Podniesiński h. Radwan, vel Podniesieński, na Podlasiu, wzięli nazwisko od wsi Podnieśno (Podnieśnie) w ziemi drohickiej, w parafii Suchożebry.
Licznie rozrodzeni, dla rozróżnienia używali przydomków: Kostera, Słuch, Konieczny i Białas.
Adam, syn Piotra, dziedzic wsi Podnieśnie 1585 r. Józef żonaty 1661 r. z Elżbietą Kaszewską. Jan z ziemią chełmską i Stanisław z woj. lubelskim podpisali elekcję 1669 r. Stanisław żonaty z Konstancją Szczucką 1670 r.
Szymon, syn Wojciecha, żonaty Katarzyną Bilińską, nabył 1708 r. w grodzie drohickim części wsi Podnieśnie. Adam, syn Marcina, właściciel części we wsi Podnieśnie 1729 r. Wojciech z Podnieśnia podpisał elekcję 1764 r. z ziemią mielnicką. (Ks. Gr. Drohickie, Zap. i Wyr. Tryb. Lubel.).
Podniesińscy herbu Radwan wylegitymowali się ze szlachectwa w Galicji Zachodniej 1804 r. Wylegitymowani składali dowody, że są herbu Pobóg, co jest mylne wobec zeznania w Trybunale lubelskim z 1670 r. (Akta po-Galicyjskie, Quaterniones).
Edward Podniesiński, regionalista, opierając się metrykaliach parafialnych i spisie dziesięcin tj. dokumentów kościelnych z lat 1680-1708 oraz z lat 1690-1700, w swojej książce pt. „Strony rodzinne Suchożebry i okolice”, stwierdza, że Podniesińscy wywodzą się od trzech odrębnych rodzin, które następnie miały przybrać nazwisko od wsi Podnieśno. Każda z nich miała używać innego klejnotu szlacheckiego. I tak Podniesińscy przydomku „Słuch” posiadali herb Pobóg, Podniesińscy z „Koniecznych” herb Radwan, a ród „Kosterów” Podniesińskich, który według herbarzy ma pochodzić ze wsi Kostyry na Podlasiu – herb Rawicz.
Źródła: Urus. t. 14/147-148.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz