SERWIS GENEALOGICZNY - GENEALOGICAL RESEARCH
gromadzenie oraz analiza danych
dostęp do aktualnej bazy - kontakt
pobierz pliki za darmo
- download files for free



Materiały do Polskiego Słownika Biograficzno-Genealogicznego

Materials for Polish Biographical and Genealogical Dictionary

edycja 26ta - Listopad / November 2012

blisko 3000 stron — nearly 3000 pages
356 rodzin — 356 families
ponad 40 000 biogramów — over 40 000 short biographies
pobierz / download

czwartek, 25 sierpnia 2016

Mianowski


Mianowski h. Tępa podkowa, na Mazowszu i Podlasiu. Nazwisko wzięli od wsi Mianówek w ziemi łomżyńskiej. Obecnie Mianówek znajduje się w gminie Szulborze Wielkie, pow. Ostrów Mazowiecka, woj. mazowieckie. Jan, podkomorzy ziemi łomżyńskiej 1545. Mikołaj, burgrabia grodzki opoczyński 1661. Mianowscy byli elektorami 1632, 1669 i 1697 r. z ziemi nurskiej. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. 

• STANISŁAW Mianowski (4 V 1802-po 1833), s. Michała i Petroneli Grochowskiej, właściciel części wsi Zagroby Łętownica, parafia Zambrów, pow. Zambrów, obecnie woj. podlaskie; ur. Zagroby Łętownica, parafia Zambrów (MK Zambrów); ż. (4 II 1833 Ostrów Mazowiecka) Marianna Wierzbowska (23 X 1817-po 1833), c. Felicjana i Antoniny Prosińskiej vel Prosieńskiej; ur. Wyszomierz Wielki, pow. Zambrów; ślub w parafii Ostrów Mazowiecka, uwagi: on lat 30, ona lat 15, panna mloda przy babce Wiktorii Prosieńskiej mieszka, świadkowie: Izydor Prosieński, Prosiński, dziedzic lat 39, Jan Zalewski, posesor lat 30 (MK Ostrów Mazowiecka).

Źródła: Bork. Sp. 244; Szl. Król.; Urus. t.10/335; Żern. t.2/78.

Michalski

Michalski h. Korczak, w Wielkopolsce. Antoni Jan, miecznik dobrzyński 1783. Franciszek, starosta selutyński 1785, żonaty z Franciszką Cichocką, stolnikówną chełmińską (Metr. Kor.; Wyr. Tryb. Piotrk. i Lubel.). Zostali wylegitymowani ze szlachectwa 1805 r. w Galicji Zachodniej oraz w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Inni wylegitymowali się w Cesarstwie Rosyjskim, zostali zapisani do ksiąg szlachty okręgu białostockiego. Niektórzy, nie mogąc wywieść się ze szlachectwa z powodu utraconych dokumentów, otrzymali 1784 r. nobilitację i zostali przyjęci do herbu Korczak, którego używali ich przodkowie (Kancl.). 

• SEBASTIAN Korczak-Michalski (ok. 1825-1885), pracownik sądu krymi- nalnego w Poznaniu 1859, następnie tłumacz sądu ziemskiego tamże; zm. Poznań, po dł. cierp., poch. tamże; pozostawił żonę i córkę; w nekrologu błędnie wydrukowano: Korsak Michalski (Dz. Pozn. 146/1885); 1ż. NN. (ok. 1830-p. 1859); 2ż. (5 I 1859 Grodzisk Wielkopolski) Leokadia Kozińska (1829-5 I 1905); ur. Grodzisk, zm. Poznań, lat 76, poch. tamże (Dz. Pozn.); ślub w parafii Grodzisk, uwagi: on wdowiec, ona panna (MK Grodzisk); dzieci: Władysława.

• WŁADYSŁAWA Michalska (ok. 1865-po 1905), c. Sebastiana i Leokadii Kozińskiej; zamieszkała Poznań; m. (1894 Poznań) Stanisław Rakowski (ok. 1860-po 1894); ślub w parafii św. Marcina (Dz. Pozn. 28/1894; MK Poznań: św. Marcin).

Źródła: Bork. Sp. 245; Dw. Teki; Szl. Król.; Urus. t.10/360; Żern. t.2/79.

środa, 24 sierpnia 2016

Michniewski

herb Brodzic

herb Trąby

Michniewski h. Trąby vel Michniowski, Michnowski, według Uruskiego w województwie sieradzkim, gdzie mieli posiadać w 1721 r. nieznany bliżej majątek Michnowszczyzna. Nie od niego jednak powstało nazwisko, może od wsi Michny in. Kurzątki, parafia Romany, powiat Kolno, woj. podlaskie (SGKP). Jeśli tak, wnioskując z nazwy Michny-Kurzątki, może są wspólnego pochodzenia z Kurzątkowskimi herbu Brodzic. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. 
Genealogia
(osób: 38)


• ANTONI vel Andrzej Michniewski (1797-po 1831), s. Sebastiana i Marianny NN., podporucznik wojsk polskich, uczestnik powstania listopadowego 1830/31; w powstaniu podporucznik 6 pułku piechoty liniowej; jego syn został wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1855 r. z herbem Trąby; dziedzic części dóbr Karlin, dawniej pow. Olkusz, obecnie dzielnica miasta Zawiercie, woj. śląskie; ur. Karlin (Urus.; Ks. Wojskowe); ż. (ok. 1825) Aniela Borkiewicz (ok. 1805-po 1830); dzieci: Józef.

• FAUSTYNA Michniewska (ok. 1805-p. 1845), c. prawd. Tomasza i NN. (Bon.; Urus.); zamieszkała w parafii Szreniawa, pow. Miechów; ur. prawd. Karlin, dawniej pow. Olkusz, obecnie dzielnica miasta Zawiercie, woj. śląskie (Bon.; MK Kromołów); m. (1824) Józef Błeszyński h. Oksza (1804-po 1855), s. Antoniego i Józefy Nowakowskiej; chrz. 1804 Kromołów, obecnie dzielnica miasta Zawiercie (MK Kromołów); 2v. żonaty (1845) z Wilhelminą Walter; dzieci: Teofil Ignacy (1 I 1828-po 1855), ur. w parafii Szreniawa, pow. Miechów, wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1855 r. z herbem Oksza (Bon.; MK Szreniawa), Ksawery (ur. 1832), Szczepan Jan (ur. 1836), Antoni Jakub (ur. 1839) – Błeszyńscy.

Źródła: Bork. Sp. 245; Kur.; SGKP t.6/316; Szl. Król.; Urus. t.10/374-375; Żern. t.2/80.

poniedziałek, 22 sierpnia 2016

Mieczyński

Mieczyński h. Łabędź vel Dunin-Mieczyński, Mieczeński, Mieciński, Miciński, przydomku Dunin, stanowią odgałęzienie starego rodu rycerskiego Duninów. Za Długosza byli w ziemi radomskiej 1470. Wywodzą się podobno ze wsi Mieczyn, parafia i gmina Krasocin, dawniej pow. chęciński, obecnie pow. Włoszczowa, woj. świętokrzyskie. Byli elektorami 1648 r. z ziemi ciechanowskiej, 1669 r. z ziemi ciechanowskiej i woj. kaliskiego, 1674 r. z ziemi zakroczymskiej i warszawskiej, 1733 r. z woj. krakowskiego, mazowieckiego i ruskiego, 1764 r. z woj. rawskiego. Gałąź z ziemi zakroczymskiej używała przydomku Łabędź. Byli i na Litwie. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Inni wylegitymowali się Cesarstwie Rosyjskim, zapisani do ksiąg szlachty guberni kowieńskiej. 
Genealogia
(osób: 34)


• MARIA Dunin-Mieczyńska (ok. 1885-po 1906), c. Aleksandra i Ewy Roman; zamieszkała Warszawa; m. (1906) Ksawery Kalikst Diubel (ok. 1880-po 1906), s. Mateusza i Marianny Zawadzkiej; ślub w parafii Wszystkich Świętych (MK Warszawa: Wsz. Św.).

• STANISŁAW Mieczyński (ok. 1840-po 1870), s. Antoniego i Julianny Żebrowskiej, właściciel majątku Chudzynek, parafia Łęg, ówcześnie pow. Płock, obecnie Mława, woj. mazowieckie; jego ojciec został wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1838 r. z herbem Łabędź (Urus.; Szl. Król.; Sęcz.); ur. prawd. Cibory, pow. Pułtusk; ż. (16 VI 1865 Łęg) Urszula Grabowska (ok. 1840-po 1870), c. Karola i Józefy Mieczyńskiej; ślub w parafii Łęg, miejscowość: Psary (MK Łęg); dzieci: Józef.

Źródła: Bork. Sp. 247; Dług. L. B. t.1/603; Krzep. Młp.; Nies.; Szl. Król.; Urus. t.10/391-392; Żern.

niedziela, 21 sierpnia 2016

Mieszkowski

Mieszkowski h. Odrowąż vel Odrowąż-Mieszkowski, Mięszkowski, Mięskowski, rodzina wielkopolska, dawniej pisana Mięszkowski z Mięszkowa (Nies.), w XVIII i XIX wieku pisali się już stale Mieszkowski. Umieszcza ich Paprocki w Herbarzu 1584 r., pisze też o nich Długosz. Nazwisko wzięli od wsi parafialnej Mieszków (Mięszków) w pow. kaliskim. Obecnie wieś ta leży w gminie Jarocin, powiat Jarocin, woj. wielkopolskie. Podpisali elekcje 1632 r. z woj. kaliskim, 1648 r. z poznańskim, 1669 r. z kaliskim, 1697 r. z sieradzkim. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Zdaje się, iż do herbu Odrowąż przechodzili czasem Mieszkowscy innych herbów. 
Genealogia
(osób: 55)


• LUDWIK Anastazy Hipolit Odrowąż-Mieszkowski (1797-po 1838), s. Jana Nepomucena i Aleksandry Koźmińskiej, posesor dóbr Bilew, Lipicze, Swoboda; Bilew, parafia Marzenin, obecnie gmina Sędziejowice, pow. Łask, woj. łódzkie; Lipicze, parafia Goszczanów, obecnie gmina Goszczanów, pow. Sieradz; Swoboda, parafia Lututów, obecnie gmina Lututów, pow. Wieruszów; wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1838 r. z herbem Odrowąż (Urus.; Szl. Król.; Sęcz.; Nejm.); ur. Żarnów, parafia Żarnów, obecnie pow. Opoczno, woj. łódzkie, chrz. 1798 (MK Żarnów); ż. (1821 Grzegorzew) Bibianna Suchorska h. Jastrzębiec (ok. 1800-po 1830); ślub w parafii Grzegorzew, obecnie pow. Koło, woj. wielkopolskie, uwagi: kawaler, panna, jej nazwisko zapisano błędnie (?): Suchodolska (MK Grzegorzew); dzieci: Jan, Józef.

• NATALIA Walentyna Wincentyna Mieszkowska (ok. 1850-1868), c. Ignacego i Franciszki Mycielskiej; ur. prawd. Bryski, parafia Góra św. Małgorzaty, pow. Łęczyca, obecnie woj. łódzkie, zm. Strzeblew, parafia Ozorków, lat 18 (Nejm.; MK Ozorków); m. (3 II 1867 Góra św. Małgorzaty) Kornel Kazimierz Aleksander Kwiryn Dąbrowski (ok. 1841-po 1867), s. Aleksandra i Teresy Kuczborskiej; ślub w parafii Góra św. Małgorzaty, pow. Łęczyca, obecnie woj. łódzkie, miejscowość: Prądzew, uwagi: on 25 lat i 10 mies., ona 16 lat i 7 mies. (MK Góra św. Małgorzaty); dzieci: Anna Marcela Dąbrowska (ur. 14 III 1868 Jabłonna par. Topola Królewska).

Źródła: Bork. Sp. 249; Dw. Teki; Nejm.; Nies.; Sęcz.; Szl. Król.; Urus. t.11/39-41; Żern. t.2/85.

czwartek, 18 sierpnia 2016

Miłodrowski

Miłodrowski h. Ślepowron vel Miłodroski, Miłodrawski, Milodroski, Milodrowski, na Mazowszu. Wymieniają ich konstytucje sejmowe w woj. płockim 1648 r. (Con.). Nazwisko wzięli od wsi Miłodróż in. Miłodroż, parafia Proboszczewice, obecnie gmina Stara Biała, powiat Płock, województwo mazowieckie. Podobno nazwa wsi wywodzi się od staropolskiego imienia męskiego Miłodrog (Wikipedia). Niegdyś w dokumentach wieś tę nazywano Miłodros (Miłodrosy) lub Miłodroz. 
Była starym gniazdem Cholewitów Miłodrowskich. Jej dziedzicem był ok. 1550 r. Dadźbog z Miłodros herbu Cholewa. Widocznie swoje działy mieli w tej wsi również Ślepowronowie, bowiem Miłodrowscy z tym herbem zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. 
Genealogia
(osób: 25)


• ANZELM Miłodrowski (ok. 1810-po 1844), s. Stanisława i Antoniny Święcickiej, dziedzic we wsi Włoczewo, parafia Ligowo, obecnie gmina Stara Biała, pow. Sierpc, woj. mazowieckie; razem z synem wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1842 r. z herbem Ślepowron (Urus.; Szl. Król.); ż. (24 II 1835 Ligowo) Katarzyna Przybojewska (ok. 1810-po 1844), c. Franciszka i Marianny Gumińskiej, dziedziczka w Malanowie, parafia Ligowo; ślub w parafii Ligowo, uwagi: jej nazwisko zapisano jako: Przyborowska, błąd lub być może jest to nazwisko z poprzedniego małżeństwa (MK Ligowo); dzieci: Kazimierz, Antoni.

• FLORENTYNA Miłodrowska (ok. 1845-po 1869), c. Fabiana i Tekli Petroneli Miszewskiej; m. (1869 Gójsk) Franciszek Ulasiński (ok. 1840-po 1869), s. Andrzeja i Marianny Witeckiej; ślub w parafii Gójsk, obecnie gmina Szczutowo, pow. Sierpc, woj. mazowieckie, miejscowość: Likiec; wieś Likiec leży w gminie Skępe, pow. Lipno, obecnie woj. kujawsko-pomorskie (MK Gójsk); dzieci: Michalina Ulasińska (ok. 1870-po 1891), wyszła za mąż (1891 Warszawa) za Józefa Bolesława Krasińskiego, s. Jana i Julianny Rudnickiej (MK Warszawa: św. Aleksander).

Źródła: Bork. Sp. 252; SGKP t.6/437; Szl. Król.; Urus. t.11/94; Żern. t.2/90; Wikipedia.

sobota, 13 sierpnia 2016

Mioduszewski

Mioduszewski h. Ostoja vel Mioduszowski, licznie rozrodzona, drobnoszlachecka rodzina podlaska, której gniazdem jest wieś Miodusy in. Miodusze Wielkie, w parafii Jabłonka Kościelna, obecnie pow. Wysokie Mazowieckie, woj. podlaskie. Początkowo Miodusy albo Miodusze, w XVI wieku zwane Starą Wsią, wzmiankowane są w dokumentach sądowych od 1471 r. W XIX wieku Miodusy były okolicą szlachecką składającą się ze wsi Miodusy Litwa, M. Perki, M. Stasiowięta, M. Stok, M. Wielkie. W 1827 r. było tam ogółem ponad 1000 mieszkańców. Mioduszewscy zakładali później nowe wsie z nazwą Miodusy. W ziemi bielskiej, obecnie pow. Siemiatycze, gmina Pierlejewo, powstały Miodusy Dworaki, M. Junochy, M. Pokrzywne i inne. Pierwotnym nazwiskiem Mioduszewskich, używanym przez nich w XV wieku, było Miodus albo Miodusz. Byli elektorami 1669 r. z ziemi drohickiej i woj. lubelskiego, 1697 r. z ziemi łomżyńskiej, 1733 r. z woj. podlaskiego, mazowieckiego i ruskiego, 1764 r. z ziemii drohickiej i mielnickiej. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Galicji 1839 r. oraz w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. Inni wylegitymowali się w Cesarstwie Rosyjskim, zostali zapisani do ksiąg szlachty okręgu białostockiego. 
Genealogia
(osób: 418)


• ALEKSANDER Mioduszewski (1810-po 1847), s. Jerzego i Franciszki Kotowskiej, właściciel części wsi Lutostań, parafia Puchały, obecnie gmina Puchały, pow. Łomża, woj. podlaskie; wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie Polskim 1847 r. z herbem Ostoja (Urus.; Szl. Król.); ur. Lutostań par. Puchały (MK Puchały); 1ż. (20 II 1832 Puchały) Apolonia Kołaczkowska (ok. 1820-1 IV 1844); 2ż. (24 VI 1844 Puchały) Tekla Konstancja Milewska (ok. 1820-po 1844).

• TERESA Mioduszewska (1784-4 II 1859), c. Cypriana i Apolonii Luto- stańskiej; zamieszkała we wsi Pęsy, na Podlasiu; ur. Lutostań, parafia Puchały, obecnie gmina Puchały, pow. Łomża, woj. podlaskie, zm. prawd. Pęsy (MK Puchały); 1m. (ok. 1800) Paweł Gacki (ok. 1780-po 1800); 2m. (5 IX 1817 Puchały) Benedykt Pęski (ok. 1780-po 1817).

Źródła: Bork. Sp. 254; Nies.; SGKP t.6/484; Szl. Król.; Urus. t.11/112-114; Żern. t.2/92.