVI wieku. W I połowie XIX wieku zamieszkują m.in. w pow. lidzkim. Możliwe, że pochodzą od Budków herbu Kopasina.
Cerekwicki h. Zaremba, oraz h. Szaszor, w Wielkopolsce. Według herbarzy, Cerekwiccy herbu Zaremba są odgałęzieniem Cieleckich, i są jednego pochodzenia z Suchorzewskimi, Jarockimi, Kuklinowskimi i Tymienieckimi.
"Non omnis moriar"Horacy, Pieśni III, 30, 6
„Ci, których kochamy, nie umierają nigdy, bo miłość to nieśmiertelność"Emily Dickinson