Pohl

Pohl

Pohl h. własnego (in. Pohl, Pol II, Pola) vel Pol, w Prusach. Z nich Zygmunt, lekarz królewski, otrzymał nobilitację 1775 r. 

Pohlowie herbu własnego wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie Kongresowym w latach 1836-1862.

Herb — w polu złotym czarna głowa żubrza. Nad hełmem w koronie trzy pióra strusie, boczne złote, środkowe czarne. Labry czarne podbite złotem. 

Herb ten, nadany jakoby Janowi Pola w r. 1662, tymczasem jak widać z Metryki Koronnej Jan Pola, rotmistrz wojsk polskich, inny herb otrzymał (Ostr.).

Genealogia 
(osób: 14)

• EDWARD Alojzy Józef Pohl (ok. 1812-po 1854), s. Wacława i Filipiny Pail, urzędnik kancelarii namiestnika Królestwa Kongresowego; wylegitymowany ze szlachectwa w Królestwie 1851 r. z synem Konstantym, podoficerem wojsk rosyjskich; ur. Sieniawa, Galicja (Urus.; Szl. Król.); ż. (1837 Warszawa) Ludwika Róża Studentkowska (ok. 1814-po 1840), c. Mateusza i Agnieszki Markiewicz; ur. Warszawa; ślub w parafii św. Andrzeja (MK Warszawa: św. Andrzej); dzieci: pięcioro, m. in. Konstanty, Konrad, Zofia, Ludwika.

• LUDWIKA Magdalena Pohl (1854-po 1877), c. Edwarda i Ludwiki Studentkowskiej; ur. Warszawa, chrz. 1854 (MK Warszawa: św. Jan); m. (1877 Warszawa) Alfons Glaglus (ok. 1850-po 1877); ślub w parafii św. Andrzeja (MK Warszawa: św. Andrzej, Przemienienie Pańskie); dzieci: Natalia Wanda Glaglus (ur. 1880 Warszawa).

Źródła: Bork. Spis 326; Ostr. t. 1/459, nr 2686, t. 2/273; Sęcz.; Sieb. t. 3 cz. 2/355, t. 6 cz. 4/46; Szl. Król.; Urus. t. 14/169; Vol. Leg. t. 8/303; Żern. t. 2/217.