Jabłoński

Jabłoński h. Bończa, ze wsi Jabłonna w powiecie lubelskim, obecnie siedziba gminy. Stanisław z Jabłonny, burgrabia lubelski 1508. Michał Jabłoński, właściciel Piotrowic 1589 (Wyr. Lub.).

Jachowicz

Jachowicz h. Dąb odm. (in. Dąb IV), pisali się z Wolfowic lub von Wolfik, a niektórzy zmieniali nazwisko na Jachewicz. Michał Jachowicz wziął w zastaw od Worony połowę Tuliczowa, wspomina o tym wyrok z 1626 roku, wydany w sprawie Worony z Pruszyńskimi (Akta Kijow.). Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w sądzie ziemskim lwowskim 1782, w Wydziale Stanów we Lwowie 1852, a także w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.
Herb — tarcza przedzielona w poprzek, górne pole czerwone, dolne czarne, w środku tarczy na obu polach obrączka złota, do niej przyczepione trzy żołędzie złote, na szypułkach złotych, prostych, dwie i jedna; na hełmie w koronie gałązka dębowa z żołędzią i dwoma listkami, między dwoma trąbami, których górne połowy czerwone, a dolne czarne (Urus.).

Jaczewski

Jaczewski h. Leliwa vel Jaczeski, na Mazowszu, pochodzą ze wsi Jaczewo w dawnej ziemi liwskiej, w parafii Korytnica. Obecnie wieś nazywa się Jaczew i leży w gminie Korytnica, powiat Węgrów, woj. mazowieckie. Wydaje się, że pierwotnym herbem Jaczewskich był Jastrzębiec, z którym legitymowali się w XVIII i XIX wieku. Marcin i Michał, dziedzice Jaczewa 1453 r. Sięgniew, Bartłomiej, Jan, syn Dersława, Jan Wyrzyk i brat jego Mikołaj, dziedzice Jaczewa, otrzymali 1476 r. wraz z innymi ziemianami liwskimi, różne wolności dla Jaczewa, od ks. Konrada (K. Maz.). Jaczewscy podpisali elekcję 1764 r. z ziemią liwską. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa 1804 r. w Galicji zachodniej, a w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Gałąź tej rodziny osiadła z dawna na Wołyniu, gdzie Adam, zastawny posiadacz części Perespy i Kozina od ks. Lubeckiego, spisał testament i umarł 1623 roku. Jedna linia (zapewne potomkowie przedstawiciela rodu zajmującego funkcję podpisarza) używała przydomku Podpisek, inne miały przydomki Adamik in. Jadamik i Grobla. Z tej rodziny: Antoni, wiceregent i burgrabia grodzki liwski 1755, poseł ziemi liwskiej i elektor 1764, podpisarz ziemski i grodzki liwski 1765, regent grodzki i ziemski oraz żupnik liwski 1768, pisarz ziemski i grodzki liwski 1777, poseł na sejm 1784. Franciszek (1832-1914), biskup diecezji lubelskiej. 

Jagniątkowski

Jagniątkowski h. Lubicz vel Jagniątkoski, Jagniętkowski, pisali się z Jagniątek w dawnym powiecie orłowskim, parafia Łęki Kościelne, zwali się czasem w XIV wieku Jagniątkami (Bon.).

Jakacki

Jakacki h. Radwan, ze wsi Jakać in. Jakacz w ziemi łomżyńskiej, parafii Śniadowo. Stanowią jeden dom z Magnuszewskimi. 

Abraham Magnuszewski z Jakacza, podsędek łomżyński 1539, a sędzia ziemski 1554 roku, zwał się następnie Jakackim. W 1564 r. był poborcą wiskim (Vol. Leg.). Wojciech Jakacki, dziedzic dóbr Jakacz-Borki 1679 r. (Wyr. Tryb. Piotrk.). 

Wieś Jakać, gniazdo rodu Jakackich, jest obecnie położona w gminie Śniadowo, powiat Łomża, woj. podlaskie. Wspominana w aktach 1552 r., była niegdyś królewszczyzną, dziedzictwem Jana Mleczki (Gloger). W 1827 r. dzieliła się na Jakać Starą, Jakać Młodą i Jakać Borki, mające ogółem nieco ponad 200 mieszkańców (SGKP).

Jakaccy podpisali 1569 r. unię Litwy z Koroną. Byli elektorami 1669 i 1697 r. z ziemii łomżyńskiej. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862. 

Genealogia

(osób: 51)

• JÓZEFA Maria Jakacka h. Radwan (1847-po 1870), c. Wincentego i Balbiny Podczaskiej; m. (1866 Goworowo) Jan Zambrzycki h. Kościesza (1829-1890), s. Gabriela i Ewy Zambrzyckiej; ślub w parafii Goworowo, obecnie gmina Goworowo, pow. Ostrołęka, woj. mazowieckie, miejscowość: Góry (MK Goworowo); dzieci: 1/ Helena Jadwiga (ur. ok. 1868), voto: Wilhelm Engelbrecht; 2/ Zenon Józef (1869-1909), 3/ Jadwiga (1870-1897) – Zambrzyccy.

 

• WINCENTY Epifaniusz Jakacki h. Radwan (ok. 1800-po 1855), s. Walentego i Kunegundy Górskiej, patron przy Trybunale Cywilnym guberni płockiej w latach 1830-1855; absolwent wydziału prawa i administracji Uniw. Warszawskiego 1826; podpisał adres woj. płockiego do sejmu 21 I 1831; wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1837 r. z herbem Radwan (Bon.; Urus.; Szl. Król.; Gerb.); ż. (22 IX 1838 Lipowiec) Balbina Alfonsa Józefa Podczaska (ok. 1815-po 1847), c. Kacpra i Tekli Bromirskiej; ślub w parafii Lipowiec Kościelny, obecnie gmina Lipowiec Kościelny, pow. Mława, woj. mazowieckie, miejscowość: Niegocin, uwagi: kawaler, panna; błędnie zapisano nazwiska: Jakucki, Podczuska (MK Lipowiec); dzieci: Wanda, Józefa, Władysław.

Źródła: Bon. t. 8/151; Nies.; SGKP t. 3/374; Sęcz.; Szl. Król.; Urus. t. 5/324-325.

Jałbrzykowski

herb Grabie odm.

herb Kościesza

Jałbrzykowski h. Grabie odm., vel Grabia-Jałbrzykowski, wyszli ze wsi Jałbrzyki w ziemi łomżyńskiej. Stanowią gałąź rodu Jałbrzyków herbu Grabie. 

Jamiołkowski

Jamiołkowski h. Doliwa vel Jemiołkowski, Jamiałkowski, rodzina podlaska, z Jamiołek w ziemi bielskiej, zwali się pierwotnie Jamiołkami.

Janasz

Janasz, vel Janasch, Jannasz, Jannasch, Jannosch, na Mazowszu i Podlasiu.

Janczewski

Janczewski h. Dołęga, na Litwie, w księstwie żmudzkim w XVII i XVIII wieku. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa przed deputacją wywodową wileńską 1798 i 1826, a kowieńską 1846.

Jaroszewicz

Jaroszewicz h. Prus I, przydomku Kwaczyński, w woj. witebskim. Jerzy Piotr Jaroszewicz-Kwaczyński, namiestnik 1713, regent grodzki witebski 1716, sekretarz królewski 1722, żonaty z Eufrozyną Kownacką, wziętą w niewolę turecką. Zapewnili go, że umarła i zaślubił Kopakowską. Gdy pierwsza żona z niewoli wróciła, porzucił drugą i żył z pierwszą, aż do jej śmierci i następnie poślubił Judytę Rachelę Rymaczewską. Konsystorz wileński uznał drugie jego małżeństwo za nieważne, lecz, że je zawarł nie przekonawszy się dokładnie, o śmierci pierwszej żony, skazany został 1708 r. na zapłacenie 15 fl. na szpitale, i na pokutę kościelną, leżenie krzyżem w ciągu siedmiu Mszy (Ist. Jur. Mat.).