Plichczyński

Radwan

Plichczyński h. Radwan, vel Plichciński, na Mazowszu i Podlasiu.

Antoni Plichczyński, dziedzic wsi Raczki i innych 1778 r.

Plichczyńscy herbu Radwan wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862.

• JÓZEF Paweł Plichczyński h. Radwan (ok. 1806-1858), s. Jana i Agnieszki Kostusz (z Kostuszów; według Uruskiego: Agnieszka Kasztan, Kasztanówna); wylegitymował się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym 1843 r. z herbem Radwan; ur. Warszawa, zm. tamże; w aktach także: Radwan-Plichczyński (Urus.; MK Warszawa: św. Jan); ż. (2 VII 1843 Warszawa) Katarzyna Elżbieta Netto (ok. 1820-po 1843), c. Jana, kontrolera Kasy głównej pocztowej, i Katarzyny Piekarskiej; ur. Warszawa; ślub w parafii św. Jana, w Warszawie, uwagi: on kawaler lat 37, ona panna lat 21, zamieszkała przy rodzicach, przy ul. Krakowskie Przedmieście; świadkowie: Antoni Zientecki, buchaler w dyrekcji w dyrekcji głównej Tow. Kredytowego Ziemskiego w Warszawie, wuj ze strony nowozaślubionej, i Ferdynand Wohlgemutt, urzędnik Banku Polskiego, ślubu udzielił ks. prałat Bonawentura Butkiewicz, rektor Akademii Duchownej (MK Warszawa: św. Jan).

• MARIANNA Plichczyńska (ok. 1850-po 1877); zamieszkała 1877 r. we wsi Przeradz Mały, parafia Lutocin, obecnie pow. Żuromin, woj. mazowieckie (MK Lutocin); m. (ok. 1870) Julian Nadratowski (ok. 1840-po 1877); dzieci: 1/ Stanisław Nadratowski (ur. 1877); ur. Przeradz Mały, chrz. 1877 (MK Lutocin).

Źródła: Urus. t. 14/78.