Mazurkiewicz

Mazurkiewicz h. Pobóg, w woj. sandomierskim i ruskim. Byli właści- cielami m. in. dóbr Sołohubówka w ziemi mielnickiej 1775, Popkowice w pow. zamojskim, Przespolewo w guberni kaliskiej. Zapisani do ksiąg szlacheckich w Galicji 1783.

Mączewski

Mączewski h. Bem (in. Behem) vel Monczewski, Mączowski, na Mazowszu, w woj. płockim. Pisali się z Mączewa Wielkiego, powiat Raciąż (Urus.). Wieś Mączewo w parafii Unierzyż, obecnie leży w gminie Strzegowo, pow. Mława, woj. mazowieckie. Mateusz, w 1727 r. dziedzic dóbr Chudyno, Kostki i Bońkowo (Akta Płockie). Byli też właścicielami m. in. dóbr Kotlewo, Sałkowo i Kwasieborzyno Sujki, parafia Gralewo, obecnie pow. Płońsk, Łebki in. Łepki, pow. Mława. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Z Mączewa-Popkowa, leżącego także w dawnym pow. raciąskim, wiedli się Mączewscy herbu Ciołek.

Merecki

Merecki h. Szeliga, chyba w rzeczywistości Mareccy. Wątpliwe, czy 
jedni z Mireckimi, pochodzącymi od Magierów vel Magerów herbu Szeliga. Chociaż w dawnych herbarzach Mireckich wywodzą z Mircza w

Merlini

Merlini, rodzina włoska. Dominik, architekt (budowniczy) nadworny króla Stanisława Augusta, wystawił wiele gmachów w Warszawie i urządzał łazienki królewskie, za co otrzymał nobilitację 1768 r. a w 1775 r. został uwolniony od skartabelatu. 

Męczkowski

Męczkowski h. Białynia (in. Białycz), vel Menczkowski, Męćkowski, rodzina mazowiecka, wywodząca się ze wsi Męczki in. Męczki Sułkowo w ziemi wiskiej, parafia Wizna, powiat Łomża, obecnie woj. podlaskie. 

Mianowski

Przerowa

 Przerowa odm.

(wg Ostrowskiego)

Mianowski h. Przerowa (odm.), vel Przerowa-Mianowski, nazwisko wzięli może od wsi Mianowo w ziemi wiskiej. 

Michalski

Michalski h. Korczak, w Wielkopolsce. Antoni Jan, miecznik dobrzyński 1783. Franciszek, starosta selutyński 1785, żonaty z Franciszką Cichocką, stolnikówną chełmińską (Metr. Kor.; Wyr. Tryb. Piotrk. i Lubel.).

Michniewski

herb Brodzic

herb Trąby

Michniewski h. Trąby vel Michniowski, Michnowski, według Uruskiego w województwie sieradzkim, gdzie mieli posiadać w 1721 r. nieznany bliżej majątek Michnowszczyzna. Nie od niego jednak powstało nazwisko, może od wsi Michny in. Kurzątki, parafia Romany, powiat Kolno, woj. podlaskie (SGKP). Jeśli tak, wnioskując z nazwy Michny-Kurzątki, może są wspólnego pochodzenia z Kurzątkowskimi herbu Brodzic. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. 

Mieczyński

Mieczyński h. Łabędź, vel Dunin-Mieczyński, Mieczeński, Mieciński, Miciński, przydomku Dunin, stanowią odgałęzienie starego rodu rycerskiego Duninów. Za Długosza byli w ziemi radomskiej 1470.

Mieszkowski

Mieszkowski h. Mora, rodzina mazowiecka, pisała się „z Mieszek”. Wymienia ich Paprocki w Herbarzu 1584 r. (Pap.). Ich rodzinnym gniazdem jest wieś Mieszki, w dawnej ziemi łomżyńskiej, w parafii Winnica, obecnie pow. Pułtusk.