Radziński h. Poraj (odm.), vel Radzyński, na Podlasiu, w ziemi drohickiej, dokąd przenieśli się zapewne spod Kutna. Pisali się z Radzynia.
Radziński h. Poraj (odm.), vel Radzyński, na Podlasiu, w ziemi drohickiej, dokąd przenieśli się zapewne spod Kutna. Pisali się z Radzynia.
Rakuza h. Bogoria, vel Rakusa, Rakusa-Suszczewski, Rakoza, na Litwie i Białej Rusi, w woj. lubelskim 1674 r. Niektórzy piszą się Rakusa i mają przydomek Suszczewski (Szuszczewski, Soszczewski).
Rędzina h. Łada odm., vel Rendzina, na Mazowszu, w ziemi warszawskiej, gdzie dziedziczyli na Rędzinach in. Rendzinach. Niektórzy z nich zmienili nazwisko na Rędziński (Rendziński).
Rodowicz h. Rudnica, rodzina litewska licznie rozrodzona, której kolebką jest Żmudź. Herbarze wymieniają ponadto Rodowiczów herbów: Jastrzębiec, Lubicz, Prus I oraz Trąby.
Rogienicki h. Trzywdar, vel Rogieński, Rogiński, rodzina mazowiecka z dawnego woj. płockiego, skąd przenieśli się do ziemi łomżyńskiej. Pisali się z Rogienic. Są jednego pochodzenia z Jałbrzykowskimi, Rakowskimi i Wyszyńskimi.
Rogulski h. Rogala, vel Rogólski, otrzymali nobilitację w Rzeczypospolitej w 1595 r. Pochodzą być może z Rogulic, w dawnym woj. łęczyckim, skąd wyszli Rogulscy herbu Jastrzębiec.
Roguski h. Ostoja, rodzina na Mazowszu, w dawnej ziemi liwskiej, licznie rozrodzona. Pisali się z Roguszyna.
Rohoziński h. Leliwa, stara rodzina rusko-wołyńska, wzięła nazwisko od wsi Rohoźno na Wołyniu, z której dostarczała dwóch zbrojnych konnych na potrzeby wojenne 1522 r. (Metr. Lit.).
Rożanowicz h. Ślepowron, vel Różanowicz, według Wielądka, rodzina ta pochodzi z Korony, skąd przenieśli się na Wołyń i na Litwę.
Rupiński h. Radwan, vel Rupieński, na Mazowszu, wyszli ze wsi Rupin in. Rupino, w dawnym pow. różańskim, obecnie pow. Maków Mazowiecki, parafia Sieluń. Osiedlili się m.in. w W. Ks. Litewskim.
Rustejko h. własnego, vel Rusteyko, Rustejkowicz, Rusteykowicz, rodzina żmudzka, w XVI i XVII wieku pisano ich także Rusteykowicz.
Rybałtowski h. Ślepowron, pisali się z Rybałt i Olszewa, na Podlasiu, w ziemi bielskiej. Są jednego pochodzenia z Olszewskimi z Olszewa, i zapewne z Olszańskimi z Olszanki, w parafii Rusków.
Rykaczewski h. Dołęga, ród mazowiecki, piszący się z Rykaczewa. Są jednego pochodzenia z Ujazdowskimi oraz z Rykackimi z Rykacz.
Ryło h. Wieniawa, oraz h. Pomian, vel Narkiewicz-Ryło, Ryłło, Ryłowicz, Ryłłowicz, stara rodzina szlachecka w W. Ks. Litewskim, wywodząca się z bojarów włości wasiliskiej. Są jednego pochodzenia z Jundziłami (Jundziłł) i Narkiewiczami tego herbu. Ryłowie używali czasem przydomków Jundziłł (Jundziłło) lub Narkiewicz.
Rymsza h. Gozdawa, w Litwie i na Białej Rusi. Niektórzy z nich używali patronimicznych form tego nazwiska: Rymszyc i Rymszewicz.
Rząśnicki h. Dołęga, oraz h. Ostoja, vel Rzonśnicki, Rząźnicki, Rzęśnicki etc., na Mazowszu, pisali się z Rząśnika.
Rzechowski h. Dąbrowa, vel Żechowski, na Mazowszu. W XVIII stuleciu licznie zamieszkiwali w ziemi zakroczymskiej, ciechanowskiej i różańskiej.
Rzempołuski h. Prawomir, vel Rzępołuski, Rzęmpołuski, Żempołuski etc., warszawska rodzina mieszczańska, nobilitowana 1823 r.
Rzepnik h. Białynia, vel Repnik, na Podlasiu i w W. Ks. Litewskim, m.in. w pow. trockim i kowieńskim.
Archimowicz h. Prawdzic, vel Archymowicz, na Mazowszu, w pow. łomżyńskim, i na Podlasiu.
Baryczka h. własnego, podobno węgierska rodzina na Mazowszu 1349, 1433 r. (Kromer). Być może nazwisko wywodzi się od wyrazu „barycz”, który znaczył dawniej „bazar, targowisko” (SGKP t. 1/114).
Borzymowski h. Belina, vel Bożymowski, czasem Borzynowski, Barzymowski etc., pochodzą ze wsi Borzymowice, w woj. brzeskim kujawskim.
Budkiewicz h. Jastrzębiec, oraz h. Trzaska, vel Butkiewicz, Budkowicz, Butkowicz, w W. Ks. Litewskim, bojarowie żmudzcy w XVI wieku. W I połowie XIX wieku zamieszkują m.in. w pow. lidzkim. Możliwe, że pochodzą od Budków herbu Kopasina.
Cerekwicki h. Zaremba, oraz h. Szaszor, w Wielkopolsce. Według herbarzy, Cerekwiccy herbu Zaremba są odgałęzieniem Cieleckich, i są jednego pochodzenia z Suchorzewskimi, Jarockimi, Kuklinowskimi i Tymienieckimi.
Chodylski h. Ostoja, vel Ostoja-Chodylski, Chodelski, Chotelski, Hodylski, Hodelski, Hotelski etc., w Małopolsce, w woj. krakowskim.
Ciepliński h. Osoria (in. Osorya, Ozoria, Ossoria), vel Ciepłyński, Czepliński, rodzina szlachecka, na Kujawach i w Wielkopolsce. Na początku XVII wieku niektórzy z nich przenieśli się na Ruś Czerwoną.
Danowski h. Krzywda, rodzina mazowiecka, w ziemi łomżyńskiej i wiskiej. Pisali się z Danowa, niektórzy jednak – z Danowic (była wieś tej nazwy na Pomorzu, w pow. lęborskim). Osiedlili się m.in. na Podlasiu i Litwie, a także na ziemiach pruskich.
Długołęcki h. Grzymała, pisani także błędnie Długołęski, Długolecki etc., na Mazowszu, w ziemi różańskiej.
Dzwonowski h. Prawdzic, wyszli zapewne z ziemi kujawskiej lub dobrzyńskiej, a pisali się z Wielkich Dzwonowic.
Fiszer h. Tarczała (in. herb własny albo Fiszer III, błędnie: Taczała), vel Fischer, rodzina mieszczańska, pochodzenia niemieckiego. Otrzymali indygenat w Rzeczypospolitej 1768 r.
Garbowski h. Grzymała, wyszli zapewne ze wsi Garbowo, w pow. kcyńskim, i są jednego pochodzenia z Margońskimi z Margonina. W XVIII i XIX wieku spotykamy ich w ziemi łęczyckiej, obok Garbowskich herbu Sulima.
Glewski h. Ostoja, dawniej h. Czewoja, ród małopolski, jednego pochodzenia z Boturzyńskimi i Dmosickimi. Pisali się z Glewa.

Goliński h. Wyskota odm. (in. Zabawa odm., herb własny), vel Łoś-Goliński, czasem Goleński, przydomku Łoś, czy właściwie Los (Losa, Lossa), szlachta wielkopolska.
Goździewski h. Ślepowron, oraz h. Wieniawa, vel Gozdziewski, Gozdziowski etc., dawniej czasem także Goździcki, na Mazowszu, pisali się ze Ślas (Szlas).