Ruksza

Ruksza h. Łabędź, w W. Ks. Litewskim. 

Michał Ruksza, kapitan wojsk polskich 1820 r., następnie pisarz magazynu solnego w Płocku.

Rukszowie herbu Łabędź otrzymali przyznanie szlachectwa w Królestwie Kongresowym 1839 r. Wylegitymowali się ze szlachectwa 1819 i 1820 r., zostali zapisani do ksiąg szlachty ówczesnej guberni kowieńskiej.

Licznie rozrodzeni Rukszowie, na Litwie i na Białorusi, są w XIX wieku notowani w aktach metrykalnych przeważnie bez przymiotników szlacheckich.

Genealogia 
(osób: 74)

• MAGDALENA Ruksza (ok. 1865-po 1890), c. Antoniego i Marianny Wojciechowskiej; ur. Nowodwory, parafia św. Jakuba, Warszawa-Tarchomin (MK Warszawa-Tarchomin: św. Jakub); m. (9 IX 1890 Warszawa) Józef Bogdański (ok. 1865-po 1890), s. Stanisława i Barbary Narostek; ślub w parafii św. Jakuba, Warszawa-Tarchomin, miejscowość: Świdry (MK Warszawa-Tarchomin: św. Jakub).

• MICHAŁ Ruksza h. Łabędź (ok. 1781-9 VIII 1846), s. Józefa i Heleny Witkiewicz, kapitan wojsk polskich 1820 r., następnie pisarz magazynu solnego w Płocku, otrzymał przyznanie szlachectwa w Królestwie Kongresowym 1839 r.; żonaty z Magdaleną z Schendlów (Urus.); zm. Ciechocinek, parafia Raciążek, obecnie pow. Aleksandrów Kujawski, lat 65, żona Magdalena Szyndler sic! (MK Raciążek; MK Płock: św. Bartłomiej); ż. (ok. 1830) Magdalena Schendl (ok. 1800-po 1846); w aktach także: Schendl, Schendel, Szendel, Szyndler; dzieci: Michał, Eugeniusz, Józef, Teofil, Irena.

Źródła: Bork. Spis 370; Urus. t. 15/307.