SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
gromadzenie oraz analiza danych
dostęp do aktualnej bazy - kontakt
pobierz pliki za darmo
- download files for free



Materiały do Polskiego Słownika Biograficzno-Genealogicznego

Materials for Polish Biographical and Genealogical Dictionary

edycja 26ta - Listopad / November 2012

blisko 3000 stron — nearly 3000 pages
356 rodzin — 356 families
ponad 40 000 biogramów — over 40 000 short biographies
pobierz / download

niedziela, 4 grudnia 2016

Kolitowski

Kolitowski h. Rogala, w Wielkopolsce. Byli właścicielami dóbr Lipnica w pow. kaliskim. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Z nich: Karol, subdelegat grodzki radomski 1790. Franciszek, burmistrz miasta Chocz, obecnie pow. Pleszew 1855. 

• ADAM Józef Franciszek Kolitowski (1834-po 1878), s. Józefa i Kunegundy Lubeckiej, urzędnik poczty w Warszawie; razem z braćmi wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1850 r. z herbem Rogala; ur. Konin, miasto w woj. wielkopolskim; w akcie ślubu zapisano, że urodził się w mieście Stanisławów, obecnie wieś gminna, pow. Mińsk Mazowiecki (Bon.; Urus.; Szl. Król.); 1ż. (1865 Warszawa) Maria Zbrojewska (ok. 1842-p. 1870), c. Ludwika i Emilii Moldaur; zamieszkała Warszawa, przy rodzinie; ur. Moskwa, Rosja; ślub w parafii św. Krzyża, uwagi: on lat 32, ona lat 23 (MK Warszawa: św. Krzyż); dzieci: Maria, Walentyna; 2ż. (1870 Warszawa) Zofia Zbrojewska (ok. 1845-p. 1877), c. Ludwika i Emilii Moldaur; ur. Moskwa; ślub w parafii św. Antoniego (MK Warszawa: św. Antoni); dzieci: Zofia, Aleksandra; 3ż. (1877 Warszawa) Malwina Szokalska (1845-po 1878), c. Wiktora, znanego lekarza okulisty, i Ludwiki Langsdorf, Niemki; ur. Paryż; ślub w parafii św. Antoniego, uwagi: on lat 43, ona lat 32 (MK Warszawa: św. Antoni); dzieci: Adam.

• ALEKSANDRA Kolitowska (1871-po 1900), c. Adama i 2ż. Zofii Zbrojewskiej; ur. Warszawa, chrz. 1871 (Bon.; MK Warszawa: św. Antoni); m. (1899 Warszawa) Stanisław Kostka Wilden (ok. 1870-po 1900), s. Marcelego i Katarzyny Nejman (Neyman), z Poznańskiego; ślub w parafii Wszystkich Świętych (MK Warszawa: Wsz. Św.); dzieci: Adam Eustachy (1901-po 1929), ur. Warszawa, poślubił (1929 Warszawa) Stanisławę Józefę Pieniążkiewicz, c. Grzegorza i Emmy Augustyny Wolf, ślub w parafii Wsz. Św. (MK Warszawa: Wsz. Św.), Piotr Aleksander (ur. 1902), Maria Alicja (ur. 1905), Janusz Stanisław (ur. 1906), Wojciech Edward (ur. 1909) – Wildenowie.

Źródła: Bon. t.10/326; Dw. Teki; Szl. Król.; Urus. t.7/103.

czwartek, 1 grudnia 2016

Kołomyjski

 
Kołomyjski h. Prus I vel Kołomijski, Kołomyski, na Mazowszu i Podlasiu. Nazwisko wzięli pewnie od wsi Kołomyja (w dawnych aktach często nazywanej Kołomia) oraz Kołomyjka, w ziemi łomżyńskiej, w parafii Kołaki (obecnie Kołaki Kościelne). Obie wsie były zamieszkałe przez drobną szlachtę. Stamtąd wywodzą się także Kołomyjscy herbu Osoria, zaś leżąca nieopodal wieś Cholewy-Kołomyja jest gniazdem Kołomyjskich herbu Cholewa. Obecnie wymienione wsie leżą w gminach Rutki i Kołaki Kościelne, pow. Zambrów, w woj. podlaskim. Kołomyjscy Prusowie byli właścicielami wsi Kołaki w 1628 r. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. 

Źródła: Bon. t.10/344; SGKP t.4/283; Szl. Król.; Urus. t.7/116.

środa, 30 listopada 2016

Komar


Komar h. własnego (in. Komar) vel Komar-Zabożyński, Zaborzyński, rodzina bojarska w Wielkim Księstwie Litewskim, pieczętująca się herbem własnym. Pisali się Zabożyńskimi. Jedna linia pisała się z Bejsagoły. Ich gniazdem były dobra Komary w pow. orszańskim. Komar wziął 1481 r. „starczenie” rzeczyckie, za co dał królowi ośmiu „Karabielników” (Metr. Lit. 4). Maciej Semenowicz Komar, pewnie wnuk Komara, zastawił 1538 roku dwór swój w Sirmiczy Roskiemu (Arch. Dubr.). Komarowie byli elektorami 1648, 1669 i 1674 r. z pow. orszańskiego, 1674 r. z pow. oszmiańskiego i brasławskiego, 1697 r. z ks. żmudzkiego, 1733 r. w woj. mińskiego, 1764 r. z woj. mścisławskiego. Podpisali manifest szlachty litewskiej 1763 r. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862, a także w guberniach kowieńskiej 1805 i 1832 r. i wileńskiej 1853 r. Z nich: Władysław (1940-1998), lekkoatleta, jeden z najlepszych polskich miotaczy kulą w historii tej konkurencji, mistrz olimpijski z Monachium 1972.
Herb — w polu czerwonym krzyż kawalerski srebrny, pod którym przewrócona heraldyczna lilia; w koronie trzy pióra strusie.
Genealogia
(osób: 51)


Władysław Komar
(1940-1998)

• JÓZEF Komar-Zabożyński (ok. 1810-po 1851), s. Jakuba i Eleonory Wrońskiej, kwatermistrz miejski w mieście Łowicz, obecnie pow. Łowicz, woj. łódzkie; jego syn został wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1851 r. z herbem Komar (Urus.; Szl. Król.; MK Łowicz: Kolegiata); ż. (17 XI 1835 Nieborów) Wiktoria Zieziulewicz (ok. 1810-po 1851), c. Benedykta i Magdaleny Krzyżanowskiej; ślub w parafii Nieborów, obecnie pow. Łowicz, uwagi: ona wdowa po Walentym Potrykowskim; jej nazwisko także: Ziezulewicz, Zezie- lewicz, etc. (MK Nieborów); dzieci: Aleksander, Franciszek.

• KATARZYNA Komar z Bejsagoły (1875-25 IX 1919), c. Władysława i 2ż. Anny Kończa; ur. Bejsagoła, zm. Voreppe, Francja, lat 44; m. (ok. 1900) Konstanty Komar z Bejsagoły (1864-14 III 1940), s. Michała i Ludwiki Walickiej; zm. lat 76; dzieci: Katarzyna, Władysław – Komarowie.

Źródła: Bon. t.10/357-362; Nies. t.5/164-165; Urus. t.7/122-125; Wikipedia.

niedziela, 27 listopada 2016

Konarzewski

Konarzewski h. Pobóg vel Konarzeski, czasem Konaszewski, stara rodzina mazowiecka, w ziemi ciechanowskiej i różańskiej. Wyszli z Konarzewa w ziemi ciechanowskiej, której to nazwy jest wsi kilka (Bon.), wśród nich – Konarzewo Wielkie, K. Mierniki, K. Skury, K. Sławki i K. Święchy. Obecnie znajdują one się w woj. mazowieckim, pow. Ciecha- nów, w parafiach Gołymin i Karniewo. Stanisław, dziedzic Konarzewa, nabył w 1416 r. w Ciechanowie dziesięć włók pod Nowogrodem. Jakub z Konarzewa, 1479 r. miernik księcia mazowieckiego Jana. Prawdopo-dobnie od niego powstała nazwa Konarzewo-Mierniki. Konarzewscy Pobożanie byli elektorami 1632 r. z ziemi ciechanowskiej, 1648 r. z ziemi różańskiej, nurskiej i woj. ruskiego, 1669 i 1674 r. z ziemi różańskiej, 1697 r. z ziemi ciechanowskiej i nurskiej, 1764 r. z woj. płockiego. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. 
Genealogia
(osób: 42)


• FELIKSA Konarzewska (ok. 1863-po 1903), c. Paulina i Leopoldy Gołębiew- skiej; zamieszkała w Warszawie (MK Warszawa: Wszystkich Świętych); ur. w parafii Klukowo, obecnie gmina Świercze, pow. Pułtusk, woj. mazowieckie; m. (1888 Klukowo) Ignacy Grabowski (ok. 1860-po 1903), s. Stanisława i Elżbiety Wiśniewskiej; ślub w parafii Klukowo, gm. Świercze (MK Klukowo); dzieci: Stanisława (ur. 1889 Warszawa), Roman (ur. 1891), Anna (ur. 1894), Władysław (ur. 1896), Ignacy (ur. 1898), Marian Joachim Wincenty (1900-po 1934), żonaty (28 X 1934 Warszawa) z Zofią Nowak, ślub w parafii św. Wawrzyńca (MK Warszawa: św. Wawrzyniec), Józef Kazimierz (ur. 1903) – Grabowscy.

• WALENTY Konarzewski (ok. 1795-po 1830), s. Stanisława i NN., dziedzic części wsi Godacze, obecnie gmina Świercze, pow. Pułtusk, woj. mazowieckie; prawd. właściciel części wsi Wyrzyki Odoje, parafia Klukowo, gm. Świercze, pow. Pułtusk; jego synowie zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1859 r. z herbem Pobóg (Urus.; Szl. Król.; MK Klukowo); ż. (26 XI 1823 Klukowo) Katarzyna Niesłuchowska (ok. 1797-po 1830); ślub w parafii Klukowo, miejscowość: Wyrzyki Odoje, uwagi: kawaler lat 28, panna lat 26 (MK Klukowo); dzieci: Paulin, Dionizy, Szymon.

Źródła: Bon. t.11/56-58; Nies.; Sęcz.; Szl. Król.; Urus. t.7/160-161; Żern. t.1/437.

sobota, 26 listopada 2016

Konkowski

herb Odrowąż

herb Trąby

Konkowski h. Trąby vel Konkoski, Kąkowski, Kunkowski, wywodzą się zapewne z Kujaw, może ze wsi Kąkowa in. Konkowa Wola, parafia Dąbie, obecnie gmina Brześć Kujawski, pow. Włocławek. Konkowscy zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Inni wylegitymowali się z herbem Odrowąż.
Bardzo prawdopodobne, że jest to wersja nazwiska Krąkowski. Krąkowscy vel Krąnkowscy (Kronkowscy, Krąmkowscy) herbu Trąby nazwali się od wsi Krąków, dawniej Kranków, w powiecie sieradzkim
.
 

• FILIPINA Konkowska (ok. 1831-po 1860), c. Ludwika i Kunegundy Targowskiej; ur. w parafii Wszechświęte, obecnie gmina Sadowie, pow. Opatów, woj. świętokrzyskie (MK Wszechświęte); m. (ok. 1850) Hilary Suffczyński h. Szeliga (ok. 1830-po 1860), s. Stanisława i Marianny Abeska (Abesk, Abesek), dziedzic wsi Pabierowice, parafia Jasieniec, powiat Grójec, woj. mazowieckie (MK Jasieniec); ur. prawd. Kobylin, parafia i powiat Grójec (MK Grójec); dzieci: m. in. Stefan (ok. 1860-9 VII 1870), Romuald (1862-1910) – Suffczyńscy.

• LUDWIK Konkowski (ok. 1800-1860), s. Aleksandra i Anny Brzozowskiej, inżynier ogólny, magister budownictwa i miernictwa, budowniczy gubernialny radomski; studiował na wydziale filozoficznym Uniw. Warszawskiego od 1822, jedyny uczeń Szkoły Warsz. Inżynierów Cywilnych, który uzyskał stopień magistra; asesor budownictwa przy rządzie gubernialnym krakowskim w Kielcach 1833-1834, budowniczy gubernialny w gub. radomskiej 1845-1860; wylegi-tymował się ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1844 r. z herbem Trąby; ur. prawd. Warszawa, zm. Radom (Urus.; Bon.; Gerb.); ż. (1830 Wszechświęte) Kunegunda Targowska h. Rogala (ok. 1810-po 1844), c. Antoniego i Magdaleny Dąbrowskiej; ślub w parafii Wszechświęte, obecnie gmina Sadowie, pow. Opatów, woj. świętokrzyskie (MK Wszechświęte); dzieci: Filipina, Karolina, Julia, Lucyna, Ildefons.

Źródła: Bon. t.11/87-88; Szl. Król.; Urus. t.7/178; Rafał Gerber, Studenci Uniwersytetu Warszawskiego 1808-1831. Słownik biograficzny, s. 432.

Konwicki


Konwicki h. Kownia (odm.), w ziemi warszawskiej 1496, w woj. sando-mierskim. Jedna gałąź osiadła na Litwie. Byli właścicielami wójtostwa w Przybysławiu, w woj. lubelskim ok. 1750. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Z nich: Adam, subdelegat piotrkowski 1771. Tadeusz (1926-2015), pisarz, scenarzysta, reżyser filmowy, żołnierz AK, uczestnik walk partyzanckich na Wileńszczyźnie.

• ANNA Konwicka (ok. 1860-po 1883), c. Wiktora i Seweryny Grochowskiej; zamieszkała Płock, obecnie woj. mazowieckie; ur. Płock (MK Płock); m. (1878 Płock) Mirosław Lachman (1850-po 1883), s. Norberta i Anny Ponockiej; dzieci: m. in. Wacław Aleksander Lachman (1880-1963), dyrygent, kompozytor, pedagog (PSB).
 

Tadeusz Konwicki
(1926-2015)

• TADEUSZ Szymon Kownia-Konwicki (ok. 1826-23 V 1873), s. Izydora i Kunegundy Głębockiej, sztabskapitan, naczelnik żandarmerii w Łęczycy; wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1850 r. z herbem Kownia; ur. Szczuczyn, pow. Szczuczyn, ówczesna gubernia augustowska, zm. Łęczyca, obecnie woj. łódzkie, lat 47 (Bon.; Urus.; Szl. Król.; MK Łęczyca); ż. (1865 Warszawa) Maria Marianna Helena Marcjanna Mleczko (ok. 1830-po 1873), c. Jana i Anny Wińskiej; także: Mleczek, Mleczkówna; ślub w parafii św. Jana (MK Warszawa: św. Jan); dzieci: Antonina.

Źródła: Bon. t.11/110; Bork. Sp.; Nies. t.5/340; Sęcz.; Szl. Król.; Urus. t.7/192; Żern. t.1/441; Instytut Książki online.

czwartek, 24 listopada 2016

Koprowski


Koprowski h. Alabanda vel Koproski, Koperski, w ziemi chełmińskiej 1699, rawskiej, w Małopolsce i na Rusi Czerwonej w XVII i XVIII wieku. Byli właścicielami części wsi Parznice w pow. radomskim do 1767 r. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Króestwie Polskim w latach 1836-1862. Z nich: Józef, subdelegat grodzki sandomierski 1790. Michał, burgrabia sochaczewski w okresie Ks. Warszawskiego 1811.

• ANNA Koprowska (ok. 1780-13 IV 1801), c. Józefa i Julianny Migurskiej; ur. Pamiętna, parafia Skierniewice, obecnie pow. Skierniewice, woj. łódzkie, zm. Aula Bolimów, parafia Bolimów, pow. Skierniewice, lat 20, morbo febris flava, uwagi: urodzona (MK Bolimów); m. (9 XII 1798 Skierniewice) Kacper Kujawski (ok. 1774-po 1801), z parafii Skierniewice; ślub w parafii Bolimów, miejscowość: Dwór Bolimowski, on lat 24, ona lat 18, uwagi: szlachetni (MK Bolimów).

• WOJCIECH Seweryn Karol Koprowski (4 VI 1783-po 1820), s. Józefa i Julianny Migurskiej; zamieszkały w Warszawie; jego syn oraz wnuk wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1859 r. z herbem Alabanda; ur. Pamiętna, parafia Skierniewice, obecnie pow. Skierniewice, woj. łódzkie, chrz. 1783, uwagi: status ojca Generosus (Urus.; Szl. Król.; MK Skierniewice); ż. (10 VII 1818 Warszawa) Eleonora Kurzyna (ok. 1790-po 1820), c. Macieja i Zofii Perzanowskiej; ślub w USC Warszawa Cyrkuł VII, uwagi: ona 1v. Jakubowska (MK Warszawa: ASC Cyrkuł VII); dzieci: Robert, Ludwik.


Źródła: Bon. t.11/122; Nies. t.2/17; Szl. Król.; Urus. t.7/197-198; Żern. t.1/442.