Połujański

Starykoń

Połujański h. Starykoń, w W. Ks. Litewskim, w woj. nowogrodzkim.

Jan, elektor 1669 r. z woj. nowogrodzkiego. Kazimierz z woj. nowogrodzkim podpisał elekcję 1697 r. Jan, stronnik Augusta III-go w 1733 r. 

Stanisław i Eugeni, synowie Eugeniusza, zasiadający w sądach pow. carskosielskiego gub. petersburskiej 1851 r. Aleksander, urzędnik w Winnicy, następnie w Królestwie Kongresowym, literat i autor 1839-1862.

Połujańscy herbu Starykoń wylegitymowali się ze szlachectwa 1845 r., zostali zapisani do ksiąg szlachty ówczesnej guberni wileńskiej.

• ALEKSANDER Połujański h. Starykoń (1814/19?-1866), s. Kazimierza i Eleonory Skirmunt, leśnik, historyk amator, literat; urzędnik w Winnicy, w ówczesnym Cesarstwie Rosyjskim, a następnie w Królestwie Kongresowym; urzędnik Komisji rządowej przychodów i skarbu, sekretarz gubernialny 1851 r.; ur. w mieście Wilno (Urus.; PSB t. 27/373; MK Warszawa: św. Jan); ż. (9 I 1851 Warszawa) Henryka Aleksandra Niedzieska h. Pogoń (ok. 1834-po 1851), c. Jakuba, obywatela ziemskiego, i Katarzyny Kowalewskiej; ur. Wiązowna, obecnie pow. Otwock; ślub w parafii św. Jana, w Warszawie, uwagi: on kawaler lat 32, ona panna lat 17, świadkowie: Adolf Rogalewicz, urzędnik do szczególnych poruczeń przy dyrektorze głównym Komisji rządowej przychodów i skarbu, oraz Henryk Markowski, były urzędnik górnictwa (MK Warszawa: św. Jan); dzieci: Rozalia, Bronisława, Zygmunt.

Źródła: Bork. Spis 328; Urus. t. 14/213.