Patek

Patek h. Prawdzic, w Lubelskiem i na Mazowszu. Jan, był w 1589 r. dziedzicem Igłomi (Wyr. Tryb. Lubel.). Karol, starosta łagowski, subde- legat grodzki piotrkowski 1761.

Patocki

herb Prus I

 

herb Prus III

Patocki h. Prus I, mylnie Potocki, na Mazowszu, pisali się z Patoki. Według Żernickiego byli herbu Prus III. Nazwisko wzięli od wsi Patoki w ziemi liwskiej. Jakub z Kałuszyna-Patok, podsędek liwski 1409 roku. Obecnie wieś nosi nazwę Patok i znajduje się w woj. mazowieckim, pow. mińskim, gminie Kałuszyn. Patoccy byli posłami na sejm i elektorami 1674 roku z ziemi liwskiej. Należały do nich m. in. część dóbr Olszewice w pow. stanisławowskim. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.

Petrulewicz

Petrulewicz h. Prus III, rodzina wymieniona w Herbarzu Kuropatnickiego 1789 r. 

Pęski

Ramułt

Pęski h. Ramułt, vel Penski, Peski, Peński, rodzina mazowiecka, wywodząca się z ziemi łomżyńskiej, zapewne ze wsi Pęsy in. Pęsie (Pęse) Lipno, w parafii Rutki, gminie Kossaki.

Pęscy herbu Ramułt wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862. 

Źródła: Bork. Spis 309; Dw. Teki; SGKP t.8/39, t.15 cz. 2/442; Szl. Król.; Urus. t.13/300; Żern. t.2/190.

Pęski h. Ślepowron (in. Bujny, Buyny) vel Penski, Peński, Peski, rodzina mazowiecka, wywodząca się od rodu Pęzów, ze wsi Pęzy albo Pęsy, Pensy, Pęse, w powiecie łomżyńskim, gminie i parafii Puchały. 

Wieś ta, gniazdo rodziny Pęzów, wspominana jest w dokumentach z XV wieku (Gloger, Ziemia Łomżyńska). W roku 1412 w Nowogrodzie książę mazowiecki Jan Starszy nadaje Niegosławowi 10 łanów nad rzeką „Panza” pod Nowogrodem. W akcie z r. 1466 występuje Paweł i jego 9 synów „de Pansche” herbu Buyny, tj. Ślepowron. 

W XIX wieku Pęsy Lipno były wsią szlachecką. W 1827 r. było tu 110 mieszkańców (SGKP). 

Ci Bujnowie zapewne osiadłszy w ziemi bielskiej założyli tam wsie Bujny i Pęsy, a także wieś Pęskie in. Peńskie-Głęboki Stok (Kap.). Wieś Pęskie występująca w aktach w XVI wieku pod nazwą Głęboki Stok, i leżąca wówczas w pobliżu wsi Hermany-Niewiarowo w ziemi brańskiej, obecnie nosi nazwę Peńskie i przynależy do pow. monieckiego, gminy Krypno. 

Różne linie tej rodziny osiedliły się m.in. woj. płockim i czerniechowskim, skąd byli posłami na sejm i elektorami 1648 r. (Con.), na Litwie, w pow. pińskim 1632 r. (Nies.). 

Źródła: Bork. Spis 309; Dw. Teki; Kap. 318; PSB t. 25; SGKP t. 8/39, t. 15 cz. 2/442; Urus. t. 13/300-301; Żern. t. 2/190.

Wodecki

Wodecki h. Nałęcz, rodzina wielkopolska, pisała się z Wódek in. Wodek (de Wodki). Jej gniazdem jest wieś Wódki w powiecie gnieźnieńskim. Wodeccy zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w XIX wieku.

Piechowski

Piechowski h. Leliwa odm. (in. Monsztern, Monstern) vel Piechoski, Pichowski, niegdyś w Prusach Królewskich, pisali się z Piechowic i Kosobud in. Kosabut, Kosbut. 

Pietrasiewicz

Pietrasiewicz h. Leliwa (odm.) vel Pietraszewicz, Pietrasewicz, na Podlasiu – przybysze z Litwy, gdzie są notowani w aktach od 1536 roku. Byli właścicielami wsi Kapuśniaki w ziemi drohickiej, parafia Mokobody, obecnie pow. siedlecki, Płudwiny w pow. łęczyckim, Nowe w pow. wągrowieckim. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.

Piędzicki

Piędzicki h. Topacz, vel Pieńdzicki, Pińdzicki, Piedzicki, w województwie łęczyckim. 

Piętka

Piętka h. Pomian, rodzina drobnoszlachecka na Podlasiu, licznie rozrodzona. Osiedliła się później również na Litwie, w powiatach pińskim i rzeczyckim.

Pilitowski

Pilitowski h. Brodzic, vel Pilitoski, Piltowski etc., błędnie Politowski, w północnym Mazowszu, w dawnym woj. płockim 1584 (Pap.), w ziemi zakroczymskiej 1754 r., w pow. sąchockim.