Raczkowski

Raczkowski h. Poraj (in. Róża), według Niesieckiego stanowią gałąź rodziny Garnyszów z Garnka (Garnek), w dawnym woj. sieradzkim, obecnie pow. Częstochowa. Niektórzy z nich osiedlili się na Litwie. Żyli w pow. szawelskim jeszcze w XIX wieku.

Raczkowscy wzięli nazwisko od wsi Raczkowice, w parafii Dąbrowa (Zielona), obecnie pow. Częstochowa. Także sama Dąbrowa była gniazdem rodu Różyców. Jan Raczkowski h. Poraj, współklejnotnik 1528 r. Mikołaja Kowalskiego, Zygmunt Raczkowski 1572 r. (Rocz. Her. t. 2/36).

Walenty, sekretarz królów Zygmunta III i Władysława IV, lustrator Mazowsza i Podlasia 1627 r. Jerzy, porucznik wojsk królewskich, w nagrodę zasług wojennych otrzymał w 1662 r. prawem emfiteutycznym królewszczyznę Piekary. 

Samuel 1669 r. z woj. brzeskim kujawskim i Józef 1733 r. z woj. inowrocławskim podpisali elekcje. Szymon, porucznik wojsk koronnych, otrzymał 1791 r. dymisję. (Metr. Kor., Zap. i Wyr. Tryb. Lubel. i Piotrk.).

Raczkowscy herbu Poraj wylegitymowali się ze szlachectwa 1855 r., zostali zapisani do ksiąg szlachty ówczesnej guberni wileńskiej.

Źródła: Baran.; Dw. Teki (Regesty); Nies.; SGKP t. 9/373; Urus. t. 15/106-107; St. Koziorowski, Monografie historyczno-genealogiczne, t. 11 Ród Porajów-Różyców, s. 57. 

Raczkowski h. Prus I, nazwisko wzięli zapewne od wsi Raczkowo, w dawnym pow. gnieźnieńskim, obecnie pow. Wągrowiec. Często myleni z Raczkowskimi herbu Poraj.

W dawnych herbarzach piszą ich jednak z Raczykowa w woj. sieradzkim. Obecnie znajduje się tam wieś Raczków, gm. Warta, pow. Sieradz. U Paprockiego mylnie wydrukowani Kaczkowskimi. Z kolei Uruski wywodzi ich z Mazowsza, z którego mieli przenieść się do Małopolski i na Litwę.

Mikołaj, pułkownik królewski, walczył przeciwko Kozakom, Turkom i Tatarom, w 1671 r. wyznaczony do układów z Doroszenką. Wojciech, miecznik łukowski 1672 r. Adam z woj. sieradzkim i Andrzej z woj. sandomierskim podpisali elekcję 1697 r. 

Z osiedlonych w Litwie. Jan z woj. trockim, a Piotr z ks. żmudzkim podpisali pospolite ruszenie 1678 r. Teofil, ksiądz, wziął udział w powstaniu 1863 r., schwytany i rozstrzelany w Kownie tegoż roku.

Raczkowscy herbu Prus (I) wylegitymowali się ze szlachectwa w Galicji w 1782 i 1808 r., a w latach 1854-1855 wylegitymowali się na Litwie, zostali zapisani do ksiąg szlachty ówczesnej guberni kowieńskiej.

Genealogia
(osób: 66)

Feliks Raczkowski
(1876-1959)

• FELIKS Raczkowski h. Prus I (1876-1959), s. Feliksa Maksymiliana i Zofii Antoniny Martyny Górskiej h. Nałęcz, inżynier górnictwa, geolog, publicysta, działacz społeczny i polityczny, poseł do IV Dumy rosyjskiej, później także na Sejm Litwy Środkowej oraz na Sejm I kadencji w II RP, z ramienia Związku Ludowo-Narodowego; ukończył Akademię Górniczą we Freibergu i geologię w Wiedniu; w Dumie występował przeciw ograniczaniu praw Polaków w zachodnich guberniach cesarstwa rosyjskiego i składał interpelacje w sprawach prześladowania Kościoła katolickiego, tajnego nauczania i w sprawie języka; po rewolucji 1917 r. uczestniczył w formowaniu dywizji gen. Żeligowskiego na Kubaniu, potem w Odessie 1918 r.; w 1927 był oboźnym dzielnicy wileńsko-nowogrodzkiej Obozu Wielkiej Polski; ur. Werdule na Kowieńszczyźnie, jako syn powstańca styczniowego (Pam. Dzierzb.; Wikipedia).

• IRENA Raczkowska h. Prus I (ok. 1871-10 VI 1951), c. Feliksa Maksymiliana i Zofii Antoniny Martyny Górskiej h. Nałęcz; zm. Warszawa, lat 80, voto Świdowa, poch. Cm. Powązkowski, kw. 63-II-16 (Cm. Pow.); m. (ok. 1894) Stanisław Świda-Polny h. Grabie odm. (26 I 1868-13 IX 1953), s. Wiktora Juliana Tytusa i Marii Bohdanowicz-Dworzeckiej; zm. Warszawa, lat 85, poch. Cm. Ewangelicko-Reformowany przy ul. Żytniej, kw. 5-I-7 (Cm. Ewang.); dzieci: 1/ Anna (1895-1950); 2/ Maria (1898-1978); 3/ Irena (ur. ok. 1900); 4/ Jan (ur. 1908); 5/ Stanisław (1911-1983) – Świdowie.

Źródła: Dw. Teki (Regesty); Nies.; Urus. t. 15/107.