Sztembart

Godziemba

Sztembart h. Godziemba (odm.), vel Sztembarth, Sztębart, Sztenbarth, otrzymali szlachectwo w Rzeczypospolitej, dyplom nobilitacji w 1783 r. 

Sztorc

Sztorc h. Łabędź, vel Storc, Sztorcz, Storcz, w Małopolsce i na Mazowszu. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862. 

Szubalski

Szubalski h. Staropis (in. Jelita odm.), otrzymali nobilitację w Rzeczypospolitej, na prawach skartabelatu (non praeciso) 1768 r. wraz z herbem Staropis, czego potwierdzenie 1769 (Con.).

Szubert

Szubert h. Wieniec, vel Schubert, Schuberth, nobilitowani w Rzeczypospolitej 1676 r. (Con.). Feliks Szubert, uznany za szlachcica 1768 (Con.).

Szulc

Szulc h. własnego, vel Szultz, Schultz, było kilka rodzin tego nazwiska, które otrzymały nobilitację lub indygenat w Rzeczypospolitej.

Szuwalski

Szuwalski h. Korwin, vel Suwalski, Szuwarski (?), zostali wylegity-mowani ze szlachectwa w Galicji, w sądzie grodzkim trembowelskim w 1782 r. (Szl. Gal.).

Szuwarski

Szuwarski h. Nagrododar, vel Szuwalski (?), otrzymali prawo nowego szlachectwa w Królestwie Polskim w roku 1837. Tamże wylegitymowani ze szlachectwa w latach 1836-1862.

Szwarc

Szwarc h. Nowina, vel Szworc, Szwarcz, Szwarz, Szwartz, Schwartz, wywodzą się z mieszczan krakowskich. Są notowani w aktach już w latach 1421, 1483, 1488 (Pap.).

Szwencki

Szwencki h. Gubena, vel Szwęcki, Szwięcki (czy to nie Święccy), nobilitację uzyskał 8 III 1842 r. Fryderyk Szwencki, doktor medycyny, chirurg, członek honorowy rady lekarskiej w Królestwie Polskim.

Szymczykiewicz

Szymczykiewicz h. Kościesza, w ks. siewierskim ok. 1800. Pierwotnie nazywali się Szymczyk. Zostali wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1862.