Rzempołuski

Prawomir

Rzempołuski h. Prawomir, vel Rzępołuski, Rzęmpołuski, Żempołuski etc., warszawska rodzina mieszczańska, nobilitowana 1823 r. 

Pierwotnie nazywali się Rzępołuch (Rzęmpołuch, Rzempołuch). Na początku XVIII wieku nazwisko to jest notowane w aktach metrykalnych parafii Brańszczyk, Kamieńczyk i Wyszków, w pow. wyszkowskim. W połowie owego stulecia pojawiają się także Rzempołuscy.

Józef Rzempołuski, radny Starej Warszawy 1785 r. Antoni, sędzia najwyższej instancji Królestwa Kongresowego 1823 r.

Herb – w polu niebieskim waga złota o dwóch talerzach, pod nią miecz z prawej i pióro gęsie z lewej, na krzyż; na hełmie w koronie pół orła białego w lewo z podniesionemi skrzydłami, trzymającego w dziobie różczkę oliwną o trzech listkach.

Źródła: Sęcz.; Urus. t. 15/367; Wikipedia.