Pilawski h. Ostoja, vel Piławski, Pilaski, byli w woj. podlaskim, na Wołyniu, Rusi Czerwonej i na Podolu. Pisano ich także Piławski (Urus.). Wittyg umieszcza ich z herbem Nałęcz.
Nazwisko wzięli zapewne od wsi Pilawice pod Sochaczewem, obecnie gmina i powiat Sochaczew. Jan, podczaszy podolski 1565 r. Andrzej, Mikołaj i Paweł, synowie Pawła, dziedzice wsi Pilawice 1596 r. Z nich Paweł, dziedzic wsi Karpowce 1597 r.
Zofia, żona Daniela Jełowickiego, podkomorzego krzemienieckiego 1640 r. Grzegorz Sefforowicz, rotmistrz wojsk królewskich 1658 r., starosta knyszyński 1686 r.
Józef, starosta knyszyński 1705 r. Grzegorz, około 1710 r. żonaty z Zofią Kotkowską. Wawrzyniec, elektor 1733 r. z woj. brzeskiego litewskiego. Józef-Hilary, podsędek chełmski 1759 r.
Felicjan, komornik grodzki owrucki 1766 r., regent ziemski 1776 r., sędzia grodzki i podstarości nowogrodzki 1777 r., komisarz do zbierania ofiar 1789 r., dziedzic dóbr Aleksandrówka, w woj. kijowskim. Stanisław, wojski mniejszy halicki 1778 r. Jan, wojski mniejszy halicki 1791 r. (Zap. i Wyr. Tryb. Lubel., Sigil., Kancl.).
Źródła: Nies.; Urus. t. 14/4; Wittyg, Nieznana szlachta.
Pilawski h. Pilawa, vel Pielawski, otrzymali nobilitację w Rzeczypospolitej 1662 r.
Tomasz, towarzysz pancerny, w nagrodę za zasługi wojenne otrzymał nobilitację 1662 r., przypuszczony do herbu Pilawa przez Potockich. Antoni, podczaszy kołomyjski 1754 r. (Sigil., Zap. Tryb. Lubel.). Stanisław, komornik sądowy w Królestwie Kongresowym około 1840 r.
Pilawscy herbu Pilawa wylegitymowali się ze szlachectwa w Galicji 1783 r., a w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862.
• STANISŁAW Aleksander Pilawski h. Pilawa (20 XI 1841-8 III 1887), s. Stanisława i Elżbiety Wysockiej, lekarz kaliski; lekarz radzyńskiego szpitala św. Kunegundy 1867 r., lekarz pow. radzyńskiego 1874 r.; lekarz miejski i pomocnik inspektora gubernialnego w Siedlcach od 1880 r.; zm. Siedlce, na tyfus plamisty, lat 45 (S. Kośmiński: Słownik lekarzów polskich obejmujący oprócz krótkich życiorysów lekarzy Polaków oraz cudzoziemców w Polsce osiadłych, dokładną bibliografię lekarską polską od czasów najdawniejszych aż do 1885 r. Warszawa 1977; Kozirynek online 2026); ż. (ok. 1879) Adelajda vel Adela Dominika Pohowska (ok. 1855-po 1930); w aktach także: Adela Pohoska, błędnie: Pahoska; 2v. (1889 Warszawa) Antoni Dionizy Kozłowski (ok. 1850-ok. 1930), właściciel majątku Bychowczyszki (1000 ha), parafia Daugi, na Litwie; ślub w parafii św. Aleksandra, w Warszawie; dzieci z Pohowską nie mieli (MK Warszawa: św. Aleksander); dzieci: Jadwiga, Adela, Stanisław, Feliks.
Źródła: Nies.; Urus. t. 14/5; A. Biliński, Szlachta halicka online.
Posty
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz