Cerekwicki

Zaremba

Szaszor

Cerekwicki h. Zaremba, oraz h. Szaszor, w Wielkopolsce. Według herbarzy, Cerekwiccy herbu Zaremba są odgałęzieniem Cieleckich, i są jednego pochodzenia z Suchorzewskimi, Jarockimi, Kuklinowskimi i Tymienieckimi.

Ich gniazdem jest Cerekwica, w dawnym pow. pyzdrskim, w woj. kaliskim, obecnie pow. Poznań, gm. Rokietnica. Zapewne w czasach średniowiecznych Cerekwica należała do rodu Szaszorów. W aktach podanych w Kodeksie Wielkopolskim, znajdujemy pod 1360 r. Franciszka herbu Szaszor, właściciela Cerekwicy, który zwraca kościołowi gnieźnieńskiemu wieś Włóknę. Bratem jego stryjecznym jest Janusz, właściciel Koszanowa (Bon.).

Wymieniony Franciszek alias Frączek z Cerekwicy, był cześnikiem kaliskim 1370 r., a córka jego, żoną Żegoty 1390 r. (Leksz.). Komes Oswald z Cerekwicy 1272 roku (KWP.). Dalej akta gnieźnieńskie pod 1399 r. wspominają o Michale, a akta poznańskie z 1388 r. o Mikołaju z Cerekwicy (Leksz.). Piotr, syn Michała, 1430 r., a Andrzej, syn Szymona, 1475 r., na Uniw. Krakowskim. Andrzej Cerekwicki z woj. kaliskiego procesuje się o konie z Gołogórskim 1497 r.

Jan Cerekwicki, dziedzic Cerekwicy 1578 r. (Paw.). Jadwiga, wdowa po Stefanie Grudzińskim, kasztelanie nakielskim 1588 r. Jan, komisarz do rozgraniczenia z sejmu 1670 r. Zapewne ten sam Jan podpisał z woj. poznańskim elekcję króla Michała 1669. Jan, podczaszy wschowski 1670 r. Po Stanisławie, podczaszym wschowskim, wdowa Dorota z Jaraczewskich 1688 r. (Zap. Lub.).

Jan Cerekwicki, starosta średzki 1670 r., sędzia i surrogator grodzki poznański, dziedzic Kokorzyna, ożeniony 1v. z Cecylią Baryczkówną, stolnikówną czerniechowską, a 2v. z Katarzyną Drozdowską. Tenże Jan ustąpił starostwo średzkie synowi Adamowi w 1688 r., za konsensem królewskim z 1681 r. (Resig. Pozn. z 1688 r.). Ów Adam miał umrzeć w 1688 r., a starostwo średzkie wziął Rozrażewski, zdaje się jednak, że to Jan umarł w tymże czasie, a Adam wcale starostwa nie objął, gdyż Adam Cerekwicki, syn Jana, bez żadnego tytułu, sprzedaje w Warszawie połowę domu w 1694 r. Barbarze z Cerekwickich Stanisławowej Zarembinie (Sig.).

Genealogia 
(osób: 40)

• ANNA Cerekwicka h. Zaremba (ok. 1615-po 1650), c. Andrzeja i Zofii Pudliszkowskiej (Dw. Teki); m. (ok. 1636) Wawrzyniec Bartłomiej Trzciński z Dobrelewa h. Dołęga (ok. 1610-ok. 1669), s. Wojciecha i Barbary Kosmowskiej, dziedzic części wsi Dobrelewo, Cerekwica, Słębowo i Międzylesie w pow. kcyńskim 1667; czasem występuje w aktach jako Bartłomiej Trzciński; całe części Cerekwicy i Słębowa w pow. kcyńskim, po ol. ojcu i z działów z braćmi rodzonymi Maciejem i Łukaszem TT. i inne części tamże przypadłe w działach Maciejowi T. i przez niego sobie sprzedane, sprzedaje 1631 r. za 10. 000 złp. Andrzejowi Cerekwickiemu (AGZ Poznań); w Miedzylesiu miał 8 łanów os., we wsi Dobrelewo pow. kcyń. 5 łanów os., do tego dołączył 2 łany od Adama Rynarzewskiego z jego ½ Raczyc, stawia 1 łanowego pieszego 1655 (AGZ Kcynia); wyderkował 1635 r. wieś Dobrelewo pow. kcyń. Wojciechowi Czarnkowskiemu za 3.000 złp. (AGZ Poznań); posesor wsi Karnówko w pow. nakielskim 1665-1666; ceduje 1660 r. pewne sumy synowi Mikołajowi T. (AGZ Kcynia); dzieci: Marianna, Konstancja, Katarzyna, Jan, Feliks (Felicjan), Maciej, Mikołaj, Michał, Walenty, Zofia, Wawrzyniec – Trzcińscy.

• KACPER Cerekwicki h. Zaremba (ok. 1735-po 1761), s. Macieja i Eleonory Ostemberk (de Ostemberki), tytułowany podczaszycem wschowskim, chociaż podczaszym był jego dziadek Stanisław C.; dziedzic wsi Przylepka i Boreczki, w pow. kościańskim; w imieniu swoim i sióstr swoich rodzonych, kwituje 1759 r. Eleonorę de Bakszteyny Szołdrską, kasztelanową biechowską, wdowę, z wydania ruchomości po ciotce swej Joannie Bakszteynównie (Dw. Teki; AGZ Kościan); sprzedaje dobra Przylepka i Boreczki 1760 r. Stanisławowi Chłapowskiemu, podsędkowi ziemskiemu poznańskiemu, s. o. Ludwika z ol. Anny Lipskiej, za 90. 000 złp., rob. kontr. sprzed. tych dóbr dat. w Turwi (Dw. Teki; AGZ Poznań; MK Błociszewo); ż. (26 X 1761 Błociszewo) Eleonora Łaskawska (ok. 1740-po 1761); zamieszkała we dworze w Gaju; ślub w parafii Błociszewo, obecnie pow. Śrem, woj. wielkopolskie, świadkowie: ks. Adam Opaliński, kanonik katedralny poznański, GD. Adam Łaskawski, G. Tomicki (MK Błociszewo).

Źródła: Bon. t. 2/325-326; Dw. Teki (Regesty); Nies.; Urus. t. 2/135-136.