Niedabylski h. Bończa, vel Niedobylski, wzięli nazwisko od wsi Niedabyl in. Niedobyl, w ziemi czerskiej, obecnie pow. Białobrzegi, gmina i parafia Stromiec. Pisali się też często Niedobylski. W XVII wieku są w woj. lubelskim i w ziemi nurskiej.
Niepokojczycki h. Waga (odm.), vel Niepokoyczycki, Niepokójczycki, na Litwie, w woj. brzeskim litewskim, pisali się „z Niepokojczyc”. Używali przydomku Abramowicz, a niekiedy Pociej, uważając że są jednego pochodzenia z tą rodziną. Inna gałąź używała przydomku Lewkowicz. Nazwisko wzięli od wsi Niepokojczyce nad Muchawcem, pow. Kobryń. Istniała tu w 1857 r. parafia ewangelicko-reformowana, która „miała 45 dusz” (SGKP).
Nizowski h. Nizowski-Siła, vel Niżowski, mieli używać przydomku Wizgierd. Byli Wizgierdowie na Żmudzi pieczętujący się herbami Odrowąż i Lubicz. Bazyli Nizowski 1658 r. Jan, instygator grodzki owrucki 1791 (Wyr. Tryb. Lubel.).
Nosarzewski h. Dołęga, vel Nosarzeski, Nosarzowski, Nasarzewski etc., rodzina mazowiecka, licznie rozrodzona, wywodząca się ze wsi Nosarzewo, w pow. mławskim, parafii Szydłowo. Dobra te uległy podziałowi na Nosarzewo Wielkie (Major) i Małe (Minor). Obecnie są to dwie osady: Nosarzewo Polne i Nosarzewo Borowe.
Obniski h. Jastrzębiec, zapewne także Obniński, drobna szlachta podlaska, pisali się „z Obniża”. Ich rodzinnym gniazdem jest wieś Obniże in. Obniż, w ziemi drohickiej, w parafii Śledzianów, obecnie gmina Drohiczyn, pow. Siemiatycze. W 1528 r. dziedzice wsi winni byli dostarczać na wojnę jednego zbrojnego jeźdźca. W XIX wieku była to okolica szlachecka w której było 201 działów drobnoszlacheckich i 19 włościańskich.
"Non omnis moriar"Horacy, Pieśni III, 30, 6
„Ci, których kochamy, nie umierają nigdy, bo miłość to nieśmiertelność"Emily Dickinson