Okrasa

herb nieustalony

Okrasa h. nieustalony, rodzina występująca w dawnym woj. krakowskim 1586 r. (Cracov. Inscript.), następnie w rawskim i sieradzkim. 

Marcin Okrasa 1628 r. w woj. rawskim. Jan Okrasa, rotmistrz wołoski, wysłannik (goniec) króla Jana III Sobieskiego do Moskwy, wzmiankowany w związku z misjami dyplomatycznymi w latach 1686 i 1691 r. Zapewne ten sam Jan, łowczy sieradzki 1699 r., oraz Michał, podpisali elekcję 1697 r. z woj. sieradzkim (Sigil., Wyr. Tryb. Lubel.).

• JAN Okrasa (ok. 1650–po 1699), rotmistrz wołoski, wysłannik (goniec) króla Jana III Sobieskiego do Moskwy, wzmiankowany w związku z misjami dyplomatycznymi w latach 1686 i 1691 r.; członek komisji do spraw rozgraniczenia z Rosją po traktacie Grzymułtowskiego; zapewne ten sam Jan, łowczy sieradzki 1699 r., podpisał elekcję 1697 r. z woj. sieradzkim; chyba ten sam Jan Okrasa był łowczym nowogródzkim 1691 r.; w artykule Ryszarda Skowrona, pt. „Z Isfahanu do Warszawy”, autor publikuje dokument z 6 października 1691 r., w którym Jerzy Dominik Dowmontt przekazuje Janowi Okrasie rzeczy zmarłego posła Salomona Zgórskiego, przeznaczone dla króla; dokument określa Jana jako łowczego nowogródzkiego i posłannika królewskiego do Moskwy; autor przypisu identyfikuje go jako dworzanina królewskiego i członka komisji do spraw rozgraniczenia z Rosją po traktacie Grzymułtowskiego (Urus.; Pam. Sarn.; Elekt.; Ryszard Skowron, „Z Isfahanu do Warszawy. Pośmiertne inwentarze mienia po Salomonie Syrim (Zgórskim), pośle króla Jana III Sobieskiego do Persji”, Lehahayer, 2023, nr 10, s. 105–133).

• SALOMEA Okrasa (ok. 1805–po 1843), c. Bartłomieja i Julianny Popławskiej; zamieszkała w miejscowości Brok, parafia Brok, pow. Ostrów Mazowiecka (MK Brok); m. (1824 Brok) Mateusz Zawadzki (ok. 1800–po 1843), s. Marcina i Marianny Świercz; ślub w parafii Brok, miejscowość: Brok (MK Brok); dzieci: 1/ Jan (ur. 1830 Brok); 2/ Wojciech (ur. 1833); 3/ Józef (ur. 1835); 4/ Piotr Grzegorz (ur. 1837); 5/ Stanisław (ur. 1839); 6/ Antoni (ur. 1843) – Zawadzcy.

Źródła: Bork. Spis 288; Nies.; Pam. Sarn.; Urus. t. 12/282; T. Gajl, Herbarz polski online.