SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
gromadzenie oraz analiza danych
dostęp do aktualnej bazy - kontakt
pobierz pliki za darmo
- download files for free



Materiały do Polskiego Słownika Biograficzno-Genealogicznego

Materials for Polish Biographical and Genealogical Dictionary

edycja 26ta - Listopad / November 2012

blisko 3000 stron — nearly 3000 pages
356 rodzin — 356 families
ponad 40 000 biogramów — over 40 000 short biographies
pobierz / download

wtorek, 27 września 2016

Łazicki

Łazicki h. Jastrzębiec vel Łaziski, rodzina małopolska, wywodząca się ze wsi Łaziska Grocholickie, parafia Bogoria, dawniej pow. Sandomierz, obecnie gmina i powiat Staszów, woj. świętokrzyskie. Pietrasz z Łazisk świadczył 1405 r. w Opatowie (Kod. Młp.). Jan Łazicki, student Uniwersytetu w Bazylei 1558. Jan, Krzysztof i Mikołaj Łaziccy, dziedzice Łazisk 1578 r. (Paw.). Łaziccy byli elektorami 1669 i 1697 r. z woj.  sandomierskiego, 1733 r. z woj. bełskiego. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Inni wylegity- mowali się w Ces. Rosyjskim, w guberni kijowskiej 1854 r., wpisani do ksiąg szlachty tejże guberni 1896 roku. 

• JAN Kanty Antoni Łazicki (ok. 1790-po 1853), s. Dominika i Tekli Stradomskiej, właściciel dóbr Jeziorko, parafia Piątnica, pow. Łomża, obecnie woj. podlaskie; wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1853 r. z herbem Jastrzębiec (Bon.; Szl. Król.); ż. (1820 Piątnica) Marianna Rozalia Jabłońska (ok. 1800-po 1830), c. Tomasza i Heleny (Hewy?) Żebrowskiej; ślub w parafii Piątnica, miejscowość: Jeziorko (MK Piątnica).

Źródła: Bon. t.15/243; Krzep. Młp.; Nies.; SGKP t.5/622; Szl. Król.

Łaźniewski


Łaźniewski h. Prawdzic (in. Prawda) vel Łaźnieski, Łaźniowski, pisali się z Łaźniewa in. Łaźniowa Wielkiego w ziemi warszawskiej. Obecnie wieś Łaźniew położona jest w gminie Błonie, pow. Warszawa Zachodnia, woj. mazowieckie. Mikołaj z Łaźniewa Łaźniewski ma 1416 r. sprawę w Czersku ze Stanisławem z Prażmowa (AGZ Czersk). Jak wielu ze szlachty mazowieckiej, przenieśli się i Prawdzice Łaźniewscy na Ruś bełską za swoimi książętami i nabyli tam Dłużniów i Winniki. Mikołaj Łaźniewski z Dłużniowa, wojski bełski 1423-1424. Łaźniewscy byli elektorami 1632 i 1697 r. z ziemi bełskiej, 1669 r. z ziemi przemyskiej, 1733 r. z woj. mazowieckiego i brzeskiego litewskiego. Zostali wylegi- tymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.
Z Łaźniewa Wielkiego i Łaźniewa Witek wyszli Łaźniewscy herbu Pierzchała oraz Ł. herbu Prus II.


• EDWARD Leopold Łaźniewski z Łaźniewa (1842-po 1883), s. Władysława Edwarda i Fryderyki Starke, urzędnik rządu gubernialnego w Warszawie; ojciec jego został wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1850 r. z herbem Prawdzic; dziadek, Kazimierz, nabył 1811 r. od Niemojowskich różne nieruchomości w Warszawie (Bon.); ż. (1865 Warszawa) Emilia Karczewska h. Jasieńczyk (ok. 1845-23 X 1922), c. Kazimierza i Marianny Kosiorkiewicz; ślub w parafii Nawiedzenia NMP (MK Warszawa: Nawiedzenie NMP); dzieci: Kazimiera, Stanisława, Władysław, Wanda.

• KAZIMIERA Konstancja Łaźniewska (ok. 1866-30 VIII 1942), c. Edwarda i Emilii Karczewskiej; ur. Warszawa, zm. tamże, poch. Cm. Powązkowski, kw. N-III-9/10 (Cm. Pow.); m. (1891 Warszawa) Juliusz Anastazy Malicki (ok. 1865-1940), s. Józefa i Emilii Rogozińskiej; ślub w parafii św. Antoniego (MK Warszawa: św. Antoni); dzieci: Juliusz Marian (ur. 1893), Marian Jerzy (1895-1945), żonaty z Heleną Malczewską, Sabina Halina (ur. 1904), Bolesław Feliks (ur. 1906) – Maliccy.

Źródła: Bon. t.15/247-249; Nies.; Szl. Król.; Urus.

poniedziałek, 26 września 2016

Łojewski

Łojewski h. Jasieńczyk vel Łojowski, rodzina mazowiecka, pisząca się niegdyś z Łojów w ziemi ciechanowskiej. Wieś Łoje znajduje się w parafii Krzynowłoga Mała, obecnie pow. Przasnysz, woj. mazowieckie. Wojciech, syn Jana, wnuk Macieja, prawnuk Mikołaja, dziedzica wsi Łoje w parafii krzynowłoskiej, wywiódł się ze szlachectwa z herbem Jasieńczyk w grodzie warszawskim 1634 r. (Donacje warszawskie). Z ziemią ciechanowską podpisali Łojewscy elekcje królewskie 1669 i 1697 r. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, podobno niektórzy z herbem Radwan. 
Genealogia
(osób: 28)


• FRANCISZEK a Paulo Łojewski (ok. 1800-po 1853), s. Franciszka i Marianny Morawskiej, dziedzic części wsi Brzęczki in. Smoleń-Brzęczki; obecnie wieś Smoleń-Brzęczki stanowi część wsi Trzcianka, pow. Przasnysz, woj. mazowieckie; wywiódł się ze szlachectwa z herbem Jasieńczyk przed Heroldią Królestwa Polskiego 1853 r. (Bon.; Urus.); ż. (1852 Węgra) Tekla Łojewska (ok. 1820-po 1852), urodzona z Teresy Suwieńskiej; ślub w parafii Węgra, pow. Przasnysz, miejscowość: Brzęczki (MK Węgra).

• MARIANNA Łojewska (1858-po 1922), c. Teodora i Eufemii Morawskiej, dziedziczka części wsi Brzęczki in. Smoleń-Brzęczki, parafia Węgra, pow. Przasnysz, woj. mazowieckie; ur. Trzcianka, parafia Węgra, chrz. 1858 (MK Węgra); 1m. (1878 Węgra) Antoni Ossowski (ok. 1850-p. 1922), s. Franciszka i Marianny Młodzianowskiej, dziedzic części dóbr Osówiec Szlachecki, pow. Przasnysz; ślub w parafii Węgra (MK Węgra); 2m. (1922 Święte Miejsce) Aleksander Młodzianowski (ok. 1850-po 1922), s. Józefa i Franciszki Dębińskiej; ślub w parafii Święte Miejsce, obecnie część wsi Grabowo, pow. Przasnysz, miejscowość: Osówiec Szlachecki, uwagi: wdowiec i wdowa (MK Święte Miejsce).

Źródła: Bon. t.15/364; Szl. Król.; Urus.

Łojewski h. Samson vel Łojowski, pochodzą być może z tej samej wsi Łoje, z której wyszli Łojewscy herbu Jasieńczyk. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.

• JÓZEF Łojewski (ok. 1799-1864), s. Pawła i Magdaleny Perzanowskiej, właściciel dóbr Brudzice, parafia Lgota Wielka, obecnie pow. Radomsko, woj. łódzkie; wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1844-1845 z herbem Samson; ur. Ulatów pow. Przasnysz, zm. Brudzice, parafia Lgota Wielka (Bon.; Urus.; MK Lgota Wielka); 1ż. (1823 Warszawa) Tekla Jaworska (ok. 1800-po 1823), c. Macieja i Marianny Krzemińskiej; 1v. Falęcka, Falącka (MK Warszawa: ASC Cyrkuł I); 2ż. (12 XI 1859 Kadłub) Kamila Szałas (1831-po 1859), c. Józefa i Marianny Nowickiej; ur. Gajewniki pow. Sieradz; ślub w parafii Kadłub, obecnie woj. łódzkie, uwagi: on lat 60, wdowiec po Tekli Jaworskiej, ona lat 28 (MK Kadłub); dzieci: Kazimierz (ur. 1865 ?!).
 

Źródła: Bon. t.15/365; Urus.

niedziela, 25 września 2016

Łukaszewicz


Łukaszewicz h. Trójstrzał vel Łukasiewicz, nobilitowani w r. 1791 w czasie Sejmu Wielkiego (Bon.). Herb nadany przedstawia w polu błękitnym koronę złotą dwoma złotymi strzałami, ukośnie skrzyżowanymi, żeleźcami do góry przeszytą. Nad hełmem w koronie, na pięciu piórach strusich ręka zbrojna ze strzałą w poprzek wzniesioną (Ostr.). Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Z nich: Józef (zm. 1873), zasłużony badacz dziejów ojczystych i autor dzieł historycznych, bibliotekarz biblioteki Raczyńskich w Poznaniu, dziedzic Targoszyc. 

• FRANCISZEK Ksawery Florian Łukaszewicz (20 IV 1791-5 VIII 1867), s. Teodora i Katarzyny Poplewskiej, oficer wojsk polskich, dwukrotnie więziony 1812 i 1848; ur. Mikuszewo, obecnie pow. Września, woj. wielkopolskie, zm. Żołkowo k/ Żerkowa, u syna (Dw. Teki; Żych.; Dz. Pozn.); ż. (ok. 1815) Marianna Ślusarzewicz (ok. 1794-po 1830), urodzona z Katarzyny Gowarzewskiej vel Goworzewskiej; dzieci: Julian, Maksymilian, Marianna.

• JÓZEFA Franciszka Karolina Łukaszewicz (18 VIII 1838-23 IX 1875), c. Józefa i Seweryny Fryze; ur. Poznań, zm. Ostrowite k/ Trzemeszna, poch. Wyganowo (Dw. Teki; MK Poznań: Św. Marcin); m. (19 III 1860) Ildefons Kębłan-Chełkowski h. Wczele (17 II 1833-1904), s. Józefa i 1ż. Nepomuceny Szczerskiej, ziemianin, działacz gospodarczy, powstaniec 1863, więziony w Moabicie; właściciel dóbr Kuklinów i Targoszyce (PSB; PTPN); dzieci: Seweryn, Joanna, Nepomucen – Chełkowscy.

Źródła: Bon. t.16/99-100; Dw. Teki; Ostr. nr 1937; Szl. Król.; Żych.; Wikipedia.

piątek, 23 września 2016

Maciorkowski

Maciorkowski h. Krzywda, vel Maciórkowski, Maciurkowski, rodzina drobnoszlachecka, na Podlasiu i Wołyniu. W 1772 r. byli właścicielami wsi Sikory-Piotrowięta, parafia Kobylin Borzymy, dawny pow. Brańsk, obecnie pow. Wysokie Mazowieckie, woj. podlaskie. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, oraz w Cesarstwie Rosyjskim, zapisani do ksiąg szlachty guberni wołyńskiej. 
Z nich: N., został 1697 roku miecznikiem orszańskim (Metr. Lit.).
Genealogia
(osób: 49)


• KATARZYNA Maciorkowska (1818-1877), c. Jana i Marianny Pogorzelskiej; ur. Sikory Piotrowięta, parafia Kobylin Borzymy, pow. Wysokie Mazowieckie, woj. podlaskie, zm. Franki Piaski, lat 60 (MK Kobylin Borzymy); m. (1839 Kobylin Borzymy) Maciej Frankowski (ok. 1810-po 1858), s. Rafała i Katarzyny Makowskiej, dziedzic części wsi Franki Piaski, parafia Kobylin Borzymy; ślub w parafii Kobylin Borzymy, miejscowość: Sikory Piotrowięta (MK Kobylin Borzymy); dzieci: Saturnina (ur. 1841), Michał (ur. 1842), Salomea (ur. 1845), Jakub (1848-1849), Karolina (ur. 1850), Marcela (ur. 1853), Paulina (ur. 1858), Teofil (1855-po 1883), żonaty (1883 Warszawa) z Marianną Józefą Głowacką, c. Jana i Józefy Budzyńskiej (MK Warszawa: św. Aleksander) – Frankowscy.

• WAWRZYNIEC Maciorkowski (1824-po 1870), s. Wojciecha i Marianny Sikorskiej, dziedzic części wsi Sikory Piotrowięta, parafia Kobylin Borzymy, pow. Wysokie Mazowieckie, woj. podlaskie; wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1852 r. z herbem Krzywda; ur. Sikory Piotrowięta, parafia Kobylin Borzymy (Urus.; Szl. Król.; MK Kobylin Borzymy); 1ż. (1843 Kobylin Borzymy) Joanna Janina Nieciecka (ok. 1822-1868), c. Adama i Wiktorii Ciborowskiej; ur. prawd. Milewo Zabielne, zm. Sikory Piotrowięta, lat 46; ślub w parafii Kobylin Borzymy, miejscowość: Milewo Zabielne (MK Kobylin Borzymy); dzieci: Józefa, Jan, Marianna, Tomasz, Piotr, Waleria; 2ż. (1870 Kobylin Borzymy) Anna Frankowska (ok. 1840-po 1870), c. Andrzeja i Julianny Jabłonowskiej; ślub w parafii Kobylin Borzymy, miejscowość: Kurzyny, uwagi: on wdowiec (MK Kobylin Borzymy).

Źródła: Bon. t.16/227; Szl. Król.; Urus. t.10/93; Żern. t.2/54.

środa, 21 września 2016

Magnuski

Magnuski h. Abdank (in. Habdank, Awdaniec), w województwie sieradzkim, jednego pochodzenia z Kozubskimi. Wyszli ze wsi Magnusy czyli Magnusze, dawniej pow. Szadek, obecnie gmina Wodzierady, pow. Łask, woj. łódzkie. Byli elektorami 1632, 1648, 1733, 1764 r. z woj. sieradzkiego, 1669 r. z ziemi gostyńskiej, 1733 r. z woj. wołyńskiego, 1764 r. z woj. płockiego i kaliskiego. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Z nich: Aleksander (zm. 1684), dziedzic Jemielina, kanonik gnieźnieński i krakowski 1659, kujawski i łowicki 1665, nominat arcybiskupstwa gnieźnieńskiego 1678. 
Genealogia
(osób: 105)


• FERDYNAND August Magnuski (1817-6 III 1890), s. Jana i Tekli Grocholskiej, właściciel dóbr Parcice, obecnie gmina Czastary, pow. Wieruszów, woj. łódzkie; majątek ten nabył od Leopolda Trepki; ur. Biała Góra k/ Sieradza, zm. Parcice (Sęcz.; Nejm.); ż. Walentyna Wincentyna Kalkstein h. Kos (1824-30 VIII 1878), c. Wincentego i Konstancji Swinarskiej h. Poraj; ur. Psarskie Wielkie, zm. Parcice; dzieci: syn NI., Władysława, Antoni, Mieczysław, Władysław, Wincenty, Bolesław.

• MARIANNA Magnuska (1801-23 VII 1867), c. Jana i Józefy Modlińskiej, dziedziczka dóbr Imielno; ur. Wola Piórowa, zm. Imielno (MK Imielno); m. (17 II 1817 Kępno) Antoni vel Dezydery Antoni Żeromski h. Gryf (23 V 1796-30 VII 1855), s. Wojciecha, dziedzica Kępna, i Marianny Obarzankowskiej h. Radwan, ziemianin, dziedzic dóbr Wola Piórowa 1822, Imielno 1855; ur. Kobylniki (Kobelniki), par. Obrzycko, chrz. 23 V 1796; zm. Imielno; ślub w parafii Kępno, świadkowie: Wojciech Żeromski ojciec, Wojciech Żelisławski, Franciszek Psarski (MK Obrzycko, Kępno, Imielno; AP Łódź); dzieci: Aurelian, Włodzimierz, Henryk, Władysław, Bronisława, Mieczysław, Jan, Kazimierz – Żeromscy.

Źródła: Bork. Sp. 232; Bon. t.16/250-252; Dw. Teki; Nejm.; Nies.; Pap.; Sęcz.; Szl. Król.; Urus. t.10/106-107; Żern. t.2/56.

Majeranowski

Majeranowski h. Jelita vel Majeranoski, Majeronowski, wyszli zapewne z województwa krakowskiego, gdyż tam notują ich oblata 1687 r. (Ks. obl. krak. 114 p. 1205). Z tej rodziny Tomasz otrzymał 1713 r. nominację na sekretarza królewskiego (Metr. Kor.). Jedna gałąź osiadła w Wielkopolsce. Józef, subdelegat grodzki wschowski 1760. Majeranowscy zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, choć jak pisze Dworzaczek „szlachta to niewątpliwie bardzo świeżej daty”. Mają być też Majeranowscy herbu Dąbrowa.

• MARIA Majeranowska (ok. 1840-po 1862), c. Jana i Elżbiety Chmielewskiej; zamieszkała w parafii Wieliszew, obecnie gmina Wieliszew, pow. Legionowo, woj. mazowieckie; jej brat został wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1852 r. z herbem Jelita (Urus.; Szl. Król.); m. (24 XI 1860 Wieliszew) Andrzej Księżopolski, Xiężopolski (ok. 1835-po 1862), s. Antoniego i Apolonii Krasowskiej; ślub w parafii Wieliszew (MK Wieliszew); dzieci: Antoni Zachariasz Księżopolski (ur. 1862 Wieliszew).

• WOJCIECH Majeranowski (ok. 1730-ok. 1790), ekonom w Mroczyniu 1764, dzierżawca części Wielkiego Wardężyna, skąd usiłował go rugować 1787 r. dziedzic tych dóbr Jan Szomański (AGZ Pyzdry); jako były dzierżawca skwitował 1788 r. Szomańskiego z 2.392 złp. (AGZ Konin); 1ż. Apolonia Kossobudzka (ok. 1740-ok. 1770), c. Zygmunta i Elżbiety Boxa-Radoszewskiej z Siemikowic; jako współspadkobierczyni stryjów swej matki, Bogusława i Antoniego Boxa Radoszewskich, kwitowała 1789 r. Jana Boxę z Siemikowic Radoszewskiego, dziedzica Wrzący (AGZ Konin); dzieci: Wincenty, Helena, Urszula; 2ż. (ok. 1770) NN. (ok. 1750-po 1790).

Źródła: Bork. Sp. 233; Dw. Teki; Szl. Król.; Urus. t.10/114; Żern. t.2/56.