Pachniewski

Rawicz

Pachniewski h. Rawicz, vel Pachniowski, zapewne z Małopolski przenieśli się na Litwę. 

Obecnie nie jest już znana wieś od której mogli wziąć nazwisko. W XVIII wieku widzimy ich na Litwie i Białej Rusi. 

Jakub, żonaty z Joanną Ostrowską 1733 r., miał syna Antoniego, porucznika 1771 r., kapitana 1777 r., ostatnio 1783 r. majora wojsk litewskich, dziedzica dóbr Olany, w pow. oszmiańskim, po którym z Eleonory Suzin, córki: Honorata Gutowska, Konstancja, żona Ludwika Śnieżko-Błockiego.

Florian, dziedzic dóbr Hołowczyce, w Brzeskiem, sędzia ziemski brzeski 1810 r., był żonaty z Katarzyną Ordzianką (Orda). Antoni, dziedzic Mołodcza, z pisarza sędzia ziemski, ostatnio 1811 r. chorąży kobryński, zaślubił Elżbietę Nietyksiankę (Nietyksa). 

Kazimierz, dziedzic dóbr Mołodcze, sędzia graniczny kobryński 1812 r., żonaty z Teofilą Śnieżko-Błocką. Józef, ur. 1813 r. w parafii Buchowice, ożenił się z Justyną Szukiewiczówną. Mikołaj, ur. 1821 r., dziedzic dóbr Błota Szlacheckie, w pow. kobryńskim, poślubił Leonię Pohorecką.

Pachniewscy herbu Rawicz wylegitymowali się ze szlachectwa w 1835 r., zostali zapisani do ksiąg szlachty ówczesnej guberni grodzieńskiej. Stanisław z przydomkiem Prokopowicz wylegitymowany w Galicji 1782 r.

Genealogia
(osób: 43)

• JULIA Pachniewska h. Rawicz (ok. 1825-po 1850), c. Kazimierza i Teofili Śnieżko-Błockiej (w aktach także błędnie: Teofili Sniczko) (Urus.); m. Ignacy Masalski (ok. 1820-po 1850).

• MIKOŁAJ Kalikst Pachniewski h. Rawicz (1821-po 1870), s. Kazimierza i Teofili Śnieżko-Błockiej (w aktach także błędnie: Teofila Sniczko), dziedzic w 1862 r. wsi Kalucki? i Orzeł, w pow. kobryńskim, gub. grodzieńskiej; według Uruskiego, był także dziedzicem dóbr Błota Szlacheckie, w pow. kobryńskim; zamieszkały 1862 r. Piatydniacz, parafia Korytnica, pow. Żytomierz; ur. Doropiejewice (Urus.; MK Warszawa: św. Krzyż); ż. (10 V 1862 Warszawa) Leona vel Leonia Pohorecka h. Sas (11 IV 1837-po 1870), c. Romana i Heleny Smolikowskiej h. Prus I; w aktach także: Leonia Pohorecka; razem z ojcem wylegitymowana ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym 1838 r. z herbem Sas, zapisana do ksiąg szlachty ówczesnej guberni lubelskiej (Szl. Król.; Sęcz.); ślub w parafii św. Krzyża, w Warszawie, uwagi: on kawaler lat 36, ona panna lat 25, świadkowie: Seweryn Smolikowski, były pułkownik inżynierii, w Warszawie zamieszkały, lat 48, oraz Adam Pohorecki, brat nowozaślubionej, dzierżawca dóbr Terebiniec, w gub. lubelskiej, tamże zamieszkały, lat 32 (MK Warszawa: św. Krzyż); dzieci: Maria, Andrzej, Józef.

Źródła: Urus. t. 13/159-160; Żych. t. 7.