Paalsknis

Leliwa

Paalsknis h. Leliwa, rodzina żmudzka, według Wolffa – Poalsknis.

Wywodząc się ze szlachectwa przed deputacją szlachecką, złożyli papiery i nadania, niby dowodzące, że pochodzą od ks. tatarskiego Tamerlana, którego krewna Zofia, dostawczy się do niewoli, wydana została za Jana Pawszę Moniwida. 

Deputacja szlachecka guberni kowieńskiej zatwierdziła to pochodzenie, lecz podane następnie powyższe dokumenty do heroldii w Petersburgu zostały zakwestionowane i tytułu książęcego im nie zatwierdzono.

Autentycznym przodkiem tej rodziny jest Jan, syn Jana, który miał syna Bartłomieja, dziedzica niewielkiego zaścianka w pow. kowieńskim 1540 r., po którym syn Hrehory, żyjący w latach 1572-1585, pozostawił syna Wojciecha 1630 r. 

Bartłomiej, syn Wojciecha, występujący 1677 r., miał dwóch synów, Jana, jezuitę i Józefa 1719 r., ożenionego z Barbarą Dobszowiczówną. Kacper, Mateusz i Szymon, dziedzice dóbr Gorajnie, na Żmudzi. 

Paalsknisowie herbu Leliwa wylegitymowali się ze szlachectwa 1852 r., zostali zapisani do ksiąg szlachty ówczesnej guberni kowieńskiej.

Źródła: Urus. t. 13/149.