Łazowski

Łazowski h. Krzywda (in. Łazowski), rodzina podlaska, z Łazowa w ziemi drohickiej. Jako pierwsi mieli używać herbu Krzywda, który jeszcze w XVI w. nazywany był niekiedy Łazowski. Wymienia ich Paprocki w 1584 r. Jedna ich linia już w połowie XVI w. osiedliła się na Litwie. 

Wyszli ze wsi Łazów i Łazówek, w parafii Sterdyń, pow. Sokołów Podlaski, dóbr których właścicielami byli w XIX wieku Rzewuscy herbu Krzywda. Łazowscy tego herbu dziedziczyli także we wsi Łazy, pow. Mońki.

Dziedzice Łazowa dowiedli 1484 r. przywilejem w. ks. Witolda, że nie są bojarami putnymi zamku drohickiego, ale szlachtą, i są obowiązani tylko do służby wojskowej, jak cała szlachta. Wyrok w tej sprawie potwierdził im król Zygmunt 1537 r. (Metr. Lit.).

Jerzy Łazowski, podwojewodzi podlaski, współdziedzic Olend i Kozłowa, w pow. drohickim, 1580 r. Andrzej, urzędnik wojewody podlaskiego w Romanowie, w pow. łuckim, 1570 r. (Źr. Dziej.). Aniela, córka Andrzeja, żona Stanisława Głębockiego na Podolu 1612 r. (Teka W. Rulikowskiego). Andrzeja, podstarościego wołkowyskiego, wymienia Kojałowicz w początkach XVII-go wieku.

Maciej i Wojciech, z ziemią bielską, podpisali obiór króla Michała 1669 r., Andrzej, z tąż ziemią, Jana III-go 1674 r., Wojciech, z ziemią chełmską i N., z brzeskim litewskim, Augusta II-go 1697 r. Michał, regent 1724 r., N., wiceregent 1759 r., grodzcy drohiccy.  

Jakub, Jan, Józef, Marcin i Piotr, z woj. podlaskim, i dwaj z woj. ruskim, podpisali elekcję Stanisława Leszczyńskiego 1733 r., Piotr, z ziemią mielnicką, obiór Stanisława Augusta 1764 r. Kacper, Franciszek, Aleksander i Józef, podpisali 1763 r. manifesty szlachty litewskiej (Vol. Leg.). 

Józef Feliks (1759-1812), generał dywizji, otrzymał tytuł baronowski od cesarza Napoleona, a jego nazwisko uwieczniono na Łuku Triumfalnym w Paryżu. Klaudiusz Franciszek (1752-1793), działacz polityczny, uczestnik rewolucji francuskiej, jeden z liderów sankiulotów (PSB; Wikipedia).

Łazowscy herbu Krzywda wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862.

Genealogia
(osób: 75)

• FRANCISZEK Łazowski h. Krzywda (1810-po 1843), s. Bartłomieja i Rozalii Chodkowskiej, dziedzic części wsi Batogowo Biernaty, parafia Gąsewo, pow. Płock; wylegitymował się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym 1840 r., z herbem Krzywda; wylegitymował się, jako pochodzący od jednego z dwóch braci, Stanisława i Andrzeja, którzy ustąpili bratu Maciejowi swe części we wsi Łazy 1670 r.; ur. we wsi Batogowo Biernaty, parafia Gąsewo, chrz. 1810 (Urus.; MK Gąsewo); ż. (ok. 1833) Marianna Rawa (ok. 1810-po 1843); dzieci: Franciszek, Tomasz, Julianna, Adam, Tekla.

Klaudiusz Franciszek Łazowski
(1752-1793)

• KATARZYNA Łazowska h. Krzywda (1802-po 1825), c. Bartłomieja i Rozalii Chodkowskiej, dziedziczka części wsi Batogowo Biernaty, parafia Gąsewo, pow. Płock; ur. we wsi Batogowo Biernaty, parafia Gąsewo, chrz. 1802; jej brat rodzony wylegitymował się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym 1840 r.; wylegitymował się, jako pochodzący od jednego z dwóch braci Stanisława i Andrzeja, którzy ustąpili bratu Maciejowi swe części we wsi Łazy 1670 r. (Urus.; MK Gąsewo); m. (1825 Gąsewo) Józef Chyliński (ok. 1801-po 1825), s. Kazimierza i Petroneli NN.; ślub w parafii Gąsewo, uwagi: on kawaler lat 24, ona panna lat 23 (MK Gąsewo).

Źródła: Bon. t. 15/252-254; Bork. Spis 223; Nies.; Ostr. nr 1909; Pap.; Urus. t. 9/297-298; Wikipedia: 1, 2.

Łazowski h. Łada, licznie rozrodzeni w północnym Mazowszu. 

Wyszli ze wsi Łazy pod Kamieńczykiem, w ziemi nurskiej (Bon.). Ich protoplastą był Marcin Łada, żyjący w XV stuleciu, który od majątku Łazy wziął nazwisko Łazowski, gdy jego brat Andrzej od wsi Skrzynno nazwał się Skrzyński (Urus.). Dziedzicami Łazów 1578 r. byli Sebastian i Grzegorz Łazowscy.

Marcin Łada Łazowski dziedzic Uniszewic, wraz z synem Janem zabezpiecza 1603 r. posagi córkom: Zofii i Elżbiecie (Zap. Lub.). Dzieci te były urodzone, według Niesieckiego, z Elżbiety Korneckiej, i Zofia była potem za Dydyńskim, a Elżbieta za Zaporowskim.

Bracia Mikołaj, Stanisław i Jan, elektorowie Augusta II-go 1697 r. z woj. sandomierskiego. Z nich, Mikołaj zeznał 1686 r. zapis dożywocia z Anną Drohojowską. Stanisław, żonaty z Apolonią Osuchowską. Syn Stanisława, Wojciech, tytułowany stolnikiem owruckim, następnie chorążym ciechanowskim i chorążym latyczowskim, urodzony 1668 r. (metr. w Dobrzechowie), żonaty 1v. z Marią Pillanką, 2v. Anną Łaszewską.

Felicjan, Józef, dwaj Stanisławowie i dwaj Wojciechowie, podpisali, z ziemią nurską, elekcję Augusta II-go. Kazimierz i Piotr, z ziemią ciechanowską, i Antoni z woj. płockim, podpisali elekcję Stanisława Augusta 1764 r. Stanisław, komornik ziemski nurski w latach 1775-1786. Eugeniusz Dobromysł Łada, profesor szkół w Galicji, autor gramatyk polskich, wydanych w latach 1845-1862.

Łazowscy herbu Łada wylegitymowali się ze szlachectwa w Galicji, w sądach: ziemskim lwowskim, ziemskim sanockim i grodzkim przemyskim 1782 r. oraz w Wydziale Stanów galicyjskich 1843 r.

Genealogia
(osób: 60)

• KSAWERY Łazowski h. Łada (1763-po 1810), s. Błażeja i Zofii Chronowskiej h. Gryf; ur. Markuszowa, chrz. 1763 r. w parafii Dobrzechów, obecnie pow. Strzyżów, woj. podkarpackie (Bon.); 1ż. (6 VIII 1789 Bieździedza) Wiktoria Romer h. wł. (ok. 1770-ok. 1800); w aktach także: Romerówna de Chyszów; ślub w parafii Bieździedza, pow. Jasło, miejscowość: Bieździedza, nr domu 42, uwagi: on „Wielmożny Pan” kawaler lat 22!, ona „wielmożna pani” panna lat 19, świadkowie: Antoni de Chyszów Romer, Wincenty Łazowski (MK Bieździedza); dzieci: Franciszek, Dorota, Teofila; 2ż. (ok. 1800) Anna Gumowska (ok. 1780-po 1810); dzieci: Wincenty.

• TEKLA Łazowski h. Łada (ok. 1730-po 1764), c. Wojciecha i 1ż. Marii Pilli h. Kietlicz (Pillanki), stolnikówna owrucka (Bon.); m. (1750) Antoni Kraiński z Hermanowic h. Jelita (ok. 1725-4 VI 1764), s. Jana i Heleny Dzwonowskiej, cześnik bełski, skarbnik przemyski 1764, miecznik przemyski 1764; dziedzic dóbr Hermanowice, w pow. przemyskim; dzieci: Agnieszka, Klara, Helena, Antonina, Kajetan, Ignacy, Mateusz – Kraińscy.

Źródła: Bon. t. 15/254-256; Nies.; Szl. Gal.; Urus. t. 9/298-300.