Pęczyński h. Grzymała, vel Pęciński, Pęszyński, przez dawnych heraldyków myleni z Pęcickimi vel Pęczyckimi herbu Pierzchała, stąd Pęczyńskim dają także herb Pierzchała (Roch). Osiedlili się m.in. na ziemiach pruskich.
Uruski pisze, że: „Paprocki zowie ich Pęczycki, a Niesiecki Pęczyński, lecz zdaje się, że to różne z sobą rodziny, obydwie w północnem Mazowszu osiedlone”.
Pęczyńscy wyszli być może ze wsi Pęszyno (dawniej także Pęczyno), w parafii Proboszczewice, gm. Zągoty (Żągoty), w pow. płockim. Jednak wydaje się bardziej prawdopodobne, że stanowią jedną rodzinę z Pęczkowskimi herbu Grzymała, w więc nazwisko wzięli od wsi Pęczki (dzisiaj Pęczki-Kozłowo), w dawnym pow. ciechanowskim, obecnie pow. Przasnysz. Nie jest też wykluczone, że niektórzy Pęciccy od dóbr Pęczyce (Pęcice) nazwali się Pęczyńskimi.
Bartłomiej Pęczyński podpisał elekcję 1632 r. z ziemią ciechanowską. Józef, skarbnik nurski, obrany 1758 r. plenipotentem (Metr. Kor.).
Błażej i Franciszka Pęczyńscy, rodzice Antoniego Barnaby, ur. 1742 r. we wsi Malczewo, parafia Jarząbkowo, pow. Gniezno (MK Jarząbkowo).
Źródła: Dw. Teki (Monografie); Krzep. Prus. t. 2/206; SGKP t. 8/39; Urus. t. 13/297; Wikipedia.
Posty
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz