Ordyniec

Ostoja

Ordyniec h. Ostoja, w W. Ks. Litewskim, wzmiankowani w źródłach już w XVI wieku. Zapewne niektórzy z nich zmienili nazwisko na Ordyński.

Leon, Maciej, Piotr i Stanisław, synowie Hrehorego, bojarowie wołkowyscy, mieli dostawiać po jednym koniu na potrzeby wojenne 1528 r; z nich Maciej otrzymał 1513 r. trzy wsie w pow. wiłkomierskim, i Piotr, dworzanie królewscy w latach 1532-1587. Stanisław, dworzanin królewski 1566 r. (Metr. Lit. i Kor.).

Daniel-Kazimierz, Mateusz i Mikołaj, elektorowie 1669 r. z woj. nowogrodzkiego; z nich Daniel-Kazimierz, podstarości wołkowyskl, strażnik smoleński, elektor 1674 r. z pow. wołkowyskiego, a 1697 r. z woj. nowogrodzkiego, deputat pow. wołkowyskiego 1684 r., żonaty z Krystyną Olszewską.

Andrzej z woj. kaliskiego, Karol z woj. mińskiego i Stanisław z woj. nowogrodzkiego, elektorowie 1697 r. Jan, łowczy wołkowyski, Kazimierz, strażnik smoleński, Michał i inni podpisali pospolite ruszenie 1698 r.

Józef i Kazimierz z woj. smoleńskim, a Kazimierz, strażnik wołkowyski, z woj. wileńskim podpisali elekcję 1733 r.

Ambroży (ur. 1785), podporucznik wojsk polskich, uczestnik kampanii napoleońskich; wstąpił 1807 r. do pułku ułanów gwardii francuskiej, a w 1814 r. był wyznaczony na wyspę Elbę z Napoleonem (Ks. Wojskowe).

Jan-Kazimierz Ordyniec, poeta, autor, tłumacz z języków obcych i redaktor pism literackich, zm. 1863 r. w Paryżu. Edward, dziedzic dóbr Korsakiszki i Kownie, w gub. kowieńskiej 1882 r.

Ordyńcowie herbu Ostoja wylegitymowali się ze szlachectwa 1838 r., zostali zapisani do ksiąg szlachty ówczesnej guberni kowieńskiej. Inni Ordyńcowie wylegitymowali się 1880 r. w gub. grodzieńskiej z herbem Trąby.

Źródła: Dw. Teki (Monografie); Urus. t. 12/377-378.